Ο Βασίλης Βιλιάρδος, Βουλευτής Επικρατείας της Ελληνικής Λύσης, κατά τη συζήτηση στην Διαρκή Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου στις 15/07/2021, του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας: «Ολοκληρωμένο πλαίσιο για τη διαχείριση των αποβλήτων – Ενσωμάτωση των Οδηγιών 2018/851 και 2018/852 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 30ης Μαΐου 2018 για την τροποποίηση της Οδηγίας 2008/98/ΕΚ περί αποβλήτων και της Οδηγίας 94/62/ΕΚ περί συσκευασιών και απορριμμάτων συσκευασιών, πλαίσιο οργάνωσης του Ελληνικού Οργανισμού Ανακύκλωσης, διατάξεις για τα πλαστικά προϊόντα, επείγουσες διατάξεις για την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος, χωροταξικές – πολεοδομικές και ενεργειακές ρυθμίσεις».
Έγιναν οι εξής παρατηρήσεις :
– Θα συζητήσουμε ξανά ένα σχέδιο νόμου που χρησιμοποιεί Οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης για να αποκρύψει πίσω τους κάποιες τροπολογίες ιδίως όμως το σκάνδαλο της απόσχισης και του ξεπουλήματος του δικτύου ΕΔΗΕ, μέσω απόσχισης του ΔΕΔΔΗΕ και περαιτέρω απαξίωσης της ΔΕΗ. Μιας επιχείρησης που εφόσον δεν παράγει πλέον ανταγωνιστικά, αφού σύμφωνα με δήλωση του Προέδρου της εισάγει ενέργεια στο 1/3 περίπου του κόστους παραγωγής της, μετατρέπεται σταδιακά σε εμπορική. Όταν παράλληλα ξεπουλάει τα πλέον πολύτιμα περιουσιακά της στοιχεία. Τα δίκτυα. Καμιά χώρα δεν το κάνει αυτό.
– Στο νομοσχέδιο τώρα δεν διήρκεσε ούτε εννέα μήνες το υποκριτικό ενδιαφέρον της Κυβέρνησης για τον περιορισμό των πλαστικών μιας χρήσης. Αφού με το παρόν, το Υπουργείου Περιβάλλοντος ξηλώνει στην ουσία το νόμο του κυρίου Χατζηδάκη του περασμένου Οκτωβρίου.
– Για άλλη μια φορά, σε ένα νομοσχέδιο που ήταν στη διαβούλευση μόνο για τη διαχείριση των αποβλήτων προστίθενται την τελευταία στιγμή θέματα πολεοδομικών διατάξεων συν ενεργειακές ρυθμίσεις, χωρίς διαβούλευση ούτε με τους αρμόδιους φορείς ούτε με τους πολίτες. Δεν είναι ντροπή; Πόση κοροϊδία θα αντέξουν ακόμη οι Έλληνες;
– Στο τελευταίο στάδιο λοιπόν πριν από την προσφυγή στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης προστίθεται ένα συνονθύλευμα φωτογραφικών διατάξεων, δώρων και «διορθωτικών» ρυθμίσεων τόσο του αντιπεριβαλλοντικού νόμου όσο και του νόμου που ψηφίστηκε μόλις το Δεκέμβρη, του 4759/2020, απορυθμίζοντας ακόμη περισσότερο τους κανόνες χωρικού σχεδιασμού.
– Εύλογα, συμπεραίνει κανείς πως τα δασικά οικοσυστήματα δέχονται μία νέα επίθεση από της υποτελής των ξένων δυνάμεων κατοχής. Και την υπόγεια διέλευση του δικτύου μεταφοράς και διανομής ηλεκτρικής ενέργειας προβλέπεται η εξαίρεση των εν λόγω έργων από τη χορήγηση έγκρισης επέμβασης καθώς επίσης από την υποχρέωση αναδάσωσης. Ο δικαιούχος της επέμβασης θα αποκαθιστά τη βλάστηση εκ των υστέρων σε εφαρμογή σχετικής μελέτης
αποκατάστασης, η οποία θα συντάσσεται από τον ίδιο και θα εγκρίνεται από την δασική υπηρεσία.
– Επίσης, δεν λαμβάνεται σοβαρά υπόψη η σαφής στροφή της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς κυκλικές λύσεις στον τομέα των αποβλήτων.
– Η Ελλάδα εξακολουθεί να επιμένει σε «μεσοβέζικες λύσεις», κάτι που διαπιστώνεται και στο παρόν νομοσχέδιο, όπως παντού, σε λύσεις που στο τέλος απλά θα διαιωνίζουν το σημερινό αδιαφανές και σαθρό καθεστώς, σε λύσεις που θα «παγιδεύσουν» τη χώρα σ’ ένα ξεπερασμένο και ακριβό μοντέλο διαχείρισης αποβλήτων, ενώ θα οδηγήσουν με μαθηματική ακρίβεια στην επιβολή προστίμων εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Ένωσης εντός των επόμενων δέκα ετών.
– Η καύση σκουπιδιών χωρίς να έχουν δημιουργηθεί οι αντίστοιχες υποδομές και η ανάκτηση ενέργειας από την παραγωγή βιοαερίου, η οποία παραμένει μια διαδικασία χωρίς προστιθέμενη αξία για το ενεργειακό ισοζύγιο της χώρας και για τη μείωση της εισαγόμενης ενέργειας. Παρά το ότι δε έχει καταστεί σαφές από την Ευρωπαϊκή Ένωση πως έργα μόνο καύσης, δηλαδή χωρίς ανάκτηση ενέργειας, δεν θα έχουν ευρωπαϊκή χρηματοδότηση και θα πρέπει να αποφεύγονται από χώρες που δεν έχουν εμπειρία. Εμείς κάνουμε ακριβώς το αντίθετο.
– Αρνητικό είναι η αδιαφορία για τη θέσπιση ενός άρτιου συστήματος διαφοροποίησης εισφορών των υπόχρεων παραγωγών ανάλογα με την ανακυκλωσιμότητα, με το ανακυκλωμένο περιεχόμενο και με τη δυνατότητα επαναχρησιμοποίησης.
– Επίσης αρνητικό είναι, η απαλλαγή των υπόχρεων παραγωγών από οποιαδήποτε νομική ευθύνη.
– Αρνητικό είναι η τοποθέτηση ιδιαίτερα χαμηλού στόχου για τον περιορισμό της σπατάλης τροφίμων.
– Αρνητικό είναι η αμήχανη υιοθέτηση του πληρώνω όσο πετάω.
– Αρνητικό είναι η παραμονή του τέλους ταφής σε πολύ χαμηλά επίπεδα, ενώ ο διαμοιρασμός των πόρων που θα προκύψουν από την είσπραξη του τέλους παραμένει διαβλητός.
– Αρνητικό είναι, οι ρυθμίσεις που εισάγει το νομοσχέδιο για τα Κέντρα Διάγνωσης Αξιολόγησης και Υποστήριξης για τα ΚΔΑΥ συντελούν στην απαξίωση όχι στην ενδυνάμωση του ρόλου τους.
– Αρνητικό είναι, η κατάργηση του στόχου επαναχρησιμοποίησης για φιάλες, ο οποίος συμπεριλαμβανόταν στο προηγούμενο προσχέδιο του νόμου.
– Αρνητικό είναι η κατάργηση του ενιαίου συστήματος επιστροφής εγγύησης για φιάλες πλαστικού και αλουμινίου.
