Ο Βασίλης Βιλιάρδος, Αντιπρόεδρος της Ελληνικής Λύσης, κατά τη συζήτηση στην Διαρκή Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων στις 23/11/2022, με θέμα ημερήσιας διάταξης την επεξεργασία και εξέταση του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Οικονομικών:
« Κύρωση του Κρατικού Προϋπολογισμού οικονομικού έτους 2023».
Έγιναν οι εξής παρατηρήσεις :
– Θεωρούμε μεγάλο λάθος τον τρόπο με τον οποίο η Κυβέρνηση χειρίζεται τον πληθωρισμό με τη διατήρηση των βασικών φορολογικών συντελεστών όπως το ΦΠΑ στα ίδια ύψη παρά την κατακόρυφη άνοδο των τιμών. Έτσι τροφοδοτείται περαιτέρω ο πληθωρισμός που είναι συνώνυμος με τους φόρους, με την Κυβέρνηση να προσπαθεί μέσω αυτού να αυξήσει τα φορολογικά έσοδα, να μειώσει τα ελλείμματα και να περιορίσει τη σχέση του δημοσίου χρέους προς το ονομαστικό ΑΕΠ.
– Παράλληλα εφαρμόζει μια πολιτική χορήγησης επιδομάτων στις πιο αδύναμες εισοδηματικές τάξεις με προφανή στόχο να βελτιώσει την εκλογική της εικόνα. Αυτός ο τρόπος όμως θα έχει ως αποτέλεσμα τη δημιουργία ενός καταστροφικού κύκλου ανόδου των τιμών και επιδοματικής πολιτικής που θα τροφοδοτείται από τα πληθωριστικά έσοδα, κάτι που θα οδηγήσει σταδιακά στη μείωση της καταναλωτικής δαπάνης, στον περιορισμό των επενδύσεων και στην πτώση του πραγματικού ρυθμού ανάπτυξης. Όλα αυτά τεκμηριώνονται άλλωστε από την πρόβλεψη της Κυβέρνησης για τον πληθωρισμό το 2023, όπου από 3% στο προσχέδιο, τον αύξησε στο 5% παρά το ότι οι τιμές της ενέργειας έχουν αρχίσει να υποχωρούν όσον αφορά το μέρος τους που προερχόταν από την κερδοσκοπική φούσκα.
– Με δεδομένο δε το ότι ο πληθωρισμός υπολογίζεται επί των τιμών του αντίστοιχου μήνα του προηγούμενου έτους, αυτό το 5% θα είναι επιπλέον της ανόδου του 2022, γεγονός που σημαίνει πως οι πολίτες θα χάσουν ένα ακόμη μεγάλο μέρος της αγοραστικής αξίας των εισοδημάτων τους, που ειδικά για τη μεσαία τάξη δεν θα καλυφθεί από τα επιδόματα. Έτσι η κρίση χρέους που βιώνει η Ελλάδα πάνω από μία δεκαετία λόγω της καταστροφικής πολιτικής των μνημονίων, θα εξελιχθεί σε μια κρίση επιβίωσης για τους Έλληνες η οποία θα εξαθλιώσει τους φτωχότερους και θα εξαϋλώσει ένα μεγάλο μέρος της μεσαίας τάξης.
– Σε τελική ανάλυση πάντως αντί η Κυβέρνηση να αλλάξει το αποτυχημένο οικονομικό μοντέλο της χώρας μας, αλλάζει ήδη το ιδιοκτησιακό της καθεστώς με το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας και με τους πλειστηριασμούς της ιδιωτικής πολλές φορές από τις ίδιες τις τράπεζες, όπως μαθαίνουμε, εξαιτίας της αδυναμίας των Ελλήνων να ανταπεξέλθουν στις υποχρεώσεις τους.
– Περαιτέρω το άλλο μεγάλο πρόβλημα της οικονομίας μας, που επίσης κρύβεται κάτω από το χαλί, είναι το κλιμακούμενο εμπορικό μας έλλειμμα με τις εισαγωγές να έχουν αυξηθεί πολύ περισσότερο από τις εξαγωγές, κάτι που τεκμηριώνει την πτώση της ανταγωνιστικότητας της χώρας μας και τον αδύναμο παραγωγικό μας ιστό.
Το άλλο μεγάλο πρόβλημα της οικονομίας μας είναι το δημοσιονομικό μας έλλειμμα. Εν πρώτοις του κρατικού προϋπολογισμού που από (-)2,36 δισεκατομμύρια το 2019 διαμορφώθηκε στα (-)21,2 δισεκατομμύρια το 2020, στα (-)17,38 δισεκατομμύρια το 2021 και στα (-)11,44 δισεκατομμύρια το 2022, ενώ προβλέπεται στα (-)7,8 δισεκατομμύρια το 2023 από τον προϋπολογισμό.
– Μόλις σε τρία χρόνια, δηλαδή, το 2020, το 2021 και το 2022 η Κυβέρνηση παρήγαγε ζημίες ύψους 50 δισεκατομμυρίων, κάτι που δεν έχει συμβεί, εξ όσων γνωρίζουμε τουλάχιστον, ποτέ μέχρι σήμερα.
– Όσον αφορά το ισοζύγιο της Γενικής Κυβέρνησης, το έλλειμμα των τριών ετών ήταν στα 38,86 δισεκατομμύρια από πλεόνασμα 2,1 δισεκατομμύρια το 2013. Τεράστια διαφορά. Τα ελλείμματα αυτά, φυσικά, αυξάνουν το ήδη μη βιώσιμο δημόσιο χρέος μας, ενώ καλύπτονται με δανεικά, που θα πληρώσουμε πανάκριβα, με φόρους, με ξεπουλήματα, με πλειστηριασμούς κ.ο.κ. εμείς και τα παιδιά μας.
– Στο δημόσιο χρέος μας, πάντως, των 392,3 δισεκατομμυρίων του 2022 θα πρέπει να προστεθούν οι κρατικές εγγυήσεις ύψους 8 δισεκατομμυρίων, τα 18,67 δισεκατομμύρια εγγυήσεων του Προγράμματος «Ηρακλής», τα 1,454 δισεκατομμύρια της ΕΤΕΠ και τα οποία ποσά του SURE, όπως αναφέρονται στη σελίδα 197 του προϋπολογισμού, για να είμαστε ακριβείς.
– Επομένως, θα πρέπει να προστεθούν τα 30 δισεκατομμύρια, που θα εκτόξευαν τότε το χρέος στα 422 δισεκατομμύρια, τα οποία δεν αλλάζουν, είτε τα μετράει κανείς ως ποσοστό του πραγματικού ΑΕΠ είτε του ονομαστικού.
– Με ποια λογική, αλήθεια, δόθηκαν οι εγγυήσεις των 18,7 δισεκατομμυρίων στις τράπεζες, για να πουλήσουν τα δικά τους κόκκινα δάνεια στους ξένους κερδοσκόπους και να πλειστηριάσουν τα σπίτια των Ελλήνων; Γιατί δεν υιοθετήθηκε η δική μας πρόταση για την ίδρυση μιας κρατικής εταιρείας κατά το παράδειγμα των Η.Π.Α. το 1933, η οποία θα αγόραζε τα κόκκινα δάνεια αντί οι κερδοσκόποι;
– Η ανάπτυξη της οικονομίας μας προήλθε κυρίως από την κατανάλωση με δανεικά, σημειώνοντας πως η κατανάλωση αυξήθηκε κατά 11,4% το πρώτο εξάμηνο του 2022, συνεισφέροντας 7,9 ποσοστιαίες μονάδες στην άνοδο του ΑΕΠ, ενώ οι επενδύσεις συνέβαλαν μόλις κατά 1,4 ποσοστιαίες μονάδες.
– Για ποια ανάπτυξη τύπου V, λοιπόν, μιλάει ο Υφυπουργός;
