Ο Βασίλης Βιλιάρδος, Βουλευτής Επικρατείας της Ελληνικής Λύσης, κατά τη συζήτηση στην Ειδική Διαρκή Επιτροπή Ευρωπαϊκών Υποθέσεων στις 11/11/2021, με θέμα ημερήσιας διάταξης: «Ενημέρωση από τον Επίτροπο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αρμόδιο για θέματα Περιβάλλοντος, Ωκεανών και Αλιείας, κ. Virginijus Sinkevičius, αναφορικά με την Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία, καθώς και για άλλα θέματα του χαρτοφυλακίου του».
Έγιναν οι εξής παρατηρήσεις :
– Η ενημέρωση και η συζήτησή μας, αφορά ειλημμένες, ουσιαστικά, αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σε σχέση με την «πράσινη ατζέντα», η οποία έχει μεν σκοπό να σώσει τον πλανήτη μακροπρόθεσμα, αλλά βραχυπρόθεσμα διαπραγματεύεται πολύ σημαντικά θέματα για τη ζωή μας και για την οικονομία.
– Όπως αναφέρεται στα συνημμένα, η ατζέντα επισημοποιήθηκε στην πρόσφατη συνδιάσκεψη COP-26 του ΟΗΕ όπου συμμετείχαν αντιπρόσωποι από 200 χώρες και 120 ηγέτες. Οπότε, η πρώτη μας απορία είναι εάν αυτοί οι λίγοι άνθρωποι δεσμεύουν τον παγκόσμιο πληθυσμό.
Περαιτέρω ο στόχος της COP-26 καθώς επίσης, της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι η μείωση της αύξησης της θερμοκρασίας κατά ενάμιση βαθμούς κελσίου (1,5Ο C) έως το 2030 αν και υπάρχουν ήδη σοβαρές μελέτες, σύμφωνα με τις οποίες κάτι τέτοιο δεν είναι δυνατό.
– Ειδικά, όσον αφορά την Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μπορεί καν να λύσει το πρόβλημα που δημιουργήθηκε με τις πιέσεις στα σύνορα της Πολωνίας όπως, άλλωστε, στο παρελθόν της Ελλάδας ή της Ισπανίας.
– Εκτός αυτού δεν υπάρχει σύμπνοια, όπως στο παράδειγμα της Πολωνίας που δεν στήριξε την Ελλάδα στο θέμα των κυρώσεων εναντίον της Τουρκίας, λόγω του υβριδικού μεταναστευτικού πολέμου που διεξάγει εναντίον μας ενώ τώρα, που αντιμετωπίζει η ίδια το πρόβλημα διαμαρτύρεται για την μεταφορά παράνομων μεταναστών, αεροπορικά, από την Τουρκία.
– Σε σχέση τώρα με την κλιματική αλλαγή, η κινδυνολογική άποψη είναι πως εάν δεν μειωθούν οι εκπομπές και η χρήση άνθρακα δηλαδή, η ζωή όπως την γνωρίζουμε, θα έρθει το τέλος του κόσμου. Εντούτοις, η Ευρωπαϊκή Ένωση εκλύει μόλις το 8% των παγκοσμίων εκπομπών, όπως αναφέρεται στο συνημμένο. Είναι δυνατόν, λοιπόν, να σώσει τον πλανήτη; Θα τον σώσει η Ελλάδα που εκπέμπει μόλις το 0,26% με ελάχιστη βιομηχανική παραγωγή; Γιατί δεν συμμετείχαν η Κίνα και η Ρωσία στην COP-26; Η Κίνα δεν χρησιμοποιεί άνθρακα και δεν διπλασίασε τις εισαγωγές της από την Αυστραλία; Εάν δεν το κάνει, δεν θα αυξηθεί το κόστος εισαγωγών και η ανεπάρκεια εμπορευμάτων για όλους μας; Άρα ο πληθωρισμός;
– Προτείνεται η αύξηση του συνολικού στόχου ΑΠΕ από το σημερινό 32% στο νέο επίπεδο του 40% στο ενεργειακό μείγμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η ερώτησή μας είναι πώς προέκυψε και με τι κόστος.
– Βιομηχανία. Προτείνεται η μείωση των ρύπων κατά 61%. Δεν πρέπει να εξαιρεθεί η Ελλάδα, αφού παράγει ελάχιστα προϊόντα, ενώ υπό αυτές τις συνθήκες θα χάσει την όποια παραγωγή της έχει απομείνει; Τι νόημα έχει όταν εισάγουμε από χώρες όπως η Τουρκία που δεν έχουν τέτοιες δεσμεύσεις; Σταματούν οι ρύποι στα σύνορα;
– Συσκευασία/πλαστικά. Εδώ δεν τοποθετούνται στόχοι αν και αναφέρονται ως τομέας ενδιαφέροντος. Γιατί αλήθεια, δεν τοποθετούνται στόχοι;
– Διαπιστώνουμε πως δημιουργείται ένα δαιδαλώδες χρηματιστηριακό σύστημα για τις εκπομπές ρύπων, αντί απλά κίνητρα για τοπική παραγωγή. Δεν θα οδηγήσουν τελικά, στην αύξηση του κόστους όπως με το Χρηματιστήριο Ενέργειας στην Ελλάδα; Γιατί δεν υπάρχει καμία αναφορά στην παράμετρο της ενεργειακής εξάρτησης, στους τομείς της οικονομίας στα κτίρια;
– Αυτοκίνητα. Επιδιώκεται η μείωση των μέσων εκπομπών νέων αυτοκινήτων κατά 55% από το 2030 και 100% από το 2035. Λογικό, αλλά, δεν θα έπρεπε επιπλέον, να προωθηθεί η παραγωγή τους σε χώρες όπως η Ελλάδα;
– Όσον αφορά τα δάση, τι να πει κανείς εδώ, όταν κάηκαν πρόσφατα 1.300.000 στρέμματα και η κυβέρνηση τοποθετεί ανεμογεννήτριες στα καμένα; Ασφαλώς χρειάζεται αναδάσωση. Πώς, όμως, θα τα καταφέρει μια υπερχρεωμένη χώρα που της επιβάλλονται τέτοιες εισαγωγές;
