Ο Βασίλης Βιλιάρδος, Βουλευτής Επικρατείας της Ελληνικής Λύσης, κατά τη συζήτηση στην Διαρκή Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου στις 19/01/2022, του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Ανάπτυξης και Επενδύσεων «Αναπτυξιακός Νόμος – Ελλάδα Ισχυρή Ανάπτυξη».
Έγιναν οι εξής παρατηρήσεις:
– Ξεκινώντας από το άρθρο 1, πρόκειται για μια γενικολογία που δεν έχει καμία επαφή με την πραγματικότητα, ενώ παραθέτει βαρύγδουπες λέξεις και έννοιες, χωρίς να τις εξηγεί. Για παράδειγμα, τι σημαίνει «Βιομηχανία 4.0» που αναφέρεται δύο φορές στο νομοσχέδιο, εδώ και στις δράσεις του ψηφιακού μετασχηματισμού στο άρθρο 31, χωρίς καμία εξήγηση σχετικά με το τι περιλαμβάνει; Μήπως έχει αλήθεια Βιομηχανία 3.0 η Ελλάδα, στην οποία έχει καταρρεύσει στο 8% γενικά η βιομηχανική παραγωγή ή είναι ο τουρισμός βιομηχανία, κρίνοντας από το τέλος, στο οποίο αναφέρεται η περαιτέρω ενίσχυσή του; Μοιάζει σαν να πρόκειται για τίτλους εφημερίδων που απευθύνονται σε οικονομικά αδαείς, ενώ αν δει κανείς τις προβλέψεις του νομοσχεδίου, καταλαβαίνει πως οι στόχοι είναι προσχηματικοί.
– Στο άρθρο 2 αναφέρονται οι τομείς των ενισχύσεων όπου θα θέλαμε να ρωτήσουμε πώς επιλέχθηκαν. Υπάρχουν οι δυνατότητες για να αναπτυχθούν; Έχει προηγηθεί κάποια συνεννόηση με την Ευρωπαϊκή Ένωση, σχετικά με το ότι μπορούν να ενισχυθούν οι συγκεκριμένοι τομείς και έχουν τις προοπτικές; Τι θα προσφέρουν στην ανάπτυξη της χώρας και στην απασχόληση; Ποια ποσά θα διατεθούν στο κάθε τομέα; Για παράδειγμα, θα δοθούν τα πιο πολλά στον τουρισμό, όπου δραστηριοποιούνται οι περισσότερες εταιρείες και έχουν περισσότερη εκλογική δύναμη ή στην καινοτομία; Τα τριών αστέρων ξενοδοχεία που προστέθηκαν, γεγονός που σημαίνει πως θα αφαιρεθούν κεφάλαια από τα υπόλοιπα -δυστυχώς τα κεφάλαια είναι περιορισμένα- οφείλονται σε πιέσεις;
– Στο άρθρο 6 οι επιλέξιμες δαπάνες μπορεί να είναι ενσώματα στοιχεία του ενεργητικού ή για την αγορά παγίων εταιρείας που έχει κλείσει, ενώ μπορούν να φτάσουν στο 80% του συνόλου για επενδυτικά σχέδια σε κτίρια χαρακτηρισμένα ως διατηρητέα στην παράγραφο 1α΄. Εδώ δεν πρόκειται για παραγωγική ανάπτυξη αλλά προφανώς για real estate.
– Στο άρθρο 10 όσον αφορά τα ύψη των ενισχύσεων περιφερειακού χαρακτήρα καθορίζονται από τον χάρτη περιφερειακών ενισχύσεων ενώ προσαυξάνεται κατά %10 για μεσαίες επιχειρήσεις και κατά 20% για μικρές. Θεωρούμε, όμως, ότι αυτές οι προσαυξήσεις δεν είναι αρκετές για να αντισταθμίσουν το αρνητικό περιβάλλον ρευστότητας όσον αφορά τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Οι μεγάλες επιχειρήσεις έχουν, ήδη, προνομιακή πρόσβαση στα δάνεια των τραπεζών καθώς επίσης σε αυτά που δόθηκαν με τα μέτρα της πανδημίας. Δεν έχουμε προφανώς τίποτα εναντίον τους, αλλά αυτές είναι οι συνθήκες αφού το μεγαλύτερο μέρος τους απορροφήθηκε από αυτές σύμφωνα με στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδας
– Στο άρθρο 17, στην παράγραφο 2, αναφέρεται πως η αίτηση της ενίσχυσης υποβάλλεται μέσω του πληροφοριακού συστήματος αναπτυξιακών νόμων. Όπως ρωτήσαμε στην πρώτη επιτροπή, χωρίς να απαντηθεί, υπάρχει το σύστημα αυτό; Εάν ναι, λειτουργεί; Προβλέπεται, επίσης, ότι τα μικρά επενδυτικά σχέδια έως 3 εκατομμύρια ευρώ, υποβάλλονται στις περιφέρειες. Έχουν οι περιφέρειες τη δυνατότητα να αναλάβουν τέτοια έργα; Τις έχουμε ενισχύσει; Σύμφωνα με τις πληροφορίες μας δεν τις έχουν, ενώ έχουν ήδη κατακλυστεί από αιτήσεις.
– Είναι ενδιαφέρον, πάντως, το ότι με την παράγραφο 8, μπορούν να αλλάξουν από τον Υπουργό οι υπηρεσίες που χειρίζονται τις αιτήσεις, δηλαδή, οι περιφέρειες και η υπηρεσία ΣΔΙΤ του Υπουργείου Ανάπτυξης. Όλα μπορούν να αλλάξουν από τον Υπουργό. Όπως, επίσης, το περιεχόμενο του καθεστώτος ενισχύσεων, με το άρθρο 30. Επομένως, υπάρχει αφενός μεν αοριστία, αφετέρου μεγάλη εξάρτηση από τον Υπουργό.
– Στην παράγραφο 6, αναφέρεται πως ,όταν μαζί με την ενίσχυση λαμβάνεται και δάνειο, θα πρέπει να υπάρχει εκτίμηση του εύλογου, όσον αφορά το κόστος και τη βιωσιμότητα του δανείου, από χρηματοπιστωτικό ίδρυμα. Θα έχουν κάποια ευθύνη οι Τράπεζες, εάν τελικά η επιχείρηση χρεοκοπήσει; Πόσο μάλλον, όταν, σε αυτήν την περίπτωση, με το νέο πτωχευτικό, θα έχουν επιπλέον προτεραιότητα στην είσπραξη, ενώ προστατεύονται τα στελέχη τους από αυτεπάγγελτη δίωξη. Τους παραχωρήθηκε δηλαδή το ακαταδίωκτο, όπως όλοι γνωρίζουμε; Υπό αυτές τις προϋποθέσεις τι αξία θα είχε αλήθεια η έκθεσή τους;
– Στην παράγραφο 10, ο Υπουργός Ανάπτυξης δημοσιεύει έναν οδηγό αξιολόγησης επενδυτικών σχεδίων, ο οποίος έχει βέβαια πολύ μεγάλη σημασία. Εντούτοις δεν συμπεριλαμβάνεται στο νομοσχέδιο. Δεν το είδαμε πουθενά. Γεγονός που σημαίνει, πως έχει κατατεθεί για νομοθέτηση μία πλήρης αοριστία. Ακόμη χειρότερα, πώς θα εγκριθούν κάποια σχέδια ,για να εισπραχθούν χρήματα, που δεν γνωρίζουμε εάν υπάρχουν, από επιτροπές που μπορεί να αλλάξουν και με κριτήρια που θα θέσει, όποτε θελήσει, ο Υπουργός. Δεν είναι κωμικοτραγικό, αλήθεια; Θα μπορούσαμε ποτέ να ψηφίσουμε κάτι τέτοιο;
