Ο Βασίλης Βιλιάρδος, Βουλευτής Επικρατείας της Ελληνικής Λύσης, κατά τη συζήτηση στην Ολομέλεια της Βουλής στις 27/01/2021,του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής: «Ολοκληρωμένη θαλάσσια πολιτική στον νησιωτικό χώρο, διατάξεις για συμμόρφωση με υποχρεώσεις διεθνούς ναυσιπλοΐας και την αναβάθμιση Λ.Σ-ΕΛ.ΑΚΤ. και ειδικές ρυθμίσεις για την ψηφιοποίηση και εν γένει ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής ναυτιλίας στη μετά-COVID εποχή».
Έγιναν οι εξής παρατηρήσεις:
– Δεν έχει νόημα η συνεχής κατάθεση και η συζήτηση νομοσχεδίων εδώ που έχει καταντήσει την Ελλάδα η Κυβέρνηση, με το ταμειακό έλλειμμα του 2020 στα 24,1 δισεκατομμύρια ευρώ ή στο 15% του ΑΕΠ, όσο δηλαδή το 2009.
– Δεν έχει νόημα όταν το μόνο που παράγει και αυτή η Κυβέρνηση, της Νέας Δημοκρατίας, όπως άλλωστε την εξαετία 2004-2009, είναι ζημίες και χρέη για την κάλυψη των οποίων δεν γνωρίζει να κάνει τίποτε άλλο από το να δανείζεται και να θριαμβολογεί.
– Φυσικά δεν αναφέρει πως οι Έλληνες θα τα πληρώσουν στο πολλαπλάσιο, ενώ θα ζητηθούν επιπλέον ανταλλάγματα. Τι είδους ανταλλάγματα; Προφανώς θαλάσσια κυριαρχικά δικαιώματα και αμέσως μετά εθνική κυριαρχία, θαλάσσια και εδαφική, αφού το ίδιο αυτό κόμμα, η Νέα Δημοκρατία, υποθήκευσε ήδη όλα μας τα περιουσιακά στοιχεία το 2012.
– Δυστυχώς δεν είναι μόνο ανεπαρκής, αλλά και επικίνδυνη, ενώ αδυνατεί να καταλάβει πως χωρίς μία βιώσιμη οικονομία, χωρίς δηλαδή την ανάκτηση της οικονομικής μας ανεξαρτησίας, δεν μπορούμε να μιλάμε για εθνική κυριαρχία.
– Φαίνεται καθαρά από τις ενέργειές της πως μισεί τους επιχειρηματίες. Κυριολεκτικά μισεί τους εστιάτορες, τους ιδιοκτήτες ακινήτων, τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις κοκ, στα καταστήματα των οποίων μεταδίδεται ο ιός, ενώ στα σούπερ μάρκετ και στις τράπεζες υποτίθεται πως δεν μεταδίδεται.
– Το νομοσχέδιο περιλαμβάνει σαράντα άρθρα, εκ των οποίων τα πρώτα δώδεκα αφορούν την ολοκληρωμένη θαλάσσια πολιτική στο νησιωτικό χώρο. Εμείς δεν διαπιστώσαμε αυτά τα δώδεκα άρθρα να συνιστούν μία ολοκληρωμένη πολιτική, ενώ τέτοιου είδους πομπώδεις ορισμοί, όπως «θαλάσσια πολιτική», «εθνική στρατηγική» κ.λπ., συνήθως καταλήγουν σε ευχολόγια.
– Τι νόημα έχει αλήθεια η δρομολόγηση μιας νησιωτικής πολιτικής, όταν δεν έχουμε ακόμη καθορίσει αλιευτικές ζώνες στο Αιγαίο, όταν επιτρέπουμε στους Τούρκους να ψαρεύουν στις δικές μας θάλασσες και να εξάγουν σε εμάς τα δικά μας ψάρια, όταν είμαστε η μοναδική χώρα στον πλανήτη που επέτρεψε την αλιεία στο Ιόνιο, εντός των χωρικών της υδάτων, στην Ιταλία, οπότε κατ’ επέκταση σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης;
– Τι νόημα έχει όταν η Κυβέρνηση αποφεύγει να απαντήσει στο ερώτημα περί των «κόκκινων» γραμμών με την Τουρκία, όταν υπεκφεύγει όσον αφορά την αιγιαλίτιδα ζώνη των αιγαιοπελαγίτικων νησιών μας ισχυριζόμενη πως πρέπει να είμαστε προσεκτικοί μήπως κάνουμε λάθος στο θέμα των διελεύσεων.
– Βέβαια, δεν διαπιστώσαμε κανέναν ποσοτικό στόχο και κανένα όραμα, όπως δεν υπάρχουν πουθενά στα νομοσχέδια που καταθέτει η Κυβέρνηση.
– Εμείς πιστεύουμε δε πως η θάλασσα είναι η καρδιά της Ελλάδας. Πιστεύουμε πως πρόκειται για τη δική μας «γαλάζια πατρίδα», που εποφθαλμιούν οι βάρβαροι γείτονές μας μαζί με τους Γερμανούς συμμάχους τους και ότι κανένα νησί δεν είναι μακριά.
– Όσον αφορά τώρα τη χρηματοδότηση όλων αυτών που αναφέρονται στο νομοσχέδιο, εμείς δεν βλέπουμε παρά μόνο ονόματα ταμείων από τα οποία θα προέλθει, αλλά όχι τα ποσά, που δεν υπάρχουν ούτε στην έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους.
– Δεν είδαμε πάντως καμία αναφορά στην αντιμετώπιση του φαινομένου της εγκατάλειψης των μικρών νησιών, ειδικά των ακριτικών, τα οποία έχουν γερασμένο πληθυσμό συντριπτικά λιγότερο από προηγούμενες δεκαετίες λόγω της μετανάστευσης και της υπογεννητικότητας.
– Δεν αναφέρεται στο σχέδιο νόμου ρητά και ειδικά η επαγγελματική αλιεία, όπως θα περίμενε λογικά κάποιος από μία εθνική στρατηγική ως αναπόσπαστο κομμάτι της «γαλάζιας οικονομίας» και της παράκτιας ζώνης της χώρας μας
