Ο Βασίλης Βιλιάρδος, Αντιπρόεδρος της Ελληνικής Λύσης, κατά τη συζήτηση στην Διαρκή Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου στις 12/10/2022, του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Ανάπτυξης και Επενδύσεων «Ίδρυση, ανάπτυξη, διαχείριση και λειτουργία των Επιχειρηματικών Πάρκων – Ενιαίο πλαίσιο ρύθμισης για τους φορείς Οργανωμένων Υποδοχέων Μεταποιητικών και Επιχειρηματικών Δραστηριοτήτων και άλλες διατάξεις για την ενίσχυση της ανάπτυξης».
Έγιναν οι εξής παρατηρήσεις:
– Είναι απογοητευτικό το να απαντούν συνεχώς οι Υπουργοί επιλεκτικά, δηλαδή μόνο σε αυτά που θέλουν. Εν προκειμένω δεν απαντήθηκε, σχεδόν, καμία από τις ερωτήσεις μας στην πρώτη Επιτροπή παρά το ότι τις επαναλάβαμε αρκετές από αυτές στη δεύτερη οπότε δεν έχει νόημα να τα επιχειρήσουμε ξανά.
– Πάντως όσον αφορά τη λογική που κατατέθηκε το παρόν νομοσχέδιο, το έβδομο κατά σειρά σε σχέση με τις ρυθμίσεις για τα επιχειρηματικά πάρκα, η απορία μας λύθηκε διαβάζοντας την ενημέρωση του κυρίου Σκυλακάκη για το Ταμείο Ανάπτυξης. Πρόκειται για ένα από τα πολλά προαπαιτούμενα. Είναι απλό.
– Επιγραμματικά, τώρα, σε αυτά που είπε ο κ. Υπουργός, η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα στην παγκόσμια ιστορία που χρεοκόπησε με αμελητέο κόκκινο ιδιωτικό χρέος, με συνολικό χρέος στα επίπεδα της Γερμανίας και με πάνω από 25 δισεκατομμύρια στα ταμεία των δημοσίων οργανισμών της, όπως βρήκε αργότερα το ΔΝΤ, τα οποία μετά το 2015 χρησιμοποιούνται για το μαξιλάρι μαζί με τα υπόλοιπα του ESM και διακινούνται με repos. Εναντίον πάντως των μνημονίων ήταν αρχικά και η Νέα Δημοκρατία υπενθυμίζοντας τα διάφορα Ζάππεια του κ Σαμαρά.
– Όσον αφορά τη μείωση του χρέους μας το 2022 ως προς το ΑΕΠ μέσω του πληθωρισμού δεν γίνεται έτσι παντού όπως ισχυρίστηκε ο κ. Υπουργός, αφού τότε η Τουρκία για παράδειγμα με πληθωρισμό πάνω από 80% θα θεωρούταν σήμερα πως διπλασίασε το ΑΕΠ της και μείωσε το χρέος της ως προς αυτό κατά 50%. Είναι προφανώς αστείο. Το πραγματικό ΑΕΠ μετράει σε σταθερές τιμές όχι το ονομαστικό σε τρέχουσες. Κάτι ανάλογο είχε κάνει πάντως και ο κ. Αλογοσκούφης προσθέτοντας τότε τη μαύρη οικονομία στο ΑΕΠ μας για να μειώσει τη σχέση χρέους προς ΑΕΠ, έτσι ώστε να συνεχιστεί η σπατάλη του δημοσίου με αποδέκτη το κομματικό πελατειακό κράτος και με τα γνωστά καταστροφικά αποτελέσματα.
– Αναφορικά, δε με το Thess INTEC είναι απαράδεκτο να χρησιμοποιεί να χρηματοδοτείται μία επιχείρηση με κεφάλαιο μόλις 200.000 με 35.000.000 από το Ταμείο Ανάκαμψης και να θέλει επιπλέον να υπαχθεί στις διευκολύνσεις των επιχειρηματικών πάρκων, ενώ είναι ασφαλώς αδιάφορο να δούμε στην ιστοσελίδα της ποιοι την στηρίζουν. Αν μη τι άλλο πάντως πρόκειται για αθέμιτο ανταγωνισμό για μία από τις αιτίες που δεν διενεργούνται σοβαρές εγχώριες επενδύσεις εκτός από τη συνεχή αλλαγή των νόμων που τις διέπουν, της φορολογικής νομοθεσίας κλπ. Όπως πολύ σωστά ανέφερε κάποιος εκ των φορέων τοποθέτησε τα χρήματά του με τους νόμους που υπήρχαν, όχι με τους καινούργιους που φέρνουν συνεχώς όλες οι Κυβερνήσεις για τα ίδια θέματα. Εύλογα, λοιπόν, κατηγορούμαστε για κρατικοδίαιτο, παρεμβατικό και επιδοτούμενο καπιταλισμό κάτι που ασφαλώς δεν έχει σχέση με τους κανόνες της ελεύθερης αγοράς.
– Επί των υπόλοιπων άρθρων, τώρα, αφού δεν έχει νόημα να μιλάμε για γενικότερα οικονομικά θέματα που απαιτούν ανάλογες γνώσεις από τους συνομιλητές στο Άρθρο 19, για την ίδρυση επιχειρηματικού πάρκου μεμονωμένης μεγάλης μονάδας, δεν βλέπουμε τον λόγο για τον οποίο πρέπει να νομοθετούμε και να δίνουμε a priori κίνητρα αφού οφείλουν να εξαρτώνται από την εκάστοτε περίπτωση.
– Υπενθυμίζουμε πως η ΕΤΒΑ δημιουργήθηκε με στόχο τη βιομηχανική ανάπτυξη, για να στηριχθεί η οικονομική, έχοντας εκδώσει ομόλογα για το κοινό, με στόχο τις επενδύσεις στην παραγωγή. Τελικά, όμως, κατέληξε σε μία εταιρεία real estate διαχείρισης των ακινήτων της των 25 ΒΙΠΕ δημιουργώντας, σήμερα, νέες. Ένα από τα σημαντικότερα, δε, πάγια της, με την έννοια της ύπαρξης άμεσου επιχειρηματικού ενδιαφέροντος – λόγω του «Δρόμου του Μεταξιού»- το σιδηροδρομικό κέντρο μεταφορών στο Θριάσιο καθυστερεί απαράδεκτα, εδώ και χρόνια.
– Σε γενικές γραμμές, πάντως, ο ολιγαρχικός καπιταλισμός, που δεν έχει καμία σχέση με την ελεύθερη αγορά, έχει μάθει να εκμεταλλεύεται να εκμεταλλεύεται όλες τις αριστερίστικες ιδεοληψίες προς όφελός του – από την κάνναβη, για προφανείς λόγους, έως το διεθνισμό στο μεταναστευτικό, για να εξασφαλίζει φθηνή εργασία και πολυπολιτισμικές εύκολα ελεγχόμενες κοινωνίες.
– Στο άρθρο 54, αφενός μεν προστίθεται μία διευκρίνιση, αφετέρου μία ολόκληρη παράγραφος. Είναι η παράγραφος 6, με την οποία παρέχονται απεριόριστες εξουσίες στον Υπουργό, σχετικά με την αδειοδότηση παραγωγής κάνναβης. Ως εκ τούτου, εύλογα αναρωτιόμαστε τι νομοθετούμε εμείς, εδώ. Ποιος είναι ο ρόλος μας.
– Στο τρίτο κεφάλαιο το πλέον σημαντικό είναι το ότι δεν καθορίζεται ποιος είναι υπεύθυνος για θέματα πυρηνικής ενέργειας. Γιατί, αλήθεια; Αποτελεί μία πηγή ενέργειας που θα μπορούσε να δώσει λύση στην ενεργειακή αυτάρκεια της χώρας μας, την οποία χάσαμε με την απολιγνιτοποίηση.
