Βασικές αρχές του οικονομικού προγράμματος της Ελληνικής Λύσης

94

Κεντρικά στοιχεία του προγράμματος

(1) Νοικοκύρεμα της Ελλάδας με Ισολογισμό δημοσιευμένο στο διαδίκτυο, έτσι ώστε οι Πολίτες να γνωρίζουν όχι μόνο τι χρωστάει το δημόσιο, αλλά και τι έχει στην ιδιοκτησία του, αξιολογημένα με τις εκάστοτε τιμές που διαμορφώνονται – από οικόπεδα και ακίνητα, έως σχολεία, δρόμους και κρατικές εταιρείες. Διπλογραφικό λογιστικό σύστημα, ηλεκτρονική διεκπεραίωση, επαναφορά του θεσμού των Γενικών Διευθυντών κλπ. Βασικός στόχος η ανάκτηση της εμπιστοσύνης στην Ελλάδα και η επιστροφή των 130 δις € καταθέσεων από το εξωτερικό για τη χρηματοδότηση της χώρας – μαζί με τους 500.000 νέους της που έχουν κοστίσει για την εκπαίδευση τους πάνω από 100 δις €.

(2) Υιοθέτηση ενός δίκαιου και ανταγωνιστικού με τις γύρω χώρες φορολογικού συστήματος, με μέτρα που αναφέρονται παρακάτω στη φορολογική πολιτική της Ελληνικής Λύσης – παράλληλα με την ενίσχυση του ελεγκτικού μηχανισμού και την υιοθέτηση ενός πλαισίου, φιλικού προς τις επιχειρήσεις. Έμφαση στην αποτελεσματικότητα της δημόσιας διοίκησης και όχι στον αριθμό των Δημοσίων Υπαλλήλων – η οποία (δημόσια διοίκηση) αποτελεί το θεμέλιο λίθο της οικονομικής ανάπτυξης, όπως στις σκανδιναβικές χώρες.

(3)  Παραγωγή πλούτου, με κέντρο βάρους των Πρωτογενή τομέα (κεντρικός σχεδιασμός), μαζί με τη μεταποίηση του (η Ολλανδία εξάγει πάνω από 100 δις, η Ελλάδα κάτω από 6 δις €), καθώς επίσης τον Τουρισμό – όπου οι δύο αυτοί τομείς πρέπει να λειτουργήσουν ως «Μπουτίκ», με ποιοτικά προϊόντα, εκμεταλλευόμενοι τα ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα της χώρας μας. Τρίτος πυλώνας η Ναυτιλία, με τη δημιουργία των σωστών υποδομών για να προσελκυσθεί αρχικά η διαχείριση πλοίων – τομέας που μπορεί να προσφέρει ΑΕΠ πάνω από 25 δις € και 500.000 θέσεις εργασίας σύμφωνα με μελέτη της E&Y. Η πρωτογενής παραγωγή στην Ελλάδα το 1980 ήταν στο 25% του ΑΕΠ και η μεταποίηση στο 15% – συνολικά στο 40%. Η πρωτογενής παραγωγή στην Ελλάδα το 2016 μειώθηκε στο 3% και η μεταποίηση στο 6% – συνολικά στο 9%. Από τους δύο αυτούς τομείς «χάθηκε» το 31% του ΑΕΠ, οδηγούμενο στις υπηρεσίες. Έμφαση στις εγχώριες επενδύσεις που πριν από την κρίση ήταν περί τα 60 δις € ετησίως ενώ σήμερα κάτω από 20 δις – όταν οι ξένες ήταν ανέκαθεν κάτω από 3 δις € ετησίως.

(4) Επί πλέον παραγωγή πλούτου (α) από την επαναλειτουργία των ναυπηγείων, όπου η ναυπηγοεπισκευαστική βιομηχανία της Ολλανδίας μαζί με τις παράπλευρες υπηρεσίες της παράγει 50 δις € ετήσιο ΑΕΠ και εξάγει τα 25 δις €, ενώ η Ελλάδα κάτω από 3 δις €   (β) από την αμυντική βιομηχανία/ασφάλεια, με την επαναδραστηριοποίηση μονάδων που έχουν κλείσει (γ) από τη βιομηχανία/καινοτομία που απαιτούν επίσης κεντρικό σχεδιασμό (δ) από την ίδρυση ιδιωτικών Πανεπιστημίων που είναι σε θέση να παράγουν ΑΕΠ της τάξης των 9 δις €, έσοδα του δημοσίου ίσα με έναν ετήσιο ΕΝΦΙΑ και 100.000 θέσεις εργασίας (ε) από την ιδιωτική Υγεία και (στ) από τα ενεργειακά αποθέματα/αγωγούς, ανανεώσιμες πηγές. Στόχος ένα πλεονασματικό εμπορικό ισοζύγιο με τη μείωση των εισαγωγών, με την κατανάλωση μόνο ελληνικών προϊόντων, με την κάλυψη των αναγκών των ξενοδοχείων με εγχώρια προϊόντα στο 75% όπως η Ιταλία από 15% η Ελλάδα σήμερα και με την αύξηση των εξαγωγών.

(5)  Άμεση δρομολόγηση ενός ιδιωτικού συμπληρωματικού νομίσματος, όπως αυτά που κυκλοφορούν στην Ελβετία ή στη Γερμανία – έτσι ώστε να αυξηθεί η ρευστότητα στη χώρα. Επίλυση του προβλήματος των ενυπόθηκων κόκκινων δανείων, κυρίως της πρώτης κατοικίας, μέσω ενός κρατικού οργανισμού διαχείρισης κατά τα πρότυπα των Η.Π.Α. το 1933, ο οποίος θα τα εξαγοράσει στο ποσοστό των προβλέψεων των τραπεζών (48% της αξίας τους έως πρόσφατα) για να μη μειωθούν τα κεφάλαια τους – παράλληλα με την ίδρυση μίας κρατικής επενδυτικής τράπεζας του τύπου της ΕΤΒΑ του παρελθόντος ή της γερμανικής KfW, με κεφάλαια περιουσιακά στοιχεία του δημοσίου, μέσω της οποίας θα ιδρυθεί ο οργανισμός διαχείρισης κόκκινων δανείων.

(6)  Σταμάτημα των ιδιωτικοποιήσεων, έως ότου ανακτήσουν οι κρατικές επιχειρήσεις την πραγματική τους αξία, με εξαίρεση από τις ιδιωτικοποιήσεις τις κοινωφελείς και τις στρατηγικές δημόσιες εταιρείες, όπως η ΕΥΔΑΠ, η ΔΕΗ, τα λιμάνια κλπ., με την ταυτόχρονη προώθηση μέτρων εξυγίανσης τους. Ιδιαίτερη σημασία στη ΔΕΗ που έχει απαξιωθεί συστηματικά και σκόπιμα, με στόχο το ξεπούλημα της, όταν θα μπορούσε να λειτουργεί με 1 δις € ετήσια κέρδη όπως το 2009 ή η πορτογαλική σήμερα και να έχει χρηματιστηριακή αξία 12 δις €.

(7)  Εθνικά Συμβούλια (α) Διεκδίκησης των γερμανικών οφειλών και (β) Αντιμετώπισης του δημοσίου χρέους που θα επιτρέψει την αντίστοιχη του ιδιωτικού – με διαπραγματευτικό χαρτί την αγωγή αποζημίωσης εναντίον της Τρόικα, σύμφωνα με το άρθρο 340 του Μάαστριχτ.

Βασικά φορολογικά μέτρα της Ελληνικής Λύσης

(1) Επίδομα παιδιών: Για όλα τα παιδιά Ελλήνων ιθαγενών με φορολογική διαμονή στην Ελλάδα, ηλικίας κάτω των 18 ετών. Όταν δεν εργάζονται ή είναι άνεργα, τότε έως ότου συμπληρώσουν το 21ο έτος. Το επίδομα θα είναι ύψους 170 € για το δεύτερο παιδί, 190 € για το τρίτο και 210 € για κάθε επόμενο. Δίνεται είτε άμεσα σε αδύναμες οικογένειες με εισοδήματα κάτω από το ελάχιστο αφορολόγητο όριο, είτε ως ελάφρυνση φόρου στις υπόλοιπες, εφόσον τις συμφέρει καλύτερα. Γυναίκες με τρία παιδιά και άνω απαλλάσσονται από τη φορολογία.

(2) Συντελεστές φορολόγησης νομικών προσώπων (επιχειρήσεων): Μείωση στο 15% με προκαταβολή φόρου 50%, με τον περιορισμό του φόρου μερισμάτων στο 5% και με την πλήρη κατάργηση του τέλους επιτηδεύματος, καθώς επίσης της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης. Έκπτωση 10% στην εφάπαξ πληρωμή, αυτόματος συμψηφισμός οφειλών και επιστροφών. Μη πληρωμή φόρων για τα πρώτα πέντε χρόνια από τις νέες και καινοτόμες επιχειρήσεις, καθώς επίσης δυνατότητα υψηλότερων αποσβέσεων στις καινούργιες επενδύσεις παγίων στο μισό χρονικό διάστημα, ηλεκτρονική σύνδεση όλων των συναλλαγών.

(3) Συντελεστές φορολόγησης φυσικών προσώπων: Αφορολόγητο εισόδημα έως 12.000 €, 15% φόρος έως 20.000 €, 25% από 20.000 € έως 50.000 € και 35% για όλα τα υπόλοιπα εισοδήματα όσα και αν είναι. Κατάργηση των τεκμηρίων και έκπτωση 10% στην εφάπαξ πληρωμή. Περιορισμός του φορολογικού κώδικα σε 50 σελίδες, αυτόματο κλείσιμο εταιρειών, μετά από δύο χρόνια μη λειτουργίας τους. Υιοθέτηση του αμερικανικού συστήματος εσόδων-εξόδων για τη φορολόγηση μόνο του εναπομείναντος ποσού.

(4) ΦΠΑ:  Άμεση μείωση του συντελεστή στο 20%, σταδιακά στο 15%, με ειδικό καθεστώς τροφίμων και φαρμάκων, καθώς επίσης δικηγορικής αμοιβής στο μισό (10% και 7,5% αργότερα).  Στα νησιά και στις παραμεθόριες περιοχές στο 7%. Αύξηση του ορίου υπαγωγής στο ΦΠΑ στα 30.000 € τζίρο ετησίως από 10.000 € σήμερα και κατάργηση του στις νέες οικοδομικές δραστηριότητες για ένα χρονικό διάστημα πέντε ετών.

(5) ΕΝΦΙΑ: Μείωση του συντελεστή κατά 40%, με έκπτωση φόρου 40% για την ενεργειακή ανακαίνιση και 20% για την αισθητική. Αναστολή του για κτίρια που δεν είναι νοικιασμένα, ανάλογα με το χρονικό διάστημα μη ενοικίασης. Κατάργηση του συμπληρωματικού φόρου.

(6)  Ασφαλιστικές εισφορές: Περιορισμός τους κατά 2% ετήσια, έως το κατώτατο όριο του 10% για όλους. Συμμετοχή της εισφοράς των ασθενών για τα φάρμακα στο 10%. Κατάργηση του νόμου Κατρούγκαλου, επαναφορά των συντάξεων χηρείας στα προηγούμενα επίπεδα και εξασφάλιση αξιοπρεπών συντάξεων, πλήρως ανταποδοτικών.

(7) Κόκκινα δάνεια τραπεζών: Μηδενισμός του δανείου, εφόσον ο ιδιοκτήτης παραδίδει το σπίτι του στην τράπεζα. Ριζική επίλυση του προβλήματος των κόκκινων δανείων πρώτης κατοικίας, με τη δημιουργία μίας κρατικής εταιρείας διαχείρισης τους που θα τα εξαγοράσει από τις τράπεζες στην τιμή που θα διαμορφωθεί μετά την αφαίρεση των προβλέψεων τους (κάτω από το 48% της αξίας τους). Για τα υπόλοιπα, θεσμική κατοχύρωση των προτάσεων κουρέματος κλπ. των τραπεζών.

(8) Ληξιπρόθεσμες οφειλές στο δημόσιο, στους οργανισμούς του και στα ασφαλιστικά ταμεία: Αφαίρεση όλων των προσαυξήσεων και των υπερβολικών τόκων. Ρύθμιση τους με μηνιαίες δόσεις με εισοδηματικά κριτήρια και με επιτόκιο ίσο με αυτό που δανείζεται το δημόσιο.

(9) Ασφαλισμένοι-ανασφάλιστοι ελεύθεροι επαγγελματίες: Διαγραφή του 50% των ανεξόφλητων εισφορών τους μετά το 2010, επανυπολογισμός των εισφορών με βάση τα ετήσια εισοδήματα τους, αφαίρεση της ιατροφαρμακευτικής εισφοράς επειδή ο επαγγελματίας ήταν ανασφάλιστος, αφαίρεση των παράνομων τόκων και προσαυξήσεων αφού οι εισφορές του επαγγελματία είναι ατομικές και όχι εργοδοτικές, ρύθμιση του ποσού που θα προκύψει για να μπορεί να πληρώνει τις τρέχουσες εισφορές και να είναι σε θέση να το εξοφλήσει έως ότου βγει σε σύνταξη.

(10)  Κατώτατος μισθός: Αύξηση κατά 100 € και στη συνέχεια ετήσια αναπροσαρμογή,  ελαφρά χαμηλότερη από την παραγωγικότητα των εργαζομένων και τον πληθωρισμό, για να βελτιώνεται συνεχώς η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας. Μείωση των μισθών και συντάξεων των βουλευτών κατά 30%, όσο όλων των υπολοίπων.

(11) Ειδικές περιπτώσεις: Επιστροφή ειδικού φόρου κατανάλωσης στους αγρότες και επαναφορά του επιδόματος θέρμανσης στα προηγούμενα επίπεδα, πριν την αλλαγή των κριτηρίων. Κεντρικός σχεδιασμός του πρωτογενούς τομέα και στήριξη των επενδύσεων στη μεταποίηση, καθώς επίσης στη βιομηχανία, με την προώθηση τους από τον τουρισμό με φορολογικά κίνητρα στα ξενοδοχεία για την κάλυψη όλων των αναγκών τους με ελληνικά προϊόντα. Φορολογικά κίνητρα για την προώθηση της έρευνας και της ανάπτυξης, ειδικά στα φάρμακα, στα τρόφιμα και στην υψηλή τεχνολογία. Κίνητρα για τη ναυτιλία.

Υστερόγραφο: Όλα τα παραπάνω επεξηγούνται αναλυτικά στο πρόγραμμα της Ελληνικής Λύσης που στη βελτιωμένη του έκδοση πλησιάζει τις 400 σελίδες, ενώ δεν έχει αναρτηθεί ακόμη επειδή προηγείται μία προσεκτική ανάγνωση – κυρίως δε το πώς θα γίνουν στην πράξη και από πού θα χρηματοδοτηθούν, με κάθε λεπτομέρεια.