Περιουσιολόγιο: Η Ελληνική Λύση είναι εναντίον της ληστείας των Ελλήνων

68

 

Η πρόθεση του υπουργείου οικονομικών να δηλωθούν, καθώς επίσης να καταγραφούν όλα τα είδη της ιδιωτικής περιουσίας, ενδεχομένως για να χρησιμοποιηθούν όλα όσα δεν κατασχεθούν και πλειστηριαστούν για την εξυπηρέτηση του υπέρογκου δημοσίου χρέους της χώρας μας μέσω της φορολόγησης τους, δεν είναι απίθανο να αποτελεί την αφετηρία ενός πειράματος – το οποίο, εάν έχει τελικά επιτυχία, θα εφαρμοσθεί σε όλες τις άλλες υπερχρεωμένες χώρες. Διαφορετικά πάντως δεν εξηγείται η επιμονή στο περιουσιολόγιο, όσο καλοπροαίρετος και αν είναι κανείς – ενώ το γεγονός ότι, η ΑΑΔΕ που θα το δρομολογήσει ελέγχεται από τους Γερμανούς, θυμίζει την καταμέτρηση όλων των περιουσιακών στοιχείων των Εβραίων, στα πλαίσια της πολιτικής της ΑΡΕΙΟΠΟΙΗΣΗΣ που είχε ξεκινήσει το 1937.

Στην προκειμένη περίπτωση το αργότερο από το 2019 και μετά περισσότεροι από 7.000.000 Έλληνες θα κληθούν να δηλώσουν όλα τα ακίνητα και κινητά τους περιουσιακά στοιχεία, εντός και εκτός της ελληνικής επικράτειας – ακόμη και τα μετρητά χρήματα που έχουν στα σπίτια τους μέχρι το τελευταίο Σεντ, τα έργα τέχνης, τα κοσμήματα κοκ. Εκτός αυτού θα πρέπει να δηλώνουν τις μεταβολές στα περιουσιακά τους στοιχεία, όταν αυτές συμβαίνουν και όχι μία φορά ετήσια, όπως συνηθίζεται παντού – γεγονός που σημαίνει ότι, όταν αγοράζουν ή πουλούν κάτι, θα είναι υποχρεωμένοι μέσα σε ένα μήνα να υποβάλλουν δήλωση τροποποίησης, ενημερώνοντας άμεσα τις φορολογικές αρχές.

Συνεχίζοντας, ο λόγος που θεωρείται πως έχει επιλεχθεί η Ελλάδα για το εν λόγω πείραμα, είναι αφενός μεν η παντελής έλλειψη αντίδρασης εκ μέρους των Πολιτών της στη μεγαλύτερη ληστεία όλων των εποχών που συντελείται στην επικράτεια της, αφετέρου η φτωχοποίηση της συντριπτικής πλειοψηφίας μέσω του εκ προμελέτης εγκλήματος των μνημονίων – η οποία ολοκληρώνεται σταδιακά, με τις μαζικές κατασχέσεις και με τους πλειστηριασμούς.

Εξαιτίας αυτής ακριβώς της φτωχοποίησης και επειδή η φτώχεια είναι συγκριτικό μέγεθος (νοιώθουμε φτωχοί μόνο όταν ο διπλανός μας είναι πλουσιότερος), θεωρείται πως η πλειοψηφία θα αντιμετωπίσει χαιρέκακα την επιβολή φόρου σε όλους όσους θα διαθέτουν ακόμη περιουσιακά στοιχεία – οπότε όχι μόνο δεν θα εξεγερθεί αλλά, αντίθετα, θα χαρεί ενδόμυχα με αυτήν την εξέλιξη, αφού δεν θα είναι η μοναδική που θα υποφέρει.

Φυσικά έχει προηγηθεί η «αυτοενοχοποίηση» των Πολιτών οι οποίοι, χειραγωγούμενοι επιδέξια μέσω των ΜΜΕ, έχουν πεισθεί ανόητα πως σε αυτούς οφείλεται η υπερχρέωση της χώρας τους, μεταξύ άλλων επειδή αυτοί ψήφιζαν τους διεφθαρμένους πολιτικούς – οπότε είναι δίκαιο και σωστό να πληρώσουν το τίμημα που τους ζητείται από τους δανειστές! Ακόμη χειρότερα, παρά το ότι το τίμημα είναι υπέρογκο και απάνθρωπο – ενώ ασφαλώς δεν οφείλεται στους ίδιους, ιδίως μετά το 2010, όπως άλλωστε επιβεβαίωσε το ΔΝΤ.

Η τελευταία ερώτηση τώρα δεν είναι άλλη, από το ποσοστό της φορολόγησης της ιδιωτικής περιουσίας, το οποίο θα μπορούσε να επιβληθεί – κάτι που όμως θα εξαρτηθεί από το ύψος της, καθώς επίσης από την επιδιωκόμενη μείωση του δημοσίου χρέους. Για παράδειγμα, εάν τα συνολικά, ελεύθερα βαρών ιδιωτικά περιουσιακά στοιχεία της Ελλάδας θα ήταν 600 δις € και το χρέος θα έπρεπε να περιορισθεί στο 90% του ΑΕΠ (στα 160 δις € περίπου), από τα σημερινά 360 δις €, τότε το ποσοστό θα οριζόταν γύρω στο 30% – ποσόν που θα επιβαλλόταν μεν εφάπαξ, αλλά θα εξοφλούταν σε βάθος χρόνου.

Το περιουσιολόγιο διεθνώς

Συνεχίζοντας, ο βασικός στόχος της Γερμανίας είναι η υφαρπαγή της Ελλάδας – ενώ ο αντίστοιχος δικός μας πρέπει να είναι η εκδίωξη των εισβολέων, η ανάκτηση της εθνικής μας κυριαρχίας, η ανάπτυξη και, το σημαντικότερο, η επιστροφή των παιδιών μας. Ένα από τα μέσα τώρα της επίτευξης του στόχου τους είναι η καταγραφή όλων των περιουσιακών στοιχείων των Ελλήνων – έτσι ώστε να κατασχεθούν, να πλειστηριασθούν σε εξευτελιστικές τιμές και να υφαρπαχθούν τελικά, ολοκληρώνοντας την αλλαγή του ιδιοκτησιακού καθεστώτος της πατρίδας μας.

Εν τούτοις, είναι σωστό να αναφερθούμε στο τι ισχύει σε άλλα κράτη, γνωρίζοντας πως πολλά επιχείρησαν να το υιοθετήσουν, αλλά το εγκατέλειψαν τελικά – όπως η Αυστρία που κατάργησε το φόρο περιουσίας το 1994, η Δανία και η Γερμανία το 1997, η Ολλανδία το 2001, η Φινλανδία, η Ισλανδία και το Λουξεμβούργο το 2006, ενώ η Σουηδία το 2007.

Σημαντικό βέβαια είναι κυρίως το τι συνέβη στη Γερμανία, όπου έως το 1996 υπήρχε αναλυτικό περιουσιολόγιο –με βάση το οποίο επιβαλλόταν φόρος περιουσίας, ενώ υπολογιζόταν στην «καθαρή» θέση του φορολογούμενου. Δηλαδή, από τη μικτή περιουσία του, κινητή και ακίνητη, τόσο στη χώρα, όσο και στο εξωτερικό, αφαιρούνταν τα συνολικά χρέη που είχε. Εν προκειμένω φαίνεται καθαρά η ληστεία στην Ελλάδα, αφού επιβάλλεται ΕΝΦΙΑ ακόμη και στα ακίνητα που είναι χρεωμένα στις τράπεζες, χωρίς να αφαιρεθεί το ενυπόθηκο δάνειο – κάτι που ασφαλώς είναι ανεπίτρεπτο.

Περαιτέρω στη Γερμανία, τα έσοδα δεν τα εισέπραττε η ομοσπονδιακή κυβέρνηση, αλλά τα επί μέρους 16 κρατίδια, ενώ ήταν συνολικού ύψους 9 δις ΓΜ – ποσόν αρκετά χαμηλό με κριτήριο τον πληθυσμό και τα περιουσιακά στοιχεία των Γερμανών, συγκρινόμενο με το θηριώδες των 3,2 δις € που πληρώνουν μόνο για τον ΕΝΦΙΑ οι κατά πολύ λιγότεροι (10 εκ. έναντι 80 εκ.) και φτωχότεροι Έλληνες.

Όπως γνωρίζουν τώρα πολύ καλά οι Γερμανοί, το 1995 το Ανώτατο Συνταγματικό τους Δικαστήριο κήρυξε το φόρο αντισυνταγματικό – σημειώνοντας πως δεν έχει επιβληθεί ούτε στη Μ. Βρετανία τέτοιος φόρος, ούτε στις Η.Π.Α., αφενός μεν για λόγους συνταγματικότητας, αφετέρου ένεκα της προστασίας των προσωπικών δεδομένων. Με δεδομένο βέβαια το ότι η Ελλάδα δεν έχει Συνταγματικό Δικαστήριο, η μοναδική σχεδόν στον πλανήτη αφού διαθέτουν ακόμη και η Τουρκία ή τα Σκόπια, είναι ίσως εύκολη για τους ξένους εισβολείς η επιβολή του – όπως στην Ισπανία που τον είχε καταργήσει το 2008 και αναγκάστηκε να τον επιβάλει ξανά το 2011, ως ένα από τα μέτρα για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης (κάτι σαν τη δική μας «έκτακτη εισφορά»).

Συνεχίζοντας, μόνο η Γαλλία επέβαλλε φόρο πλούτου το 2015, στο σύνολο της αξίας της περιουσίας του κάθε νοικοκυριού – όπου αθροίζονταν τα ακίνητα, οι τραπεζικές καταθέσεις, τα χρεόγραφα, οι μετοχές, τα ασφαλιστικά συμβόλαια, τα έργα τέχνης, τα κοσμήματα, τα άλογα κοκ., ακόμα και αν αυτά τα περιουσιακά στοιχεία βρίσκονταν στο εξωτερικό. O εν λόγω φόρος είχε αφορολόγητο όριο 800.000 € και οι συντελεστές του έφταναν ακόμα και το 1,5% ετησίως.

Εν τούτοις, επειδή ακολούθησε αμέσως μετά η φορολογική μετανάστευση των εύπορων φορολογούμενων, καθώς επίσης πωλήσεις των ακινήτων και εξαγωγή κεφαλαίων από μη κατοίκους της Γαλλίας, με αποτέλεσμα την κατακόρυφη μείωση επενδύσεων, ο φόρος επιβάλλεται πλέον μόνο στην αξία της ακίνητης περιουσίας που ευρίσκεται στο εσωτερικό – κάτι σαν τον ΕΝΦΙΑ δηλαδή.

Τέλος, εκτός Ευρώπης μόνο η Ινδία είχε επιβάλλει φόρο στην καθαρή περιουσία των φυσικών προσώπων – τον οποίο κατήργησε πριν από ένα χρόνο. Ως εκ τούτου, εάν υιοθετηθεί το περιουσιολόγιο με σκοπό βέβαια την είσπραξη φόρων από την Ελλάδα έναντι του δημοσίου χρέους, θα πρόκειται για τη μοναδική χώρα στον πλανήτη μαζί με την Ισπανία, εξ όσων γνωρίζουμε – ενώ θα είναι ασφαλώς αντισυνταγματικό και αντίθετο με την προστασία των προσωπικών δεδομένων.

Επίλογος

Ολοκληρώνοντας, η Ελληνική Λύση είναι ασφαλώς εναντίον όλων αυτών των μεθοδεύσεων που ο μοναδικός στόχος τους είναι η ληστεία των Ελλήνων. Θεωρεί δε απαραίτητο να πάρουν όλα τα κόμματα θέση για το περιουσιολόγιο – σταματώντας να υπεκφεύγουν όπως η ΝΔ στο θέμα της Μακεδονίας και στην προδοσία που δρομολογήθηκε.

Η δεκαμελής Επιτροπή Οικονομικών

της Ελληνικής Λύσης, υπό τον αντιπρόεδρο

του κινήματος κ. Βασίλη Βιλιάρδο