Ο Βασίλης Βιλιάρδος, Βουλευτής της Ελληνικής Λύσης, κατά τη συζήτηση στην Διαρκή Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων στις 18/10/2023, με θέμα ημερήσιας διάταξης, Συζήτηση επί του προσχεδίου του Κρατικού Προϋπολογισμού 2024.
Έγιναν οι εξής παρατηρήσεις :
– Πρόκειται για έναν ακόμη διαχειριστικό προϋπολογισμό – χωρίς αλλαγή του χρεοκοπημένου οικονομικού μας μοντέλου, χωρίς τη στήριξη του πρωτογενούς μας τομέα, χωρίς εκτίμηση της αξίας των παγίων του δημοσίου, χωρίς υιοθέτηση του διπλογραφικού λογιστικού συστήματος στο κράτος, χωρίς κανένα όραμα και με ακόμη μεγαλύτερη εξάρτηση της οικονομίας μας από τον τουρισμό.
– Η ανισορροπία των διδύμων ελλειμμάτων συνεχίζεται, μία από τις παθογένειες δηλαδή της ελληνικής οικονομίας πριν από την κρίση, με κυριότερο το έλλειμμα του εμπορικού μας ισοζυγίου που συρρικνώνει δυστυχώς το ΑΕΠ, λόγω της αποψίλωσης του παραγωγικού μας ιστού – ενώ δεν καλύπτεται καν από τον τουρισμό, στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών.
– Το μεγάλο διαρθρωτικό πρόβλημα της Ελλάδας δε που αναπτύσσεται μεν, λόγω του ότι ευνοείται αυτήν την εποχή ως οικονομία υπηρεσιών, ενώ δεν είχε μεγάλη εξάρτηση από τη ρωσική ενέργεια, επιδεινώνεται – το ότι δηλαδή παρουσιάζει τα δύο τελευταία έτη σημαντική μείωση της παραγωγικότητας, αφού ο δείκτης της Eurostat για την παραγωγικότητα από το 105 που ήταν το 2020, μειώθηκε στο 102 το 2021 και στο 99 το 2022.
– Πρόκειται λοιπόν για μία ανάπτυξη που στηρίζεται σε ξύλινα πόδια – ενώ, με δεδομένο το ότι, αναμενόταν πως η παραγωγικότητα στην Ελλάδα θα αυξανόταν με ετήσιο ρυθμό της τάξης του 1,5%, καταλαβαίνει κανείς πόσο μεγάλο είναι το πρόβλημα, οφειλόμενο κυρίως στις χαμηλές παραγωγικές επενδύσεις.
– Στα πλαίσια αυτά, το να υπόσχεται ο πρωθυπουργός αύξηση των μισθών στα 1.500 €, εάν βέβαια πρόκειται για πραγματική αύξηση αφαιρουμένου του πληθωρισμού, είναι ανεύθυνο εάν όχι εμπαιγμός – αφού προηγείται ασφαλώς η άνοδος της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας μας, ενώ οι μισθοί συνεχίζουν να μειώνονται, όπως θα καταθέσουμε στα πρακτικά.
– Εκτός αυτού, η ανταγωνιστικότητα και οι αυξημένοι μισθοί, προϋποθέτουν τη στήριξη της μεταποίησης και της βιομηχανίας – όπου πολύ σωστά πρότεινε ο ΣΕΒ τη δημιουργία ενός υπουργείου βιομηχανίας και καινοτομίας.
– Σε σύγκριση με τις άλλες χώρες της ΕΕ, τα εξαγωνικά μας μεγέθη είναι ακόμη πιο απογοητευτικά, αφού είμαστε στην 22η θέση, μεταξύ των 27 χωρών – παρά την τεράστια εσωτερική υποτίμηση και την πληθωριστική συρρίκνωση του κόστους εργασίας που την ακολούθησε.
– Ο ρυθμός ανάπτυξης προβλέπεται στο 3% το 2024, από 2,3% το 2023 – κάτι που θεωρούμε πολύ αισιόδοξο, αφού όλοι οι άλλοι οργανισμοί έχουν χαμηλότερες προβλέψεις, όπως η Κομισιόν στο 1,9%.
– Πόσο μάλλον όταν οι προβλέψεις για την ΕΕ είναι χαμηλότερες, στο 0,8% το 2023 και στο 1,4% το 2024 – με την έννοια πως θα επηρεασθεί η Ελλάδα το 2024 λόγω της πιθανότατης μείωσης του τουρισμού και των εξαγωγών, αφού η ΕΕ είναι η μεγαλύτερη τουριστική και εμπορική αγορά μας.
– Με την αποταμίευση πάντως αρνητική, στο -1,4% στο 1ο τρίμηνο του 2023 (περίπου 3 δις λιγότερες με βάση ΤτΕ), με την ακρίβεια στο ζενίθ, ειδικά όσον αφορά τα τρόφιμα, με τους μισθούς στο ναδίρ και με μία νέα ενεργειακή κρίση στον ορίζοντα, μάλλον δεν θα αυξηθεί η ιδιωτική κατανάλωση – όπως προβλέπεται στο προσχέδιο.
– Ενδιαφέρον έχει εδώ η ονομαστική άνοδος του ΑΕΠ το 2023 κατά 7,6%, όταν τα φορολογικά έσοδα του κράτους θα αυξηθούν κατά 9,1% – γεγονός που σημαίνει πως πρόκειται για υπερφορολόγηση, επί πλέον αυτής από τη διατήρηση των ίδιων φορολογικών συντελεστών στις αυξημένες τιμές.
Όσον αφορά τον πληθωρισμό που προβλέπεται στο 2,4%, εάν αυξηθούν ξανά οι τιμές της ενέργειας όπως δείχνουν οι γεωπολιτικές εξελίξεις, θα είναι μάλλον υψηλότερος – αν και η ζήτηση μειώνεται στη χώρα μας.
– Γιατί μειώνεται; Λόγω της φτωχοποίησης των Ελλήνων από τις εξαιρετικά ανοδικές τιμές των τροφίμων, κατά 24,98% σε σχέση με το 2021 σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ – καθώς επίσης από την υπερφορολόγηση.
– Ουσιαστικά δηλαδή έχουμε μια ανακύκλωση κεφαλαίων που αυξάνει το κόστος των ενοικίων, μαζί με το AirBnb – ενώ οι επενδύσεις σε κατοικίες δεν είναι υγιής τρόπος ανάπτυξης, αλλά μία από τις παθογένειες της μεταπολίτευσης.
– Η Ελλάδα έχει πολλές δυνατότητες, όπως στον πρωτογενή τομέα σε θερμοκήπια, όπου διαθέτουμε μόλις 50.000 στρέμματα ή ούτε το 1% της καλλιεργήσιμης έκτασης – ενώ η Τουρκία, από την οποία εισάγουμε αγροτικά προϊόντα, 800.000.
– Κάτι τέτοιο, σε συνδυασμό με επενδύσεις στην υψηλή τεχνολογία, στην agtech, θα μπορούσε να αυξήσει την παραγωγικότητα μας έως και 10 φορές – αντί να εισάγουμε εργάτες γης για χειρωνακτική καλλιέργεια, σαν να είμαστε χώρα του τρίτου κόσμου.
– Όσον αφορά την άνοδο των δαπανών στα 74 δις το 2024, από 72,7 δις το 2023, μάλλον δεν θα υπάρξουν νέα επιδόματα και market pass – αφού τα 1,3 δις επί πλέον δεν αφήνουν περιθώρια, λόγω των αυξήσεων που έχουν ανακοινωθεί, των προσλήψεων, των τόκων και των μέτρων στήριξης των πλημμυροπαθών.
Βασίλης Βιλιάρδος
