Σοφία Ασημακοπούλου – Διαρκής Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων 27/09/2021

Το φαινόμενο της παιδικής κακοποίησης έχει πάρει ανησυχητικές διαστάσεις τα τελευταία χρόνια.

Ιδιαίτερα σήμερα, τα κρούσματα της παιδικής κακοποίησης αποτελούν καθημερινές ειδήσεις μέσω των μέσων μαζικής ενημέρωσης.

Κάθε χρόνο ένας σημαντικός αριθμός παιδιών, ακόμα και της πιο τρυφερής βρεφικής ηλικίας, παραπέμπονται σε παιδιατρικά νοσοκομεία με ανεξήγητους σωματικούς τραυματισμούς που θέτουν σε κίνδυνο τη σωματική και ψυχοκοινωνική υγεία τους, αλλά ακόμα και την ίδια τους τη ζωή.

Μελέτες έχουν δείξει, ότι η έκθεση σε κάθε μορφή κακοποίησης κατά την παιδική ηλικία συνδέεται με την υιοθέτηση επικίνδυνων συμπεριφορών στην μετέπειτα ζωή του ατόμου.

Τα κακοποιημένα παιδιά κουβαλούν συναισθήματα ενοχής, θυμού, θλίψης και φέρουν συμπεριφορές που περιλαμβάνουν την βίαιη θυματοποίηση, την διαταραχή κατάθλιψης και άλλων διαταραχών και την έναρξη χρήσης εξαρτησιογόνων ουσιών.

Γι’ αυτό λοιπόν η πρόληψη, η διαχείριση και η αντιμετώπιση των φαινομένων παιδικής κακοποίησης είναι πολύ σοβαρά ζητήματα.

Έτσι χρειάζεται μεγάλη προσοχή ιδίως στο άρθρο 4, ως προς την υποχρέωση αναφοράς περιστατικών κακοποίησης ανηλίκων.

Κι αυτό γιατί, η φράση της παραγράφου 2 της περίπτωσης β’ του ανωτέρω άρθρου, ότι δηλαδή:

«Οι Φορείς Παιδικής Προστασίας, δια του Υπεύθυνου Προστασίας Ανηλίκων υποχρεούνται να γνωστοποιούν χωρίς χρονοτριβή στις αρμόδιες αρχές κάθε περιστατικό κακοποίησης ανηλίκου που περιέρχεται με άλλο τρόπο στην αντίληψή τους», αφήνει ενδεχομένως περιθώρια μη αναφοράς.

Τονίσαμε και τονίζουμε την απουσία διαφάνειας του άρθρου 5 αναφορικά με την μη αναφορά των κριτηρίων επιλογής του Υπεύθυνου Προστασίας Ανηλίκων.

Και είναι γνωστό ότι οι αοριστίες και οι ανακρίβειες, οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια σε αυθαιρεσίες.

Προβληματισμό προκαλεί στο άρθρο 7, το γεγονός ότι το κώλυμα απασχόλησης προσωπικού σε Φορείς Παιδικής Προστασίας, περιλαμβάνει μόνο συγκεκριμένα εγκλήματα και όχι οποιοδήποτε έγκλημα.

(;) Προς τί αυτός ο διαχωρισμός;

(;) Με ποια κριτήρια επελέγη;

Οι ίδιοι προβληματισμοί ισχύουν και για το άρθρο 8 ως προς το κώλυμα χορήγησης άδειας ίδρυσης και λειτουργίας μονάδων Φορέων Παιδικής Προστασίας.

Στο άρθρο 10 για την ενίσχυση των δεξιοτήτων του προσωπικού, αναφέρεται στην δεύτερη παράγραφο ότι: «Η ενίσχυση των δεξιοτήτων δύναται να διεξάγεται με κάθε πρόσφορο τρόπο και μέσο, συμπεριλαμβανομένης και της εξ αποστάσεως και ασύγχρονης εκπαίδευσης, καθώς και μέσω της χρήσης ειδικά διαμορφωμένων εγχειριδίων και ενημερωτικών εντύπων».

Ιδιαίτερα αυτό το άρθρο θα έπρεπε να είναι πιο αναλυτικό και να επεξηγεί λεπτομερώς πώς και με ποια μέσα και ειδικότητες θα πρέπει να ενισχύεται το προσωπικό των Φορέων Παιδικής Προστασίας.

Διαφωνούμε βεβαίως με τις εξουσιοδοτικές διατάξεις του άρθρου 12, και με την παροχή υπερεξουσιών στους Υπουργούς Εσωτερικών και Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων.

Ως προς το μέρος Β’ και το ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ «ΚΥΨΕΛΗ» ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΑΡΕΧΟΜΕΝΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΣΕ ΒΡΕΦΙΚΟΥΣ, ΒΡΕΦΟΝΗΠΙΑΚΟΥΣ ΚΑΙ ΠΑΙΔΙΚΟΥΣ ΣΤΑΘΜΟΥΣ, κάνετε λόγο στο άρθρο 14 για το τί θα περιλαμβάνει το ανωτέρω πρόγραμμα, ενώ γίνεται αναφορά στην παράγραφο 2 για: «πιλοτική εφαρμογή σε βρεφικούς, βρεφονηπιακούς και παιδικούς σταθμούς».

Πάλι όμως βλέπουμε κάποιες γενικές στοχεύσεις, οι οποίες θα ξεκινήσουν μάλιστα πειραματικά.

Ενώ, πλήθος ερωτηματικών και έντονο προβληματισμό προκαλεί το γεγονός ότι τα αποτελέσματα της τακτικής παρακολούθησης και αξιολόγησης των βρεφών και των νηπίων θα συλλέγονται και καταχωρίζονται από το ειδικά εκπαιδευμένο προσωπικό στον ατομικό φάκελο κάθε βρέφους και νηπίου, ο οποίος διατηρείται στον σταθμό.

Το ζήτημα της προστασίας των προσωπικών δεδομένων είναι πάρα πολύ σοβαρό, αλλά δεν βλέπουμε να σας ενδιαφέρει καθόλου!

Η σύσταση, στο άρθρο 15, του Εθνικού Συμβουλίου Προσχολικής Αγωγής και Διαπαιδαγώγησης, το οποίο θα ασχολείται με την επιστημονική έρευνα και μελέτη των θεμάτων λειτουργίας των βρεφικών, παιδικών και βρεφονηπιακών σταθμών και θα μεριμνά για τη διαρκή επιστημονική και τεχνική υποστήριξη του σχεδιασμού και της εφαρμογής του προγράμματος «Κυψέλη», φαίνεται ότι προφανώς δημιουργείται για την εξυπηρέτηση συμφερόντων.

Κι αυτό φαίνεται ιδίως από το άρθρο 16, αφενός στην παράγραφο 2, όπου, η θητεία του Προέδρου και των μελών του Συμβουλίου κρίνεται να είναι λιγότερο από τριετής, με κοινή απόφαση των Υπουργών Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων και Εσωτερικών.

Και αφετέρου, η παράγραφος 3 έρχεται να επιβεβαιώσει τον ανωτέρω ισχυρισμό, καθώς με απόφαση του Συμβουλίου είναι δυνατόν να συνιστώνται ειδικές επιστημονικές επιτροπές και ομάδες εργασίας για την επεξεργασία ειδικότερων θεμάτων.

Ούτε πώς και πόσο θα πληρώνονται, ούτε με τί κριτήρια θα επιλέγονται.

Εμείς στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΥΣΗ πιστεύουμε ότι η αντιμετώπιση του φαινομένου της παιδικής κακοποίησης είναι πολύ σοβαρή υπόθεση.

Πρέπει να χτυπηθεί στη ρίζα του και να αντιμετωπιστεί επιτέλους αποτελεσματικά.

Γι’ αυτό δεν υπάρχουν περιθώρια λάθους όταν μιλάμε για τα παιδιά των Ελλήνων.

Για τα παιδιά μας.

Σας ευχαριστώ.

Προηγούμενο άρθροΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΥΠΟΥ – ΕΡΩΤΗΣΗ ΤΟΥ ΕΥΡΩΒΟΥΛΕΥΤΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΛΥΣΗΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ Ε.Ε ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΡΚΙΝΟΓΟΝΟ ΑΜΙΑΝΤΟ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΣΠΙΤΙΑ ΣΕ ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΥΔΡΕΥΣΗ
Επόμενο άρθροΣοφία Ασημακοπούλου – Διαρκής Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων 27/09/2021