Ο Βασίλης Βιλιάρδος, Βουλευτής της Ελληνικής Λύσης, κατά τη συζήτηση στην Ολομέλεια της Βουλής στις 13/11/2023, με θέμα ημερήσιας διάταξης την συζήτηση επικαίρων ερωτήσεων
Έγιναν οι εξής ερωτήσεις :
– Η αγροτική μας παραγωγή έχει μειωθεί σημαντικά στα χρόνια των μνημονίων, ενώ παράλληλα έχουν μειωθεί η απασχόληση και οι καλλιεργήσιμες εκτάσεις. Η απασχόληση στον πρωτογενή τομέα μειώθηκε στα 463 χιλιάδες άτομα το 2017 από 691 χιλιάδες το 2000 ή στο 11,2% του συνόλου από 16% προηγουμένως με την παράλληλη αύξηση του μέσου όρου ηλικίας.
– Οι καλλιεργούμενες γεωργικές εκτάσεις μειώθηκαν κατά 6,5 εκατομμύρια στρέμματα ή κατά 18%, μεταξύ των ετών 2008, 2009 και 2020. Το 2018 η μέση παραγωγικότητα αγροτικής εργασίας στην Ελλάδα διαμορφώθηκε στα 12.600 ευρώ ή κατά 36% χαμηλότερα από την Ευρωπαϊκή Ένωση στην οποία είναι στα 19.700 ευρώ, σχεδόν διπλάσια.
– Η παραγωγικότητα της καλλιέργειας είναι στα 190 ευρώ το στρέμμα, σε σχέση με τα 1.290 του Ισραήλ και 1.700 στην Ολλανδία, με στοιχεία του 2017. Τα ίδια στοιχεία αναφέρει η μελέτη Πισσαρίδη και τα επιβεβαιώνει ο ΙΟΒΕ.
– Η κτηνοτροφία είχε, επίσης, μεγάλη πτώση ειδικά μεταξύ των ετών 2013 και 2017, ενώ συνεχίζει τα τελευταία χρόνια με την πανδημία να μειώνεται. Το ζωικό κεφάλαιο μειώθηκε περί τα 12,5 εκατομμύρια ζώα ή κατά 24,2%, πάντοτε μεταξύ των ετών 2009 και 2020.
– Είμαστε ελλειμματικοί σε βασικά προϊόντα, ενώ εισάγουμε το 70% του χοιρινού και το 85% του βόειου κρέατος, όταν το 1980 η αυτάρκεια της Ελλάδας σε χοιρινό είχε φτάσει στο 85% και σε μοσχαρίσιο στο 66%. Το σουβλάκι που τρώμε και δίνουμε στους τουρίστες είναι από την Ολλανδία και τη Γερμανία, σημειώνοντας πως έχουμε ζητήσει τη σύνδεση του τουρισμού με τον πρωτογενή τομέα, αλλά προηγουμένως θα πρέπει να εξασφαλιστεί η εγχώρια παραγωγή.
– Επιπλέον εισάγουμε ψάρια από την Τουρκία που ένα μεγάλο μέρος αλιεύονται στο Αιγαίο, ενώ παρακάμπτονται έτσι και τα περιοριστικά μέτρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, επειδή δεν έχουμε καθορίσει ακόμη αλιευτικές ζώνες. Γιατί δεν τις καθορίζουμε αυτές τις αλιευτικές ζώνες; Το ρωτάμε συνεχώς.
– Η παραγωγικότητά μας είναι επίσης χαμηλή στην κτηνοτροφία. Για παράδειγμα μόλις στα 400 ευρώ ανά αγελάδα, όταν ο μέσος όρος της Ευρώπης ήταν στα 1.000 ευρώ το 2013. Τώρα έχει αυξηθεί περαιτέρω. Η εγχώρια παραγωγή γάλακτος καλύπτει μόνο το 50% της κατανάλωσης, ενώ η μείωση απειλεί πλέον προϊόντα ΠΟΠ, όπως τη φέτα και τη γραβιέρα Νάξου.
– Οι ερωτήσεις εδώ είναι οι εξής: Πώς σκοπεύετε να αναπτύξετε την παραγωγικότητα στη γεωργία, στην κτηνοτροφία και στην αλιεία;
– Αυτά που λέω δεν είναι ούτε αισιόδοξα ούτε απαισιόδοξα. Αριθμούς λέω. Και οι αριθμοί είναι ξεκάθαροι. Δεν είναι ούτε αισιόδοξοι ούτε απαισιόδοξοι, είναι αυτοί που είναι.
– Σε σχέση με αυτό που είπατε για ημερησία διάταξη, αυτό δεν εξαρτάται από εμάς, εξαρτάται από εσάς. Άρα, εσείς θα έπρεπε κάποια στιγμή να καθορίσετε μια συζήτηση προ ημερησίας διάταξης, που να περιλαμβάνει όλα αυτά τα θέματα.
– Σε σχέση με τις εξαγωγές, δεν νομίζω ότι χρειάζεται να σας απαντήσω, δώσατε μόνος σας την απάντηση. Αυτό που μετράει, δεν είναι οι εξαγωγές σε αξία, ειδικά σε μια εποχή που έχουμε πληθωρισμό, αλλά οι εξαγωγές σε ποσότητα. Όταν έχουμε πληθωρισμό στα τρόφιμα 27% το 2023 σε σχέση με το 2021, τότε το να έχουμε άνοδο σε αξία κατά 19%, όπως είπατε, αυτό σημαίνει ότι είναι χαμηλότερη ακόμη και από τον πληθωρισμό και άρα δεν έχει κανένα νόημα.
– Οι κυβερνήσεις, λοιπόν, κατά την άποψή μας, αναλώνονται στον επιμερισμό τους, δηλαδή σε μικροπολιτικές σκοπιμότητες. Γενικά, δεν υπάρχει καμία αναπτυξιακή πολιτική, ενώ το πρόγραμμα της Νέας Δημοκρατίας, που εστίασε στην προώθηση της συμβολαιακής γεωργίας και των συνεταιρισμών μέσα από φορολογικά κίνητρα, δεν φαίνεται να έχει αποδώσει απολύτως τίποτα.
– Εκτός από το κόστος παραγωγής, είναι επίσης σημαντικοί τομείς η τυποποίηση και μεταποίηση.
– Δυστυχώς, έχουν πληγεί εργοστάσια στη Θεσσαλία από τις πλημμύρες, ενώ άλλα κλείνουν, όπως η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης.
– Εν προκειμένω, μας έλεγε ο κ. Γεωργιάδης πως δεν βρίσκει κορόιδο να την αγοράσει ενώ μάλλον η Ευρωπαϊκή Ένωση, μέσω της Digicam, μπλοκάρει τη λύση. Το αποτέλεσμα είναι να εισάγουμε πανάκριβα ζάχαρη, ακόμα και από την Ισπανία, ενώ πρόκειται για μία βιομηχανική καθετοποιημένη και συμβολαιακή παραγωγή, που σε κάποιον βαθμό επιδοτείται ακόμα από την ΚΑΠ. Δεν υπάρχει, βέβαια, παραγωγή πλέον, αφού χιλιάδες αγρότες μας αντικατέστησαν τα τεύτλα με καλλιέργειες εντάσεως εργασίας, όπως είναι οι δενδρώδεις και τα φρούτα, παρά την έλλειψη εργαζομένων γης.
– Το κόστος της ενέργειας, που είναι σημαντικό για την παραγωγή, για την άρδευση, για τα θερμοκήπια, αλλά και για το πετρέλαιο κίνησης, καθώς επίσης και βασικός παράγοντας του κόστους τόσο στην καλλιέργεια, όσο και στη μεταποίηση, γνωρίζετε πολύ καλά ότι είχε αυξηθεί. Άλλωστε, είδαμε και τα αποτελέσματα της ΔΕΗ.
– Μεγάλο πρόβλημα δε, είναι και οι φθηνές εισαγωγές που καταστρέφουν τους παραγωγούς, ενώ έτσι δεν μπορούν να προγραμματίσουν τις καλλιέργειές τους μακροπρόθεσμα.
