Ο Βασίλης Βιλιάρδος, Βουλευτής Επικρατείας της Ελληνικής Λύσης, κατά τη συζήτηση στην Ολομέλεια της Βουλής στις 30/11/2021, του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Ανάπτυξης και Επενδύσεων «Στρατηγικές επενδύσεις και βελτίωση του επενδυτικού περιβάλλοντος μέσω της επιτάχυνσης διαδικασιών στις ιδιωτικές και στρατηγικές επενδύσεις και δημιουργία πλαισίου για τις εταιρείες τεχνοβλαστούς»
Έγιναν οι εξής παρατηρήσεις :
– Έχουμε βαρεθεί να ακούμε συνεχώς «ΘΑ», όπως στο θέμα της αδειοδότησης επενδυτικών σχεδίων – όταν είναι γνωστό στο υπουργείο πως εκκρεμούν σήμερα περί τις 3.500 επενδύσεις, έως και 736 ημέρες!
– Γιατί εκκρεμούν; Επειδή, όπως είπε η πολιτική ηγεσία των αρμοδίων για τις επενδύσεις υπουργείων, αυτές που στέλνονται στην περιφέρεια για μελέτη και έγκριση, χρειάζονται έως τρία χρόνια – λόγω του ότι, όταν πριν πολλά χρόνια προωθήθηκε σωστά η αποκέντρωση, δεν στελεχώθηκε η περιφέρεια με τρόπο που να βοηθάει τις επενδύσεις και να μην προκαλεί γραφειοκρατία.
– Τώρα βέβαια επιστρέφει η ΝΔ στην συγκέντρωση των εξουσιών στα υπουργεία της – κάτι που ασφαλώς δεν είναι σωστό για την περιφέρεια, ούτε για τη χώρα.
– Το βασικότερο όλων όμως είναι το ότι, το κάθε κόμμα που έρχεται στην εξουσία, καταθέτει τα δικά του αναπτυξιακά προγράμματα – καταργώντας αυτά των προηγουμένων.
– Πώς είναι δυνατόν λοιπόν να κερδηθεί η εμπιστοσύνη των επενδυτών που, όπως όλοι γνωρίζουμε, επενδύουν σε μακροπρόθεσμη βάση; Δεν θα πρέπει τα επενδυτικά προγράμματα των κυβερνήσεων να είναι σταθερά τουλάχιστον για 15 χρόνια, όπως άλλωστε επίσης το φορολογικό μας σύστημα; Δεν είναι αυτονόητο;
– Στην πρώτη επιτροπή τώρα, αναφέραμε πως το νομοσχέδιο παρουσιάζεται ως αναπτυξιακό, επειδή δρομολογεί μία ακόμη διαφοροποίηση στις ρυθμίσεις για τις στρατηγικές επενδύσεις – ενώ το βασικό του μειονέκτημα είναι η αοριστία στο κυριότερο σημείο του: δηλαδή, στο ποιοι ακριβώς είναι οι βέλτιστοι στρατηγικοί τομείς και οι κατευθύνσεις της οικονομίας μας.
– Ο κύριος όγκος των ρυθμίσεων του νομοσχεδίου αφορά τις στρατηγικές επενδύσεις που στην ουσία έχουν σχέση με ένα παρωχημένο μοντέλο εξυπηρέτησης κοινοτικών ενισχύσεων – όπως της πράσινης και ψηφιακής ατζέντας του Ταμείου Ανάκαμψης και των ΕΣΠΑ.
– Επίσης τουριστικών εγκαταστάσεων που πρέπει επιτέλους να γίνει κατανοητό πως δεν μπορούν να αποτελούν τη βασική απάντηση, όσον αφορά την ανάπτυξη της χώρας μας – αφού πρόκειται για ένα μοντέλο φτηνών αφίξεων που εξυπηρετεί κυρίως τους ξένους εκμεταλλευτές των σχετικών υποδομών μας.
– Αυτό που χρειάζεται η Ελλάδα είναι επενδύσεις στον πρωτογενή της τομέα, στη μεταποίηση και γενικότερα στη βιομηχανία, αν μην τι άλλο, τουλάχιστον για λόγους τροφικής επάρκειας και για τον τουρισμό – κάτι που όμως απαιτεί όραμα.
– Συνεχίζοντας στις στρατηγικές επενδύσεις, θα μπορούσαν και θα έπρεπε να καθοριστούν από την κυβέρνηση – όπου δυστυχώς γίνεται μία μόνο αόριστη αναφορά στο άρθρο 2.
– Δεν είδαμε δε καμία αναφορά στην αμυντική μας βιομηχανία, τουλάχιστον για αναπτυξιακούς σκοπούς – επίσης για εμπορικές εφαρμογές, όπως το drone του ΑΠΘ.
– Θα έπρεπε βέβαια να επιλυθούν προηγουμένως άλλα προβλήματα – όπως το τι θα παράγει η βιομηχανία, με τι κόστος ενέργειας, τι θα εξάγουμε εκμεταλλευόμενοι τα ανταγωνιστικά μας πλεονεκτήματα όπως το νικέλιο της ΛΑΡΚΟ, μοναδικό στην ΕΕ μαζί με την Φινλανδία, τι θα συμφέρει να εισάγουμε αντί να παράγουμε κοκ.
– Κάτι τέτοιο απαιτεί φυσικά δουλειά και σχεδιασμό, αντί να περιμένουμε τους επενδυτές προσφέροντας τους γη και ύδωρ – όπως στην περίπτωση του ομίλου Λάτση που έδωσε την προκαταβολή των 300 εκ. € μόλις των Ιούλιο, έχοντας ήδη πουλήσει διαμερίσματα για πάνω από 800 εκ. €, στερώντας επί πλέον τραπεζικά κεφάλαια 1,16 δις € από την οικονομία μας και τις ΜμΕ. Ή της Eldorado Gold, της μονοπρόσωπης «ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ» δηλαδή, με τις πολλές offshore στην Ολλανδία και όλων των άλλων.
– Στο άρθρο 3, θα εγκρίνονται κατά παρέκκλιση περιβαλλοντικοί όροι – οπότε, αφενός μεν παρακάμπτεται η νομοθεσία, αφετέρου δημιουργούνται περιθώρια εξυπηρετήσεων.
– Εκτός αυτού, τεκμηριώνεται η περιβαλλοντική υποκρισία της κυβέρνησης που εξαντλείται στους λιγνίτες, κατ’ εντολή των Γερμανών – αφού θα δίνονται άδειες σε περιοχές Natura, όπως φαίνεται από την παράγραφο 1.α κλπ.
– Οι διατάξεις για τους τεχνοβλαστούς δεν φτάνουν από μόνες τους για να επιτευχθεί η ανάπτυξη, ενώ δεν συμφωνούμε με τις υπόλοιπες ρυθμίσεις, πόσο μάλλον όταν παρακάμπτονται όλοι οι κρατικοί ελεγκτικοί μηχανισμοί με συνοπτικές διαδικασίες και με ελέγχους από τρίτους, χωρίς να υπάρχει κανένας στρατηγικός σχεδιασμός και παρέχονται απαράδεκτες υπερεξουσίες σε υπουργούς.
