Λίγους μήνες πριν, γίναμε όλοι μάρτυρες μίας τεράστιας καταστροφής και αναρωτιόμαστε πού ήταν τότε το Συμβούλιο της Ευρώπης, για να προστατεύσει ένα μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς που αποτελεί καθολικό σύμβολο της Ορθόδοξης πίστης. Φυσικά αναφέρομαι στην Αγία Σοφία και στην τουρκική θηριωδία, στην κυριολεξία, η οποία έλαβε χώρα. Κι εφόσον είναι και η Τουρκία μέλος του Συμβουλίου της Ευρώπης, αναρωτιόμαστε, πώς γίνεται να σεβαστεί και να εφαρμόσει στην πράξη την παρούσα Σύμβαση το κράτος αυτό, τουλάχιστον στο εξής. Όταν το μόνο που ξέρει, είναι να παραβιάζει συνεχώς και αδιαλείπτως τις διεθνείς του υποχρεώσεις και να καταστρέφει, πέραν των άλλων, μνημεία θρησκευτικής και πολιτιστικής κληρονομιάς. Ας μην κοροϊδευόμαστε!
Δεν πρόκειται να το κάνει!
Σκοπός δεν είναι μόνο να γράφονται πολλά υποσχόμενες Συμβάσεις.
Αλλά το περιεχόμενό τους να τηρείται και να εφαρμόζεται στο ακέραιο.
Η χώρα μας διαθέτει ένα μοναδικής και ανεκτίμητης αξίας πλούτο, τόσο θρησκευτικής όσο και ιστορικής και πολιτιστικής αξίας.
Και δυστυχώς αυτή η κληρονομιά έχει λεηλατηθεί στην πάροδο των ετών με ολέθρια αποτελέσματα.
Πόσα αριστουργήματά των προγόνων μας, πόσοι εθνικοί θησαυροί, βρίσκονται σε χώρες και μουσεία του εξωτερικού αντί να κοσμούν τα δικά μας!
Διανύουμε μία περίοδο εξαιρετικά δύσκολη.
Και όπως είναι λογικό, επηρεάζεται και το κομμάτι του πολιτισμού από αυτήν την εξέλιξη.
Αλλά είναι προφανές ότι, αυτή η Σύμβαση είναι το απαύγασμα της υποκρισίας από πλευράς της Ευρώπης, που έχει αφήσει και αφήνει (!) να τελούνται εγκλήματα εις βάρος των πολύτιμων πολιτιστικών αγαθών της Ελλάδας.
Όπως επισημάναμε, λοιπόν, και κατά την συνεδρίαση της Επιτροπής, θα έπρεπε να υπάρχει σαφής διάταξη για την προστασία των χώρων θρησκευτικής λατρείας.
Οι εικόνες με τους λαθρομετανάστες που οι οποίοι βανδαλίζουν τις εκκλησίες μας ανενόχλητοι, εξοργίζουν!
Και είναι μη ανεκτές!
Δίνεται επίσης η δυνατότητα στα συμβαλλόμενα κράτη να μην προβλέπουν ποινικές κυρώσεις για εγκλήματα που αφορούν παράνομη εκσκαφή και απομάκρυνση πολιτιστικών αγαθών.
Με ποια λογική;
Εκείνη του παραλόγου μάλλον!
Το ίδιο προβλέπεται και για την παράνομη εισαγωγή πολιτιστικών προϊόντων.
Τότε για ποιο λόγο κυρώνουμε την Σύμβαση, αν είναι να μην προβλέπονται ποινικές κυρώσεις για τόσο σοβαρά αδικήματα;
Ειλικρινά μας ξεπερνάει.
Είναι δώρον άδωρον.
«Θα μελετήσει», λέει, κάθε μέρος τη λήψη των μέτρων που είναι απαραίτητα, όσον αφορά τα κινητά πολιτιστικά αγαθά που έχουν εισαχθεί, αποκτηθεί ή έχουν γίνει αντικείμενο εμπορίας παράνομα, όπως αναφέρεται διαδοχικά σε τρία άρθρα.
Είμαστε σοβαροί;
Είναι με άλλα λόγια σαν να μας λέτε ότι δεν θα ληφθούν μέτρα.
Και περιμένετε εμείς αυτό να το επικροτήσουμε κιόλας!
Χρειάζονται αυστηρότερες και σαφέστερες δεσμεύσεις.
Εισάγονται, εντελώς παράλογα, εξαιρέσεις σχετικά τις περιπτώσεις εκ προθέσεως απόπειρας διάπραξης εκσκαφής στην ξηρά ή υποθαλάσσια αλλά και εμπορίας.
Άρα θα μπορούσε η Τουρκία ας πούμε, ως μέλος, να διατηρήσει τις παρεχόμενες επιφυλάξεις προς όφελός της!
Ως προς την δικαιοδοσία, παρέχεται η δυνατότητα επιλογής σε κάθε μέρος, να δηλώσει ότι επιφυλάσσεται του δικαιώματος να μην εφαρμόσει, ή να την εφαρμόσει μόνο σε ειδικές περιπτώσεις ή καταστάσεις.
Με αποτέλεσμα, σε μία χώρα, για παράδειγμα, να μπορεί η πράξη να συνιστά αξιόποινο αδίκημα και σε άλλες όχι.
Στις κυρώσεις, βλέπουμε κι εκεί πάλι εξαιρέσεις αδικημάτων, ως προς τις στερητικές της ελευθερίας ποινές.
Αυτή η χαλαρότητα δεν θα οδηγήσει πουθενά.
Αναφέρεται, σχετικά με την διεθνή συνεργασία σε ποινικές υποθέσεις μεταξύ των κρατών, ότι η παρούσα μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως νομική βάση.
Με άλλα λόγια, να ‘χαμε να λέγαμε δηλαδή.
Καμία δεσμευτικότητα.
Το ίδιο ισχύει και για τα προληπτικά και διοικητικά μέτρα.
Στους λοιπούς εκπροσώπους, αναγνωρίζεται και η συμμετοχή ΜΚΟ, ακόμη και σε αυτή την σύμβαση.
Φυσικά και δεν μπορούμε να το δεχτούμε και δεν κατανοούμε με ποιο κριτήριο έχουν εισαχθεί.
Τα σχετικά με την εδαφική εφαρμογή και τον προσδιορισμό του εδάφους ή των εδαφών από τα Μέρη είναι απαράδεκτα.
Οι προκλήσεις και οι απειλές που δεχόμαστε είναι πολλές, συνεχείς και σε πολλές περιπτώσεις διαρκείς.
Εμείς στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΥΣΗ τονίζουμε ότι όταν μιλάμε ως Έλληνες για τον πολιτισμό και για την προστασία του, έχουμε ένα ιδιαίτερο φορτίο στις πλάτες μας.
Τα πολιτιστικά μας αγαθά χρειάζονται προστασία, όχι υποκρισία!
Κι ακόμη μία φορά το ξαναλέμε, ως ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΥΣΗ: δώστε κίνητρα στα 600.000 παιδιά μας που βρίσκονται στο εξωτερικό, με λύσεις που εμείς σας έχουμε προτείνει τόσες φορές μέσω της παραγωγής πλούτου και της δημιουργίας νέων θέσεων εργασίας, να γυρίσουν στην πατρίδα τους.
