Οι Ευρωβουλευτές της Ελληνικής Λύσης και της Ομάδας των Ευρωπαίων Συντηρητικών και Μεταρρυθμιστών (ECR), Εμμανουήλ Φράγκος (Φραγκούλης) και Γαλάτω Αλεξανδράκη, κατέθεσαν από κοινού τροπολογία στην πρόταση απόφασης του Συμβουλίου σχετικά με τις κατευθυντήριες γραμμές για τις πολιτικές απασχόλησης των κρατών μελών (COM(2026) 510).
Οι συγκεκριμένες κατευθυντήριες γραμμές αποτελούν βασικό εργαλείο συντονισμού της οικονομικής, εργασιακής και κοινωνικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου. Καθορίζουν τις κοινές προτεραιότητες που καλούνται να λαμβάνουν υπόψη τα κράτη μέλη στις πολιτικές και στα μεταρρυθμιστικά τους προγράμματα και αποτελούν τη βάση για τις ειδικές ανά χώρα συστάσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η πρόταση για το 2026 καλύπτει κρίσιμους τομείς, όπως η δημιουργία ποιοτικών θέσεων εργασίας, η απόκτηση δεξιοτήτων, η λειτουργία της αγοράς εργασίας, ο κοινωνικός διάλογος, η καταπολέμηση της φτώχειας, η κοινωνική προστασία και η ένταξη.
Με την κοινή τους τροπολογία στην αιτιολογική σκέψη 6, οι δύο Έλληνες Ευρωβουλευτές ζητούν να αναγνωριστεί ρητά ότι η κοινωνική προστασία και η κοινωνική ένταξη δεν μπορούν να υπάρξουν χωρίς αποτελεσματική προστασία της κατοικίας και πραγματική πρόσβαση στη Δικαιοσύνη.
Η τροπολογία στηρίζεται στο άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στην αρχή της αποτελεσματικότητας του ενωσιακού δικαίου και, όπου εφαρμόζεται, στα άρθρα 6 και 7 της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ για την προστασία των καταναλωτών από καταχρηστικούς συμβατικούς όρους.
Συγκεκριμένα, ζητείται από τα κράτη μέλη να διασφαλίζουν ότι οι δικονομικοί κανόνες και οι προθεσμίες δεν καθιστούν αδύνατη ή υπέρμετρα δυσχερή την άσκηση των δικαιωμάτων των πολιτών. Όταν μία διαδικασία αναγκαστικής εκτέλεσης μπορεί να οδηγήσει στην απώλεια κατοικίας, πρέπει να προηγείται πραγματικός και αποτελεσματικός δικαστικός έλεγχος, πριν επέλθουν μη αναστρέψιμες συνέπειες.
Ιδιαίτερη μέριμνα ζητείται για την προστασία της πρώτης κατοικίας, κυρίως όταν πρόκειται για ευάλωτους οφειλέτες και κοινωνικά ευπαθείς ομάδες. Διότι η δικαστική προστασία δεν έχει πραγματική αξία όταν παρέχεται αφού ο πολίτης έχει ήδη χάσει το σπίτι του.
Εφόσον η τροπολογία ενσωματωθεί στο τελικό κείμενο, η προστασία της κατοικίας και ο προηγούμενος δικαστικός έλεγχος θα ενταχθούν ρητά στις ευρωπαϊκές κατευθύνσεις κοινωνικής πολιτικής. Με αυτόν τον τρόπο δημιουργείται ένα ισχυρότερο θεσμικό έρεισμα για τον έλεγχο των εθνικών διαδικασιών αναγκαστικής εκτέλεσης και για την άσκηση πίεσης προς τα κράτη μέλη, ώστε να εξασφαλίζουν ουσιαστική και έγκαιρη προστασία των πολιτών.
Με την τροπολογία τους, οι ευρωβουλευτές της Ελληνικής Λύσης θέτουν ένα σαφές αίτημα: κανένας πολίτης, ιδίως όταν ανήκει σε ευάλωτη κοινωνική ομάδα, δεν πρέπει να οδηγείται σε μη αναστρέψιμη απώλεια της πρώτης κατοικίας του χωρίς να έχει προηγουμένως εξασφαλιστεί πραγματική, έγκαιρη και αποτελεσματική δικαστική προστασία.
