Ο Βασίλης Βιλιάρδος, Βουλευτής Επικρατείας της Ελληνικής Λύσης, κατά τη συζήτηση στην Ολομέλεια της Βουλής στις 14/072021, επί του διανεμηθέντος πορίσματος της «Ειδικής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής προς διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης σχετικά με τη διερεύνηση αδικημάτων που τυχόν έχουν τελεσθεί από τον πρώην Υπουργό Επικρατείας από 23-09-2015 έως 05-11-2016 και εν συνεχεία Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης έως τις 09-07-2019, κ. Νικόλαο Παππά κατά την άσκηση των καθηκόντων του»
Έγιναν οι εξής παρατηρήσεις :
– Στα δύο πρώτα χρόνια της κυβέρνησης της ΝΔ, έχουν συσταθεί δύο εξεταστικές επιτροπές – με αντικείμενο υπουργούς του ΣΥΡΙΖΑ.
– Η πρώτη για τον κ. Παπαγγελόπουλο, αντί για τη Novartis και γενικότερα για το θέμα του θηριώδους σκανδάλου των φαρμάκων, όπου χάθηκαν πάρα πολλά χρήματα των Ελλήνων φορολογουμένων – ενώ η δεύτερη ξανά για ένα δευτερεύον θέμα, τουλάχιστον σύμφωνα με την κατάληξη του.
– Αντίθετα, δεν διενεργήθηκε η μία και μοναδική εξεταστική επιτροπή που εμείς προτείναμε, για να ερευνηθεί η παράδοση του ονόματος της Μακεδονίας – η προδοσία κατά πολλούς, αφού πρόκειται για απώλεια εθνικής κυριαρχίας, εκτός από τη μεγάλη οικονομική ζημία που προκλήθηκε στους επιχειρηματίες της Μακεδονίας.
– Αλλά έτσι κι αλλιώς, οι βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας ψηφίζουν τα πάντα, όπως έχουμε διαπιστώσει δύο χρόνια τώρα – μνημόνια επί μνημονίων, ενδιαφερόμενοι μόνο για τα βουλευτικά τους προνόμια και όχι για την Ελλάδα, πόσο μάλλον για τους Έλληνες. Θλιβερό φαινόμενο παρακμής – δυστυχώς!
– Η κυβέρνηση αρνείται στην ουσία να απαντήσει μέχρι σήμερα στην επερώτηση του ΣΥΡΙΖΑ, σχετικά με τα χρήματα που οφείλει η ΝΔ – με τα 350 εκ. € περίπου που αυξάνονται κατά 30 εκ. € σχεδόν κάθε έτος και που ο υπουργός ανάπτυξης δήλωσε πως αδυνατεί να πληρώσει.
– Γιατί όμως αδυνατεί; Δεν θα μπορούσε να καταθέσει έστω ένα σχέδιο αποπληρωμής τους σε βάθος χρόνου; Αυτό δεν απαιτεί από τους άλλους Πολίτες; Δικαστική ασυλία έχουν τα κόμματα;
– Διαδικαστικά δε, η αντιδικία έχει επίσης δύο σκέλη: το αστικό και το ποινικό. Ως προς την εξέλιξη του αστικού και του ποινικού σκέλους της αντιδικίας, έχουμε τα εξής:
(α) το αστικό σκέλος της αντιδικίας της Ελβετίας έχει λήξει, με την έκδοση διαιτητικής απόφασης από ελβετικό φορέα υπέρ των Αράβων – την οποία αναγνώρισε και κήρυξε εκτελεστή στην Ελλάδα το ελληνικό δικαστήριο.
(β) Το ποινικό σκέλος, φορά στην παρούσα δικογραφία και ηγέρθη με την εν λόγω επίδικη έγκληση – την οποίαν υπέβαλε η οικογένεια Καλογρίτσα κατά των Αράβων Khoury για τους πιο πάνω λόγους.
Θα το έκανε αλήθεια, εάν η απόφαση του ελβετικού φορέα ήταν υπέρ της;
– Η εντύπωση που αποκομίσαμε εμείς προσωπικά από την ακρόαση του κ. Χ. Καλογρίτσα, ήταν πως δεν θα μπορούσε σε καμία περίπτωση να παρασυρθεί από κανέναν – αφού πρόκειται για έναν εξαιρετικά έμπειρο επιχειρηματία, όπως ο ίδιος το επιβεβαίωσε πολλές φορές, με επί πλέον μεγάλη πολιτική πείρα.
– Η δική μου εντύπωση, ως μη ειδικού όμως, μη νομικού και μη δικαστή, ήταν πως επρόκειτο για μία διαμάχη μεταξύ δύο επιχειρηματιών που δεν είχε κανένα λόγο να απασχολήσει τη Βουλή – με αντικείμενο το ποσόν των 3.000.000 €.
– Τα φερόμενα ως πραγματικά περιστατικά της δικογραφίας, καθώς επίσης της εξεταστικής επιτροπής που ακολούθησε, φυσικά συνιστούν πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία για την πολιτική ιστορία της χώρας μας.
– Σε μια ευνομούμενη και δικαιοκρατούμενη Πολιτεία, κανένας Πολίτης δεν μπορεί να είναι υπεράνω των νόμων – ή να απολαύει ειδικού πλαισίου ασυλίας, όποιο αξίωμα κι αν κατέχει, όσο ψηλά και αν είναι.
– Ειδικές εγγυήσεις, λόγω πρόδηλης ιδιαιτερότητας της θέσης που κατέχει ένα πρόσωπο, δεν είναι συμβατές με ένα γνήσιο δικαιικό σύστημα – όπως θα έπρεπε να είναι το ελληνικό.
-Το ειδικό καθεστώς που προβλέπει το άρθρο 86 του Συντάγματος, σχετικά με την ποινική ευθύνη των μελών της κυβέρνησης και των υφυπουργών, είναι αναχρονιστικό και επικίνδυνο για τον πολιτικό και κοινωνικό μας βίο.Αποτελεί δε έναν από τους πολλούς λόγους που οδηγήθηκε η πάμπλουτη, πολλαπλά προικισμένη πατρίδα μας στη χρεοκοπία.
– Το άρθρο 86 ανάγεται σε αντίστοιχες συνταγματικές προβλέψεις του 19ου αιώνα και πρόκειται για μια εξαιρετική περίπτωση, όπου πολιτική και δικαστική εξουσία συμπλέκονται και δεν ακολουθούν δρόμους χωριστούς – όπως, αντίθετα, επιτάσσει η αρχή της διάκρισης των εξουσιών.
– Με την ανάμειξη της Βουλής, η εξέταση του ζητήματος της ποινικής ευθύνης ενός υπουργού, μοιραία λαμβάνει πολιτικά χαρακτηριστικά – ενώ μπορεί, μεταξύ άλλων, να αποτελέσει αντικείμενο πολιτικών σταθμίσεων, διευθετήσεων ή σφοδρών αντιπαραθέσεων, που συχνά ξεφεύγουν από το κρίσιμο επίδικο.
– Συχνά δε καθίστανται αντικείμενο επικοινωνιακής εκμετάλλευσης – ενώ το ποινικό πεδίο της εκάστοτε υπόθεσης πολιτικοποιείται, δημιουργώντας έτσι δυσπιστία στους Πολίτες, απέναντι στο πολιτικό σύστημα.
– Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΥΣΗ έχει ταχθεί ανοικτά υπέρ της κατάργησης του άρθρου 86 του Συντάγματος.
