Ο Βασίλης Βιλιάρδος, Βουλευτής Επικρατείας της Ελληνικής Λύσης, κατά τη συζήτηση στην Διαρκή Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων στις 20/10/2021 , με θέμα ημερήσιας διάταξης: Ενημέρωση των μελών της Επιτροπής, από τον Υπουργό Οικονομικών, κ. Χρήστο Σταϊκούρα, συζήτηση και κατάθεση απόψεων και θέσεων επί του ζητήματος της παροχής ρευστότητας στην πραγματική οικονομία εκ μέρους των τραπεζικών ιδρυμάτων.
Έγιναν οι εξής παρατηρήσεις :
– Θα ξεκινήσουμε από την υπερβολικά μεγάλη στήριξη των τραπεζών εκ μέρους των Ελλήνων φορολογουμένων, με τα περίπου 44 δισεκατομμύρια των ανακεφαλαιοποιήσεων, με τα 17 δισεκατομμύρια των αναβαλλομένων φόρων, που έχουν απαξιωθεί μέσω του Hive Down και με τα 23, 24 δισ. των δύο προγραμμάτων «Ηρακλής». Εάν εγγραφούν, βέβαια, στο δημόσιο χρέος, τότε δεν καταλαβαίνει κανείς τι συζητάμε εδώ. Όλοι γνωρίζουμε τη δεινή κατάσταση της οικονομίας μας. Ειδικότερα, όπως έχουμε επανειλημμένα σημειώσει, τα δημοσιονομικά μέτρα που δρομολόγησε ήδη ή δεσμεύτηκε να δαπανήσει η ελληνική κυβέρνηση, για την περίοδο της πανδημίας 2020 έως 2022, με δανεικά φυσικά, είναι μακράν τα υψηλότερα όλων των κρατών της Ευρώπης.
– Εκτός από τα δημοσιονομικά μέτρα που αφορούν τις κρατικές δαπάνες για την πανδημία, συν τα αναβληθέντα έσοδα, η κυβέρνηση δρομολόγησε επιπλέον μέτρα ενίσχυσης της ρευστότητας, όπως είναι τα δάνεια. Εντούτοις, η ύφεση του 2020 της ελληνικής οικονομίας, ήταν η δεύτερη μεγαλύτερη της Ε.Ε., στο 9% μετά τα αναθεωρημένα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, από 8,2% προηγουμένως, παρά τις αλχημείες, βέβαια, της ΕΛΣΤΑΤ, όσον αφορά τις προηγούμενες αναθεωρήσεις. Το πώς είναι δυνατόν τώρα, μία χώρα, με το μεγαλύτερο δημόσιο και κόκκινο ιδιωτικό χρέος της Ευρώπης, να σπαταλάει τόσα χρήματα με δανεικά, περισσότερα απ’ όλες τις άλλες χώρες, επιπλέον της κάκιστης διαχείρισης της κρίσης, με τα αχρείαστα lockdowns, είναι ασφαλώς ακατανόητη.
– Όσον αφορά το τραπεζικό σύστημα, χρεώνει τις υψηλότερες προμήθειες συγκριτικά με την Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ, έχει επίσης, τα μεγαλύτερα σπρεντ, τη μεγαλύτερη, δηλαδή, διαφορά, μεταξύ επιτοκίων, χορηγήσεων και καταθέσεων, με αποτέλεσμα να μην είναι πια ανταγωνίσιμες οι ελληνικές επιχειρήσεις, πόσο μάλλον, όταν πληρώνουν επιπλέον, το υψηλότερο κόστος ενέργειας στην Ευρώπη, τις ακριβότερες τηλεπικοινωνίες κ.ο.κ.. Έτσι, βέβαια, οι επιχειρήσεις μας, δεν πληρούν τα κριτήρια δανεισμού, ενώ γίνονται όλο και περισσότερες.
– Είναι σωστό, το ότι θα απαιτηθούν 14 ευρώ τραπεζικά κεφάλαια για κάθε 100 ευρώ δάνειο, σε αντίθεση με όλες τις υπόλοιπες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Εάν ναι, δεν θα περιορίσει σημαντικά το δανεισμό των τραπεζών, ο οποίος θα αφορά μόνο 10.000 έως 20.000 επιχειρήσεις στην Ελλάδα, που πληρούν ταυτόχρονα τα κριτήρια χρηματοδότησης των τραπεζών και του Ταμείου Ανάκαμψης;
– Είναι αληθές πως το βασικό πελατολόγιο των συστημικών τραπεζών, όσον αφορά το δανεισμό τους, τους πελάτες τους, είναι μόλις περί τις 2.000 μεγάλες επιχειρήσεις που έχουν καλούς δείκτες λειτουργικών κερδών, σωστή σχέση ιδίων προς ξένα κεφάλαια, καθώς, επίσης, βιώσιμο παραγωγικό μοντέλο;
– Ισχύει το ότι από τις εκατό αιτήσεις χρηματοδότησης των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, οι ογδόντα δεν εγκρίνονται, επειδή οι εξήντα είναι ζημιογόνες, οι δεκάξι δεν έχουν βιώσιμα σχέδια για το μέλλον και οι τέσσερις αρνητική εικόνα στα καταστήματα των τραπεζών, με τα οποία συνεργάζονται;
– Δεν είναι απαράδεκτο το ότι από τα δάνεια της πανδημίας, το μεγαλύτερο μέρος τους απορροφήθηκε από τις μεγάλες επιχειρήσεις;
– Πώς εκτιμώνται σήμερα τα κόκκινα δάνεια της πανδημίας από την Τράπεζα της Ελλάδος και από τις τράπεζες;
– Εμείς ως Ελληνική Λύση, εμμένουμε στη λύση της Bad Bank, κατά το παράδειγμα των Ηνωμένων Πολιτειών της δεκαετίας του 1930, ειδικά για τα στεγαστικά.
– Θεωρούμε πως ο νέος πτωχευτικός νόμος είναι απαράδεκτος, ενώ τα Προγράμματα Γέφυρα, ακόμη μία έμμεση επιδότηση των τραπεζών, παρά το ότι ωφελούν, φυσικά, τις επιχειρήσεις και τους καταναλωτές, έχοντας την άποψη, πως πρέπει να βρεθεί μια πιο μόνιμη λύση.
– Προτείνουμε την παροχή εγγυήσεων για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, που να μην καταστρατηγείται, όμως, από τις τράπεζες, όπως αυτή που θυμόμαστε του 80% ,που οι τράπεζες απαιτούσαν το μη εγγυημένο 20%, από τις επιχειρήσεις. Εάν δεν δοθούν εγγυήσεις από το κράτος, θα κινδυνεύσουν με χρεοκοπία έως και 700.000 επιχειρήσεις, που απασχολούν περί τα 2 εκατομμύρια Έλληνες. Γεγονός που σημαίνει, πως θα ακολουθήσει ένα δεύτερο κύμα μετανάστευσης των Ελλήνων, που θα καταστρέψει εντελώς την οικονομία μας.
