Ο Βασίλης Βιλιάρδος, Βουλευτής Επικρατείας της Ελληνικής Λύσης, κατά τη συζήτηση στην Διαρκή Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου στις 29/11/2021, του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Ανάπτυξης και Επενδύσεων «Στρατηγικές επενδύσεις και βελτίωση του επενδυτικού περιβάλλοντος μέσω της επιτάχυνσης διαδικασιών στις ιδιωτικές και στρατηγικές επενδύσεις και δημιουργία πλαισίου για τις εταιρείες τεχνοβλαστούς»
Έγιναν οι εξής παρατηρήσεις :
– Θέλουμε να υπενθυμίσουμε πως δεν απαντήθηκε κανένα από τα ερωτήματα που θέσαμε την προηγούμενη φορά – κάτι που, εφόσον συνεχισθεί να συμβαίνει με το συγκεκριμένο υπουργείο, αφενός μεν είναι προσχηματικές οι επιτροπές των νομοσχεδίων του, αφετέρου δεν έχει νόημα να τα θέτουμε.
– Συνεχίζοντας επί των άρθρων, το 11 είναι μεν διαδικαστικό, αλλά πρέπει να καθοριστεί τι είναι στρατηγικός τομέας – δηλαδή, με τι κριτήρια θα χαρακτηρίζονται ως επενδυτικά αυτού του είδους, τα σχέδια που κατατίθενται. Διαφορετικά, η διάταξη θα ωφελούσε κάποιες επενδύσεις χαριστικά – έτσι ώστε να έχουν μεγάλη ελευθερία κινήσεων. Εφόσον συμμετέχουν δε άτομα της κυβέρνησης, καθώς επίσης υπουργοί στην απόφαση, θα υπάρχει πάντοτε η υποψία διαπλοκής – οπότε πρέπει να υποβάλλονται στη Βουλή.
– Στο άρθρο 14, υπάρχει ο κίνδυνος διαπλοκής μέσω της διάταξης της παρ. 2 – όπου αναφέρεται πως παρά το ότι η δημοπράτηση οικοπέδων γίνεται μέσω ανοικτού διαγωνισμού, σε ειδικές περιπτώσεις που όμως δεν καθορίζονται, η αναθέτουσα αρχή μπορεί να αποφασίσει την ανάθεση μέσω της διαδικασίας διεθνούς κλειστού διαγωνισμού ή της διαδικασίας ανταγωνιστικού διαλόγου.
– Στο άρθρο 17, πρέπει να κατατίθεται επί πλέον το αναλυτικό χρονοδιάγραμμα της επένδυσης και μία εγγυητική επιστολή, αφού έχει προηγηθεί έλεγχος της πιστοληπτικής ικανότητας – για να μη συμβαίνει ότι συνέβη με τη Mohegan που είχε οικονομικά προβλήματα και εξαφανίσθηκε.
– Στο άρθρο 18 και στην παρ. 4, αναφέρεται πως η παρακολούθηση πραγματοποιείται με έλεγχο από ορκωτό ελεγκτή ή πιστοποιημένο ιδιωτικό φορέα – ενώ για έργα με έρευνα και ανάπτυξη και από έναν εμπειρογνώμονα, από το Μητρώο Πιστοποιητών Αξιολογητών. Επομένως παρακάμπτεται εντελώς ο κρατικός μηχανισμός. Αλήθεια, νομίζει η κυβέρνηση πως οι ιδιώτες ελεγκτές αποτελούν εγγύηση; Ποιος τους επιβλέπει και με τι κυρώσεις;
Δεν έμαθε τίποτα από την ΕΕΣΥΠ, το Υπερταμείο δηλαδή που δεν έχουν αποτιμηθεί τα πάγια του, παρά το ότι ελέγχεται από μία μεγάλη εταιρία ορκωτών; Ούτε από την πρώτη προσπάθεια πώλησης του Ελ. Βενιζέλος που υπήρχε ορκωτός, ενώ η τιμή διπλασιάστηκε από την DG Comp; Ούτε από το σκάνδαλο της Folli Follie;
– Στο άρθρο 19, είναι λογικά μεν όλα όσα αναφέρονται, αλλά άχρηστα – αφού μετά την αποχώρηση του επενδυτή, δεν εισπράττεται τίποτα.
-Στο άρθρο 23, το ενδιαφέρον επικεντρώνεται ουσιαστικά στο παρωχημένο μοντέλο του παρελθόντος, του τουρισμού μαζί με τα logistics – επίσης στα data centers που έχουν μεν ζήτηση από πολυεθνικά συμφέροντα, αλλά η συνεισφορά τους στην οικονομία και στην απασχόληση είναι πολύ μικρή.Επειδή τώρα στις ανωτέρω χρήσεις περιλαμβάνονται και περιφερειακές εγκαταστάσεις, όπως αεροδρόμια, λιμάνια, σιδηροδρομικοί σταθμοί, ελικοδρόμια, καζίνο κλπ., θα υπάρχουν εκτεταμένες επεμβάσεις σε κάποιες περιοχές – ενώ οι όροι των ΕΣΧΑΔΑ και των ρυμοτομικών σχεδίων για αυτά τα δημόσια ακίνητα, καθορίζονται ξανά με υπουργική απόφαση, καθιστώντας αδύνατη την παροχή εκ μέρους μας μίας εν λευκώ εξουσιοδότησης.
– Το 24 τώρα είναι ένα εκτεταμένο άρθρο για τους όρους δόμησης, κάλυψης και μετατροπής σχεδίων χωρικής ανάπτυξης (ΕΣΧΑΔΑ) – με υπουργικές αποφάσεις και με προεδρικά διατάγματα, με τα οποία γενικά δεν συμφωνούμε.Περιέχει επί πλέον λεπτομερείς αναφορές σε όρους δόμησης που δεν μπορούμε να κρίνουμε a priori – ενώ δημιουργεί υποψίες, σχετικά με το πώς προέκυψαν. Εάν δηλαδή εξυπηρετούν κάποια υφιστάμενα συμφέροντα και ενδεχομένως αργότερα αλλάξουν, κατά το δοκούν και τις συνθήκες.
– Ειδικά όσον αφορά το άρθρο 32 και την τροποποίηση γ), διαπιστώνουμε για μία ακόμη φορά πως εξαιρούνται (στο 2Α) οι επενδύσεις σε λιγνίτη. Εκτός αυτού, δεν ενισχύονται οι επενδύσεις σε χάλυβα και ναυπηγεία – ενώ γενικότερα πρόκειται για ένα χαώδες άρθρο που θα θέλαμε να γνωρίζουμε με ποια λογική έχει καταρτιστεί και πού τελικά αποσκοπεί.
– Στο άρθρο 33, παρέχονται επί πλέον εξαιρέσεις από τις εξαιρέσεις, δημιουργώντας την εντύπωση πως ανοίγονται παραθυράκια – χωρίς να υπάρχει καμία σαφήνεια.
– Στο τρίτο μέρος και στις εταιρίες τεχνοβλαστούς είμαστε γενικά πολύ θετικοί στο θεσμό – ενώ είναι κάτι που θα πρέπει να δοκιμαστεί και να συμπληρωθεί, με βάση αυτά που ισχύουν στο εξωτερικό.
