Ο Βασίλης Βιλιάρδος, Βουλευτής Επικρατείας της Ελληνικής Λύσης, κατά τη συζήτηση στην Ολομέλεια της Βουλής στις 13/07/2020, του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης: «Επιτάχυνση και απλούστευση της ενίσχυσης οπτικοακουστικών έργων, ενίσχυση της ψηφιακής διακυβέρνησης και άλλες διατάξεις».
Έγιναν οι εξής παρατηρήσεις:
– Το σημερινό σχέδιο νόμου έχει στόχο να συμπληρώσει μια προσπάθεια που ξεκίνησε λίγα χρόνια πριν, όσον αφορά την σύσφιξη των σχέσεων μας στη παραγωγή.
– Στην ελληνική αγορά υπάρχουν τουλάχιστον 34 εταιρίες παραγωγής με 1319 εργαζόμενους, ενώ η αγορά έχει συρρικνωθεί, λόγω της κρίσης.
– Είναι πάντως πολύ καλύτερο να στηρίξει η κυβέρνηση αυτόν τον τομέα, από το να μοιράζει χρήματα στα ΜΜΕ για την προβολή του ανύπαρκτου έργου της – ενώ είναι πιο σωστό να προβάλλονται ελληνικές σειρές από την τηλεόραση και όχι τουρκικές.
– Με κριτήριο τον πίνακα μας, διαπιστώσαμε πως τα κίνητρα που προσφέρει η Ελλάδα, η αύξηση δηλαδή των επιλέξιμων δαπανών στο 40% από 25%, είναι πολύ γενναιόδωρα – γεγονός που μας προξένησε εντύπωση και θέλουμε να ρωτήσουμε γιατί.
– Δεν είδαμε ούτε εδώ, ούτε στον αρχικό Ν 4487/2017, κάποιον έλεγχο στη διαδικασία επιλογής για το πολιτισμικό περιεχόμενο.
– Δεν υπάρχει επίσης έλεγχος, όσον αφορά τα θέματα ασφάλειας κατά την παραγωγή ταινιών.
– Σε σχέση τώρα με το άλλο μεγάλο μέρος του νομοσχεδίου, με την ψηφιακή διακυβέρνηση είναι μία βασική επιδίωξη των ΣΕΒ, που οδηγεί στα εξής: Πρώτον, στη μείωση του κόστους του δημοσίου, δεύτερον, στη μείωση του κόστους των τραπεζών και στην αύξηση των ήδη υπέρογκων προμηθειών τους, καθώς επίσης, τρίτον, στην εκμετάλλευση των προσωπικών δεδομένων. Δεν πρόκειται ούτε για τη βελτίωση των υπηρεσιών ούτε για την ασφάλειά τους.
– Η ψηφιακή μετάβαση έγινε πολύ απότομα – οπότε οι Πολίτες δεν είναι εξοικειωμένοι με τους κινδύνους, ενώ αρκετοί δεν διαφυλάσσουν τα προσωπικά τους συνθηματικά και δεδομένα, δίνοντας τα σε γνωστούς, σε λογιστές κλπ. για να τους εξυπηρετήσουν.
