Σοφία Ασημακοπούλου – Διαρκής επιτροπή μορφωτικών υποθέσεων 18/11/2022

H πνευματική ιδιοκτησία αλληλοσυνδέεται με πολλές καθημερινές ενέργειες και οι περιορισμοί της μπορεί να καταπατούνται καθημερινά από τον καθένα.
Ακόμα και μια απλή χρήση, ανάγνωση, αποθήκευση ενός κειμένου, το οποίο διατίθεται δωρεάν και διατηρούμε αντίγραφό του στον προσωπικό υπολογιστή μας, μπορεί να είναι μια παράνομη ενέργεια.
Επομένως οφείλει να υπάρξει καλύτερη διαρρύθμιση των μέσων και τρόπων πληροφόρησης του κόσμου αλλά και σαφώς να προωθηθούν ευνοϊκότεροι τρόποι παροχής όλου αυτού του όγκου προς το κοινό, ώστε να διασφαλιστεί η εξάλειψη της παρανομίας που επικρατεί κυρίως με τα σύγχρονα μέσα, στα οποία η διάδοση και αναπαραγωγή γίνεται ακόμα πιο εύκολη.
Σε θεμιτά μονοπάτια κινείται το νέο άρθρο 39A στο νόμο 2121/1993, αναφορικά με τις εναλλακτικές διαδικασίες επίλυσης διαφορών.

Ιδιαίτερα, σε ό,τι έχει να κάνει με τις αξιώσεις για πρόσθετη αμοιβή των δημιουργών που θα μπορούν να υποβάλλονται σε διαμεσολάβηση, ευνοεί την εξωδικαστική επίλυση των διαφορών με απευθείας διαπραγματεύσεις αποφορτίζοντας τα Δικαστήρια και μειώνοντας τα έξοδα των μερών.

Ταυτόχρονα όμως οι δημιουργοί στην πράξη διστάζουν πολλές φορές να επιδιώξουν δικαστικά τα δικαιώματά τους.

Αυτό είχε ως με αποτέλεσμα την αναποτελεσματική προστασία των συμφερόντων τους.

Τα ίδια ισχύουν και για το δικαίωμα ανάκλησης με το οποίο παρέχεται πλέον το εύλογο δικαίωμα στον δημιουργό να ανακαλέσει εν όλω ή εν μέρει τη σύμβαση ή την άδεια των δικαιωμάτων, όταν δεν λαμβάνει χώρα η εκμετάλλευση του έργου αυτού ή άλλου αντικειμένου προστασίας.

O σκοπός του Μέρους Δ’, είναι η θέσπιση ρυθμίσεων για την αναπαραγωγή πρόσθετου αντιτύπου από μη κερδοσκοπικές βιβλιοθήκες ή αρχεία χωρίς την άδεια του δημιουργού και χωρίς αμοιβή και η εφαρμογή των Οδηγιών (ΕΕ) 789/2019, (ΕΕ) 790/2019 και 2006/115/ΕΚ.

Θα πρέπει να διευκρινιστούν τα έργα και οι «μη κερδοσκοπικές βιβλιοθήκες ή αρχεία» που θα απολαμβάνουν την αναπαραγωγή πρόσθετου αντιτύπου χωρίς την άδεια του δημιουργού και χωρίς αμοιβή.

Θεωρούμε ότι και εδώ θα πρέπει να καταβάλλεται μία εύλογη αμοιβή στους οργανισμούς συλλογικής διαχείρισης, η οποία όμως δεν θα καθορίζεται με Κ.Υ.Α. ανά τρία έτη όπως στο άρθρο 34 του παρόντος.

Πιστεύουμε πως είναι απαράδεκτη η κατάργηση του προεδρικού διατάγματος της περίπτωσης β) της παραγράφου 2 του άρθρου 22 του νόμου 2121/1993 με τον οποίο καθορίζονται η αμοιβή που λαμβάνουν οι δικαιούχοι για το δημόσιο δανεισμό, ο τρόπος και το σύστημα είσπραξης και διανομής της, το σύνολο των βιβλιοθηκών και φορέων, που εμπίπτουν στη ρύθμιση, με εξαίρεση τις βιβλιοθήκες της παρ. 2 του άρθρου 22 του ν. 2121/1993 (βιβλιοθήκες των δημοσίων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης (σχολικές βιβλιοθήκες) καθώς και από τις ακαδημαϊκές βιβλιοθήκες που είναι μέλη του Συνδέσμου Ελληνικών Ακαδημαϊκών Βιβλιοθηκών και της πρόβλεψης σύμφωνα με την οποία, μέχρι την έκδοση του προεδρικού διατάγματος του προηγούμενου εδαφίου, οι δημόσιες βιβλιοθήκες, οι βιβλιοθήκες που ανήκουν σε Ν.Π.Δ.Δ. και σε Ν.Π.Ι.Δ., που εποπτεύονται από το Κράτος, οι δημοτικές βιβλιοθήκες, οι βιβλιοθήκες κοινωφελών ιδρυμάτων και οργανισμών, μορφωτικών ιδρυμάτων και αποστολών στην Ελλάδα καθώς και οι βιβλιοθήκες ιδιωτικών εκπαιδευτηρίων δεν καταβάλλουν αμοιβή για το δημόσιο δανεισμό.

Αναφορικά τώρα με την εφαρμογή του άρθρου 66 ΣΤ’, το οποίο προστέθηκε με το παρόν νομοσχέδιο και στις υποχρεώσεις παρόχων επιγγραμικών πλατφορμών, δεν διευκρινίζεται: «ποια δραστηριότητα των χρηστών η οποία δεν αποφέρει σημαντικά έσοδα» καλύπτεται από την άδεια που λαμβάνει ο πάροχος επιγραμμικών υπηρεσιών ανταλλαγής/ διαμοιρασμού περιεχομένου.

(;) Ακόμα και ύποπτες δραστηριότητες;

Αυτό χρήζει διευκρίνισης!

Δεν μπορούμε να είμαστε σύμφωνοι με καμία διάταξη που προωθεί το «ακαταδίωκτο» των παρόχων επιγραμμικών υπηρεσιών για μη αδειοδοτημένες πράξεις παρουσίασης και διάθεσης στο κοινό έργων που προστατεύονται από δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας και άλλων αντικειμένων προστασίας.

Τα ίδια ισχύουν και για τις φωτογραφικές διατάξεις οι οποίες προωθούν την έλλειψη αδειοδότησης σε νέους παρόχους επιγραμμικών υπηρεσιών ανταλλαγής/διαμοιρασμού περιεχομένου, οι υπηρεσίες των οποίων έχουν καταστεί διαθέσιμες στο κοινό στην Ευρωπαϊκή Ένωση για λιγότερο από τρία (3) έτη και έχουν ετήσιο κύκλο εργασιών μικρότερο των δέκα εκατομμυρίων (10.000.000,00) ευρώ.

Εμείς στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΥΣΗ πιστεύουμε ότι η πνευματική ιδιοκτησία δεν στοχεύει μόνο στην προστασία του δημιουργού αλλά και στην ανταμοιβή του για την προσπάθεια που κατέβαλε, αλλά αποτελεί ταυτόχρονα και τρόπο προάσπισης της πολιτιστικής ανάπτυξης και κουλτούρας κάθε χώρας.

Γι’ αυτό χρήζει της απαιτούμενης προσοχής και προστασίας.

Προηγούμενο άρθροΚυριάκος Βελόπουλος – Ομιλία στη Βουλή 17/11/2022
Επόμενο άρθροΣοφία Ασημακοπούλου – Διαρκής επιτροπή μορφωτικών υποθέσεων 18/11/2022