Βασίλης Βιλιάρδος – Διαρκής Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου 10/11/2022

Ο Βασίλης Βιλιάρδος, Αντιπρόεδρος της Ελληνικής Λύσης, κατά τη συζήτηση στην Διαρκή Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου στις 10/11/2022, του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Ανάπτυξης και Επενδύσεων «Ενσωμάτωση της Οδηγίας (ΕΕ) 2019/882 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 17ης Απριλίου 2019 σχετικά με τις απαιτήσεις προσβασιμότητας προϊόντων και υπηρεσιών και άλλες επείγουσες διατάξεις για την ενίσχυση της ανάπτυξης».

Έγιναν οι εξής παρατηρήσεις:

– Είναι γεγονός πάντως ότι ο σεβασμός των δικαιωμάτων των ατόμων με αναπηρία, η εξασφάλιση της ισότιμης πρόσβασής τους, καθώς επίσης γενικότερα της συμμετοχής τους στην κοινωνική και οικονομική ζωή της χώρας μας αποτελεί βασική μας υποχρέωση, ενώ πρέπει να αποτελεί τη θεμελιώδη αρχή της οποιασδήποτε ευνομούμενης πολιτείας, πόσο μάλλον της Ελλάδας. Εντούτοις, γνωρίζουμε όλοι πως ως χώρα βρισκόμαστε πολύ πίσω στο συγκεκριμένο τομέα, ακόμη και όσον αφορά τις βασικές ανάγκες της καθημερινότητας.

– Ειδικότερα, δεν υπάρχει σχεδόν καμία ουσιώδης βοήθεια σε σχέση με την προσβασιμότητα στις δημόσιες υπηρεσίες, ενώ διαπιστώνεται η απουσία κατάλληλων πεζοδρομίων και ραμπών, η έλλειψη ειδικών χώρων στάθμευσης, η ανυπαρξία ελέγχων και κυρώσεων για τους παραβάτες και ούτω καθεξής. Τα παραπάνω ακόμη και στις μεγάλες πόλεις, ενώ η κατάσταση είναι πολύ χειρότερη στην επαρχία και στις νησιωτικές περιοχές.

– Παρά το ότι, λοιπόν, δεν έχουμε επιλύσει ως κράτος τα βασικά αυτά ζητήματα κατατίθεται το σημερινό νομοθετικό πλαίσιο, για την προσβασιμότητα των συγκεκριμένων συμπολιτών μας σε προϊόντα και υπηρεσίες. Με απλά λόγια, ενώ δεν έχουμε μάθει ακόμη να βαδίζουμε προωθείται ένα νομοσχέδιο για να τρέξουμε, όπως συμβαίνει σε πολλές άλλες περιπτώσεις. Είναι αλήθεια δυνατόν να έχει επιτυχία;

– Ακόμη χειρότερα το νομοθετικό πλαίσιο που κατατέθηκε, παρά το ότι πρόκειται για ενσωμάτωση μιας Ευρωπαϊκής Οδηγίας, χαρακτηρίζεται από γενικότητες και αοριστίες, χωρίς καμία διάθεση υπερβολής. Οι Οδηγίες βέβαια είναι νομοθετικές πράξεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι οποίες ορίζουν στόχους που πρέπει να επιτευχθούν, ενώ εισάγουν κάποιες κατευθυντήριες γραμμές στην ουσία, όμως εναπόκειται στην κάθε χώρα μέλος να θεσπίσει τους δικούς της νόμους για την επίτευξη αυτών των στόχων, κάτι που δεν διαπιστώσαμε πουθενά. Πρόκειται, δηλαδή, για ένα ευέλικτο μέσο που χρησιμοποιείται κυρίως για την εναρμόνιση των εθνικών νομοθεσιών, καθιστώντας υποχρεωτική την επίτευξη ενός συγκεκριμένου αποτελέσματος, αφήνει όμως ελεύθερες τις χώρες μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης να επιλέξουν πώς θα επιτύχουν το συγκεκριμένο αποτέλεσμα, ενώ με το σημερινό σχέδιο νόμου ενσωματώνεται με η Οδηγία χωρίς όμως να θεσπίζονται ουσιώδεις και αποτελεσματικές ρυθμίσεις.

– Στην περίπτωση τώρα που οι συγκεκριμένες υποχρεώσεις συμπεριλαμβάνουν και τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις θα φροντίσει αλήθεια το κράτος να τις ενισχύσει άμεσα ή έμμεσα για τη συμμόρφωσή τους στις διατάξεις που υιοθετούνται, πόσο μάλλον όταν είναι ήδη αντιμέτωπες με τεράστια οικονομικά προβλήματα, ενώ οι τράπεζες αποκλείουν από το δανεισμό τη συντριπτική τους πλειοψηφία, όταν ακόμη και αν τις δανείζουν απαιτούν επιτόκιο κατά πολύ υψηλότερα από αυτά με τα οποία οι ίδιες δανείζονται από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, παρέχοντας την ίδια στιγμή σχεδόν μηδενικά επιτόκια στους καταθέτες τους;

– Περαιτέρω, προβλέπονται στο σχέδιο νόμου οι έννοιες της θεμελιώδους μεταβολής και της δυσανάλογης επιβάρυνσης ως λόγοι εξαίρεσης από τη συμμόρφωση προς τις απαιτήσεις προσβασιμότητας που αναφέρονται στις διατάξεις του σχεδίου νόμου. Δυστυχώς, όμως, γενικόλογα και εντελώς αόριστα, χωρίς να γνωρίζουμε ποιοι και πώς θα εξαιρούνται. Στην πραγματικότητα, δηλαδή, δεν γνωρίζουμε καν το πεδίο εφαρμογής των διατάξεων.

– Μας δημιουργεί την εύλογη ανησυχία σύμφωνα με την οποία η προβλεπόμενη εποπτεία είτε δεν θα λειτουργήσει στην πράξη, είτε θα λειτουργήσει πολύ προβληματικά, όπως συνήθως συμβαίνει στη χώρα μας. Ενώ εμάς μας ενδιαφέρει η πράξη και όχι η θεωρία.

– Εδώ θα ήταν προτιμότερο και σίγουρα πολύ πιο δημοκρατικό, με σεβασμό στην Αρχή της Διαφάνειας, να καθορίζονταν αυτά τα ζητήματα από τις διατάξεις του σχεδίου νόμου και όχι από τους εκάστοτε υπουργούς. Ιδιαίτερα αρνητικό είναι επίσης το γεγονός ότι δεν τοποθετούνται καν χρονικά περιθώρια για την έκδοση των προβλεπόμενων κανονιστικών διατάξεων. Δεν γνωρίζουμε, δηλαδή, πότε θα καθοριστούν αυτά τα ζητήματα. Φέτος, το 2022, το 2023, σε πέντε χρόνια, πότε; Η συγκεκριμένη ανησυχία μας επιτείνεται από τις ιδιαίτερα μακροπρόθεσμες μεταβατικές διατάξεις που προβλέπονται.

– Ουσιαστικά, λοιπόν, ψηφίζουμε κάτι το 2022, για να εφαρμοστεί μετά από 8, 13 ακόμη και 23 χρόνια αργότερα.

– Η Κυβέρνηση, όμως, δεν έλαβε υπόψη τις προτάσεις σχετικά με τις απαιτήσεις προσβασιμότητας προϊόντων και υπηρεσιών για τα άτομα με αναπηρίες που έθεσαν η Εθνική Ομοσπονδία Τυφλών και η Εθνική Συνομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρία στα πλαίσια της διαβούλευσης του σχεδίου νόμου.

Προηγούμενο άρθροΚυριάκος Βελόπουλος – Εκπομπή “Καλημέρα Ελλάδα” ΑΝΤ1 10/11/2022
Επόμενο άρθροΒασίλης Βιλιάρδος – Ολομέλεια 10/11/2022