Χωρίς αμφιβολία, ο κινηματογράφος υπήρξε η πρώτη τέχνη που κατάφερε να «καταλάβει» τον χώρο με τόση πληρότητα.
Γι’ αυτό είναι μία από τις βασικές υποχρεώσεις του Κράτους, δια μέσου του αρμόδιου Υπουργείου, να τον προστατεύει, να τον ενισχύει και να τον αναπτύσσει, λαμβάνοντας ταυτόχρονα όλα να αναγκαία μέσα για την εκπλήρωση των ανωτέρω.
Αναφορικά με την κύρωση της Σύμβασης του Συμβουλίου της Ευρώπης για τις Κινηματογραφικές Συμπαραγωγές, το πρώτο που παρατηρεί κανείς είναι ότι υπεγράφη πριν από 5 ολόκληρα χρόνια στο Ρότερνταμ, στις 30 Ιανουαρίου 2017.
Συνεχίζεται, όπως φαίνεται η τακτική σας να φέρνετε προς συζήτηση συμβάσεις, οι οποίες, ναι μεν είχαν υπογραφεί πριν από την διακυβέρνησή σας, αλλά θα έπρεπε να αποτελεί προτεραιότητα για εσάς, έστω αφού εκλεγήκατε, να τακτοποιήσετε, χωρίς περαιτέρω χρονοτριβές, τις εκκρεμότητες που προϋπήρχαν.
Από το πρώτο άρθρο της υπό συζήτηση Σύμβασης, προκύπτει η δέσμευση των μερών να προωθήσουν την ανάπτυξη της διεθνούς κινηματογραφικής συμπαραγωγής.
Αξίζει να τονίσουμε, ότι η προβολή του τόπου μας και των δημιουργών του, με κάθε τρόπο και μέσον, όπως φυσικά και μέσω του κινηματογράφου, είναι προφανώς θεμιτή.
Ορίζεται περαιτέρω στο άρθρο 2, ότι η παρούσα σύμβαση εφαρμόζεται και σε συμπαραγωγές τριών τουλάχιστον συμπαραγωγών, εγκατεστημένων σε τρία διαφορετικά Μέρη στη Σύμβαση και ενός ή περισσότερων συμπαραγωγών μη εγκατεστημένων σε αυτά τα Μέρη.
Στο άρθρο 6, όπου αναφέρονται οι αναλογίες των συμμετοχών των συμπαραγωγών, θεωρούμε ότι θα έπρεπε να εξειδικεύονται περισσότερο οι περιπτώσεις και οι αναλογίες συμμετοχής, ιδιαίτερα στις περιπτώσεις που αφορούν σε μικρές συμμετοχές.
Και αυτό, γιατί, όπως αντιλαμβάνεστε, λόγω του υψηλού κόστους παραγωγής, τα κράτη με μικρότερη οικονομική δυνατότητα, δεν θα μπορέσουν να συμμετάσχουν καθόλου ή θα συμμετέχουν αλλά με ελάχιστο ποσοστό, κάτι που δεν ανταποκρίνεται στις αρχές της παρούσας.
Ως προς τα δικαιώματα των συμπαραγωγών του άρθρου 7, θεωρούμε ότι ορθά εξασφαλίζεται, τόσο η συγκυριότητα στο εκάστοτε προϊόν πνευματικής ιδιοκτησίας όσο και η πρόσβαση στο υλικό και στην αρχική μορφή του.
Η προστασία των δικαιωμάτων ιδιοκτησίας είναι το Α και το Ω.
Στο άρθρο 8 για την τεχνική και καλλιτεχνική συμμετοχή, εκφράζουμε τις επιφυλάξεις μας ως προς το εξής:
Αναφέρεται, μεταξύ άλλων, στην παράγραφο 1 ότι: «η συμμετοχή των συμπαραγωγών για το δημιουργικό, τεχνικό και καλλιτεχνικό προσωπικό, τους ερμηνευτές και τις εγκαταστάσεις πρέπει να είναι ανάλογη της επένδυσής τους».
(;) Αυτό στην πράξη τι σημαίνει;
Ότι «ρίχνονται» τα πιο μικρά κράτη.
Και αντίστροφα, τα κράτη με το μεγαλύτερο κινηματογραφικό προϋπολογισμό θα έχουν μεγαλύτερο ποσοστό συμμετοχής και επομένως μεγαλύτερο ποσοστό στα πνευματικά δικαιώματα.
(;) Μήπως τα κριτήρια συμμετοχής, δεν θα έπρεπε να είναι μόνο οικονομικά;
Η μελέτη ποιοτικών βιβλίων ανεξάρτητα από το ιδιαίτερο περιεχόμενό τους, προσφέρει ουσιαστικά οφέλη στο άτομο, καθώς αποτελεί σημαντική πηγή γνώσεων και ιδεών, ενισχύει την συλλογιστική ικανότητα, αποτελεί μία από τις ιδανικότερες μορφές ψυχαγωγίας, εμπλουτίζει τις γλωσσικές και τις εκφραστικές δυνατότητες και πολλά άλλα.
Αναφέρεται στο Άρθρο 1 του υπό κρίση μνημονίου ότι προάγεται η μετάφραση και έκδοση έργων του λόγου της κλασικής και σύγχρονης βιβλιοπαραγωγής των δύο χωρών και προβλέπεται η μετάφραση, δημοσίευση και έκδοση τουλάχιστον είκοσι πέντε (25) τίτλων από κάθε συμβαλλόμενο μέρος ή τουλάχιστον 50 τίτλων συνολικά, εντός πέντε ετών.
Όμως, εκείνο που δεν διευκρινίζεται και θα θέλαμε να μας ξεκαθαρίσετε είναι, σε τι ποσοστό θα αφορούν «οι 50 τίτλοι συνολικά» – που αναφέρονται στο άρθρο – για το κάθε Συμβαλλόμενο Μέρος και πόσο θα επιβαρύνεται ο κρατικός προϋπολογισμός του κάθε Μέρους.
Προφανώς και είναι σημαντικό να παρουσιάζονται έργα σημαντικών Ελλήνων συγγραφέων και στην κινεζική γλώσσα, έργα που βραβεύτηκαν, διακινήθηκαν και μεταφράστηκαν σε άλλες χώρες και γλώσσες.
Όμως χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή, καθώς είναι σημαντικό να αποφευχθεί εν προκειμένω, η συμμετοχή Οργανισμών και Συνδέσμων οι οποίοι θα αλλοιώσουν το πνεύμα αυτό.
Η σημαντικότερη και ουσιαστικότερη κοινή στόχευση των συγγραφέων, των εκδοτικών οργανισμών και των δικαιούχων πνευματικής ιδιοκτησίας των δύο χωρών, θα πρέπει να είναι μόνο η καλύτερη γνωριμία των δύο πολιτισμών μέσω των βιβλίων.
Και είναι σημαντικό σε αυτό το σημείο να αναφέρουμε ότι λόγω των διαδοχικών κρίσεων πολλοί Έλληνες συμπολίτες μας, αδυνατούν να αγοράσουν βιβλία, οπότε η πολιτεία θα πρέπει να στηρίζει την λειτουργία δανειστικών βιβλιοθηκών σε κάθε δήμο της χώρας, ώστε να μπορούν οι πολίτες εύκολα και ανέξοδα να δανείζονται βιβλία.
Εμείς στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΥΣΗ πιστεύουμε ότι τα προϊόντα και τα αγαθά του πολιτισμού μας – οποιασδήποτε χρονικής περιόδου – πρέπει να βρίσκονται στο υψηλότερο βάθρο των προτεραιοτήτων ενός Κράτους και να καταβάλλεται κάθε δυνατή προσπάθεια για την διαφύλαξη και την ενίσχυσή τους.
