Το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα οδηγείται στην απαξίωση, λόγω της αδυναμίας του να προσφέρει την ουσιαστική εκείνη παιδεία και εκπαίδευση που κρίνεται αναγκαία σε μια τόσο ανταγωνιστική και ταχέως εξελισσόμενη κοινωνία.
Το δημόσιο πανεπιστήμιο δεν κατοχυρώνεται ως χώρος ανομίας και προστασίας κάθε είδους έκνομης πράξης.
Κι αυτό θα πρέπει να το βάλουν καλά στο μυαλό τους όσοι πιστεύουν το αντίθετο.
Ή όσοι πιστεύουν ότι μέσα σε αυτούς τους ιερούς χώρους πρέπει να εκκολάπτονται κομματικά στελέχη.
Οι φοιτητικές παρατάξεις διαδραματίζουν κυρίαρχο ρόλο στην πανεπιστημιακή παρακμή.
Καμία απολύτως θέση δεν έχουν τα κόμματα στα δημόσια ελληνικά πανεπιστήμια!
Έξω από όλα τα εκπαιδευτικά ιδρύματα!
Το μπάχαλο που είχε δημιουργηθεί τις προηγούμενες δεκαετίες κάπου πρέπει επιτέλους να σταματήσει!
Το πανεπιστήμιο είναι χώρος αριστείας, αξιοκρατίας και προαγωγής της επιστημονικής γνώσης και έρευνας.
Στα ελληνικά πανεπιστήμια χρειάζεται να υπάρχει το άσυλο ιδεών.
Το άσυλο του πνεύματος.
Όχι το άσυλο της παρανομίας!
Το οποίο πρέπει να πάψει χωρίς άλλες καθυστερήσεις.
Γιατί ο χώρος της εκπαίδευσης έχει περάσει ήδη πολλά.
Τα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα δεν αποτελούν επ’ ουδενί πυρήνα υποθάλψεως παρανομούντων και εγκληματιών.
Και δεν μπορούμε να παραμείνουμε στο ίδιο έργο θεατές.
Είναι αδιανόητο στους χώρους διδασκαλίας όπου δημιουργούνται και καλλιεργούνται μελλοντικοί επιστήμονες που θα βοηθήσουν με τις γνώσεις και τις δεξιότητες που αποκόμισαν την κοινωνία, να γίνεται ανεκτή η πρόκληση υλικών ζημιών ή η καταστροφή δημόσιας περιουσίας.
Όσοι καταστρέφουν θα πρέπει να ξέρουν ότι η ζημιά που προκάλεσαν θα πληρώνεται αναγκαστικά από εκείνους.
Κι ότι όταν διαλύεις την δημόσια περιουσία είσαι ταυτόχρονα αναγκασμένος να αναλάβεις πλήρως την ευθύνη των πράξεών σου.
=Σήμερα βανδαλίζουν. Αύριο τί θα κάνουν;
Οι βανδαλισμοί των πανεπιστημιακών εγκαταστάσεων τείνουν να γίνουν δυστυχώς μέρος της καθημερινότητας.
Η έξοδος από το πανεπιστήμιο ως πειθαρχικό μέτρο σε όσους ευθύνονται γι’ αυτές τις πράξεις είναι η μόνη σοβαρή κι ενδεδειγμένη λύση την οποία και σας έχουμε προτείνει.
Διότι με τις πράξεις τους αυτές πλήττουν ηθελημένα και συνειδητά το Ελληνικό Δημόσιο Πανεπιστήμιο.
Πόσες φορές έχουμε δει τραγικές, σκληρές εικόνες, εικόνες ντροπής από τα δημόσια πανεπιστήμια, στα οποία μπορούν οι χρήστες ναρκωτικών να μπαίνουν μέσα, βρίσκοντας καταφύγιο στο χώρο, μετατρέποντας σε εφιάλτη την καθημερινότητα για φοιτητές και ακαδημαϊκούς και κάνοντας χρήση στις τουαλέτες, στις σκάλες, ακόμη και μέσα στις αίθουσες διδασκαλίας;
Με αποτέλεσμα οι χώροι του πανεπιστημίου να μετατρέπονται σε υγειονομικές βόμβες;
Και πόσες φορές αυτά τα άτομα έχουν εκδηλώσει επιθετικές συμπεριφορές με αποτέλεσμα να απειλείται η σωματική ακεραιότητα των φοιτητών, των καθηγητών και του προσωπικού;
…
Η αποτελεσματική φύλαξη των χώρων του Πανεπιστημίου είναι ένα πολύ σοβαρό έργο το οποίο πρέπει να γίνεται από προσωπικό με σοβαρή και κατάλληλη προς τούτο εκπαίδευση, από Ειδικό Σώμα Προστασίας του, όπως έχουμε επισημάνει πάρα πολλές φορές.
Τονίσαμε την αντίθεσή μας στην προσπάθεια της Κυβέρνησης να γεμίσει τα ΑΕΙ της χώρας με ημετέρους εργαζόμενους με συμβάσεις εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου, ο οποίος μπορεί να φτάνει και την πενταετία και να επεκτείνεται, ιδίως σε ό,τι έχει να κάνει με την σύσταση της Μονάδας Ασφάλειας και Προστασίας, όπου επίσης ειδικά καθήκοντα μπορεί να ανατίθεται απευθείας σε ιδιώτες κατόπιν σύναψης σχετικής σύμβασης παροχής υπηρεσιών.
Όπως επίσης διαφωνούμε με την εξουσιοδότηση προς τον Υπουργό Παιδείας και Θρησκευμάτων να ρυθμίζει τα θέματα των αργιών, διακοπών και εορταστικών εκδηλώσεων, δηλαδή εθνικών γιορτών και τον εκκλησιασμό, ή των απουσιών και του χαρακτηρισμού της φοίτησης, της ημερομηνίας έναρξης και λήξης των εγγραφών και άλλα λόγω του κορωνοιού.
Πολύ σοβαρό ζήτημα αποτελεί και η περαιτέρω ενίσχυση της επαγγελματικής εκπαίδευσης, η οποία μπορεί χωρίς αμφιβολία να αποτελέσει μία σοβαρή επιλογή και να επιφέρει μια ταχύτερη επαγγελματική αποκατάσταση σε όσους επιθυμούν να την επιλέξουν.
Το ίδιο όμως ισχύει και για τον επαγγελματικό προσανατολισμό, καθώς το σύγχρονο εκπαιδευτικό σύστημα τον αντιμετωπίζει ως πάρεργο και αποτυγχάνει έτσι να διαγνώσει έγκαιρα τις πραγματικές δεξιότητές τους και να τους προσανατολίσει προς την κατάλληλη επαγγελματική επιλογή, δημιουργώντας έτσι κατ΄επέκταση και το φαινόμενο των αιώνιων φοιτητών.
Αντιστοίχως, δεν κατορθώνει να παρουσιάσει όλο το εύρος των επαγγελματικών επιλογών στους νέους, δημιουργώντας τους τη λανθασμένη εντύπωση πως δεν υπάρχουν παρά ελάχιστες επαγγελματικές διέξοδοι.
Τόσο κατά την διάρκεια των συνεδριάσεων όσο και κατά την σχετική εισήγηση στην Ολομέλεια, εμείς στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΥΣΗ ήμασταν, είμαστε και θα είμαστε πάντοτε ξεκάθαροι:
Η εκπαίδευση πρέπει να ανθίζει.
Όχι να πυροβολείται και τελικά να δολοφονείται.
Γιατί στην δολοφονία την οδηγούν οι παθογένειες του παρελθόντος.
