H xώρα μας, λόγω της μακράς και πλούσιας ιστορίας της, διαθέτει έναν αμύθητο θησαυρό μνημείων τεράστιας σημασίας, τα οποία αποτελούν τον ακρογωνιαίο λίθο της εθνικής μας ταυτότητας.
Ο θησαυρός αυτός όμως, σε πάρα πολλές περιπτώσεις παραμένει «θαμμένος».
Τα πολιτιστικά μνημεία που βρίσκονται σχεδόν σε κάθε πόλη της Ελλάδας, αναγνωρίζονται διεθνώς ως επιτεύγματα ιδιαίτερης ιστορικής αλλά και καλλιτεχνικής αξίας.
Γι΄αυτούς τους λόγους, καθίσταται επιτακτική η ανάγκη προστασίας των πολιτιστικών αγαθών διαφορετικών χρονικών περιόδων.
Τα μνημεία πρέπει να παρακολουθούνται τακτικά στην πορεία του χρόνου με ελέγχους και να φυλάσσονται.
Αυτό είναι το Α και το Ω.
(;) Κατά πόσον όμως υλοποιείται η επιταγή αυτή ουσιαστικά στην πράξη;
Μία υποτυπώδης περίφραξη προφανώς και δεν αρκεί.
Ξεκινώντας λοιπόν από το πρώτο άρθρο και την μετονομασία του Ταμείου Αρχαιολογικών Πόρων και Απαλλοτριώσεων (Τ.Α.Π.) σε «Οργανισμό Διαχείρισης και Ανάπτυξης Πολιτιστικών Πόρων» (Ο.Δ.Α.Π.), αναρωτιόμαστε εύλογα προς τί αυτή η αλλαγή.
Χρειάζονται αλλαγές, αλλά όχι στα ονόματα.
Αλλαγές ουσιαστικές στην διαχείριση των πολιτιστικών πόρων.
Η νέα εποχή λειτουργίας που ευαγγελίζεστε, περισσότερο μοιάζει με την διατήρηση παλαιών πολιτικών βολέματος.
Τις οποίες μάλιστα έχετε μετατρέψει σε διαχρονικής αξίας, σύμφωνα πάντα με όσα βλέπουμε.
Στο άρθρο 2 ως προς τους σκοπούς του ΟΔΑΠ, αναφέρεστε μεταξύ άλλων στην παράγραφο 1 β’, και στην αύξηση των οικονομικών πόρων που προέρχονται από τις επισκέψεις σε αρχαιολογικούς χώρους, μνημεία, ιστορικούς τόπους και μουσεία.
Θα πρέπει να λάβετε υπ’ όψιν ότι σε πολλές περιπτώσεις οι τιμές των εισιτηρίων για μία ελληνική οικογένεια, προκειμένου να επισκεφθεί τόπους και μουσεία της πατρίδας μας, καθιστούν την επίσκεψη από δύσκολη έως απαγορευτική.
Σχετικά με την παραγωγή και διάθεση ακριβών αντιγράφων του άρθρου 3, το γεγονός ότι η άδεια παραγωγής απλών αντιγράφων θα χορηγείται από τον Ο.Δ.Α.Π., ύστερα από γνώμη της αρμόδιας κατά τόπο ή καθ΄ ύλην αρμόδιας Περιφερειακής Υπηρεσίας του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού, κινείται προς θεμιτή κατεύθυνση.
Ως προς το άρθρο 4, την αξιοποίηση δηλαδή της ακίνητης περιουσίας του ΟΔΑΠ, θεωρούμε απαράδεκτη την παράγραφο 4, όπου αναφέρεται ότι θα είναι δυνατή η εφάπαξ σύναψη συμβάσεων μίσθωσης χωρίς διαγωνισμό για τα αναψυκτήρια!
(;) Είμαστε σοβαροί;
(;) Έτσι θα κάνετε πράξη την διαφάνεια, χωρίς διαγωνισμούς;
(;) Γιατί να συσταθεί με το άρθρο 5, νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου ειδικού σκοπού, με αποκλειστικό αντικείμενο τη διαχείριση της ακίνητης περιουσίας της παρ. 1 του προηγούμενου άρθρου;
(;) Δεν θα μπορούσε η διαχείριση αυτή να αποτελεί αρμοδιότητα ενός εκ των τμημάτων του ΟΔΑΠ;
Ούτε από ποιους θα αποτελείται μας λέτε.
….
Μπορεί να συστήνονται μέχρι πέντε (5) Περιφερειακές Υπηρεσίες σε επίπεδο Γραφείου, λέτε με το άρθρο 35, με απόφαση φυσικά του Υπουργού Πολιτισμού και Αθλητισμού, η οποία θα εκδίδεται ύστερα από πρόταση του Δ.Σ. του Ο.Δ.Α.Π.
(;) Κι άλλες υπηρεσίες;
Ως προς τα προσόντα διορισμού του άρθρου 40, κινείται σε θεμιτό πλαίσιο η αύξηση των τυπικών προσόντων.
Οι κλάδοι και οι ειδικότητες των προϊσταμένων, του άρθρου 41, θα πρέπει ξεκάθαρα να είναι Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης.
Οι αρμοδιότητες και τα καθήκοντα των Προϊσταμένων Διευθύνσεων, των Προϊσταμένων Τμημάτων και των Αυτοτελών Τμημάτων είναι περισσότερο θα λέγαμε αόριστες και γενικόλογες, όπως φαίνεται από το άρθρο 42.
Το μόνο σίγουρο είναι το αυξημένο κόστος το οποίο θα συνεπάγεται για τον ΟΔΑΠ.
Και εκείνο που προκαλεί πολλά ερωτηματικά στο άρθρο 43, είναι το γεγονός ότι ο Προϊστάμενος της Γενικής Διεύθυνσης του Ο.Δ.Α.Π. θα μπορεί να προέρχεται από οποιοδήποτε φορέα της Γενικής Κυβέρνησης.
(;) Για ποιους λόγους;
Οι υπερεξουσίες του Υπουργού Πολιτισμού, θα λέγαμε κάνουν πάρτυ, με το άρθρο 45.
Από το οποίο λείπουν η αξιοκρατία και η διαφάνεια.
Η ιστορία ενός τόπου δεν μένει στάσιμη.
Εμείς στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΥΣΗ πιστεύουμε ακράδαντα, ότι ο πολιτισμός και η μνήμη του παρελθόντος δεν αποτιμώνται με σύγχρονες οικονομικές αξίες, διότι τα μνημεία της χώρας μας είναι ανυπολόγιστης αξίας.
Γι΄αυτό και πρέπει να είναι προσιτά σε όλους τους Έλληνες!
Χωρίς να ξεχνάμε και όσους βρίσκονται στο εξωτερικό και τους έχουμε πιο πολύ ανάγκη από ποτέ να γυρίσουν πίσω στην πατρίδα.
Η ορθή αξιοποίησή των μνημείων, έχοντας βεβαίως πάντοτε ως γνώμονα την προστασία τους, οφείλει επιτέλους να λάβει σάρκα και οστά!
