Βασίλης Βιλιάρδος – Ολομέλεια 20/10/2022

Ο Βασίλης Βιλιάρδος, Αντιπρόεδρος της Ελληνικής Λύσης, κατά τη συζήτηση στην Ολομέλεια της Βουλής στις 20/10/2022, του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Οικονομικών «Κύρωση της Σύμβασης μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Γαλλικής Δημοκρατίας για την εξάλειψη της διπλής φορολογίας αναφορικά με φόρους εισοδήματος και την πρόληψη της φοροδιαφυγής και της φοροαποφυγής».

Έγιναν οι εξής παρατηρήσεις:

– Η σημερινή Σύμβαση αποφυγής διπλής φορολογίας, μεταξύ της Ελλάδας και της Γαλλίας υπεγράφη στις 11 Μαΐου 2022, ενώ πρέπει κάποια στιγμή να καταλάβει η Κυβέρνηση πως οφείλει να καταθέτει προς συζήτηση αυτές τις συμβάσεις πριν υπογραφούν. Είναι απαράδεκτο να θεωρεί πως έχει το δικαίωμα να υπογράφει συμβάσεις προκαταβολικά, επειδή διαθέτει την πλειοψηφία των εκατόν πενήντα επτά Βουλευτών, ενώ αν το θεωρεί, αποφασίζοντας και διατάσσοντας, τότε είναι πιο έντιμο να μην διεξάγονται αυτές οι προσχηματικές συζητήσεις. Σε κάθε περίπτωση, εάν υπερψηφίζαμε τη Συμφωνία, θα ήταν σαν να αποδεχόμαστε τέτοιου είδους συμπεριφορές, κάτι που φυσικά δεν ισχύει και δεν συμβαίνει.

– Όπως είπαμε τώρα στην Επιτροπή, η Σύμβαση αντικαθιστά το νομοδιάταγμα 4386/1964, οπότε δεν αποτελεί μία αλλαγή επί της αρχής φορολόγησης, αλλά επί των σημείων. Σύμφωνα δε, με την αιτιολογική έκθεση, αν και η υπάρχουσα, έχει θετικές διατάξεις, δεν λαμβάνει υπόψη τις εξελίξεις σε οικονομικό επίπεδο, όσον αφορά τη μεταφορά κεφαλαίου, γεγονός που σημαίνει πως ο σκοπός της παρούσης είναι να αναπληρώσει το κενό. Θεωρούμε πάντως αρνητικό το ότι δεν προσκομίστηκε η υφιστάμενη σύμβαση, επειδή έτσι γίνεται η αντιπαραβολή της νέας με την παλιά, αν και υπάρχει κάποιος σχολιασμός στην αιτιολογική σχετικά με το τι αλλάζει.

– Σε σχέση, πάντως, με την καταπολέμηση της νόμιμης φοροαποφυγής, μέσω της μεταφοράς παλαιών, η αγορά έχει εξελιχθεί ραγδαία σε σχέση με το παρελθόν, λόγω της παγκοσμιοποίησης των φορολογικών παραδείσων που υπάρχουν, δυστυχώς, και εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της ελεύθερης διακίνησης κεφαλαίων στην Ευρωπαϊκή Ένωση και των καινοτομιών. Επομένως, δικαιολογείται μία αναθεώρηση των Κανονισμών, αν και για να είμαστε ρεαλιστές, η αγορά –οι πολυεθνικές, δηλαδή, στην ουσία- θα βρίσκονται πάντα πιο μπροστά από τις βραδυκίνητες δημόσιες διοικήσεις.

– Ειδικά για τους μεγάλους φορολογουμένους, η κύρια φροντίδα των συνεργαζόμενων φορολογικών αρχών, θα πρέπει να είναι η στελέχωσή τους με ικανά στελέχη που θα ενδιαφέρονται πραγματικά για το δημόσιο συμφέρον, κάτι που δεν μπορεί ποτέ να καλυφθεί από την απλή ψήφιση νόμων και συμβάσεων.

– Δυστυχώς, όμως, όσον αφορά την Ελλάδα, η αρχή αυτή, η ΑΑΔΕ, δεν είναι πλέον δημόσια υπηρεσία, αφού ελέγχεται από τους ξένους επιτηρητές ή δανειστές –όπως θέλει το λέει κανείς- ενώ έχει αποδειχθεί πως είναι απρόθυμη να διερευνήσει τα μεγάλα σκάνδαλα, όπως με τις λίστες Λαγκάρντ, Μπόργιανς κλπ. Λογικά, λοιπόν, είμαστε επιφυλακτικοί όσον αφορά την ψήφιση τέτοιων συμβάσεων, πόσο μάλλον όταν κατατίθενται εκ των υστέρων, προφανώς, προσχηματικά.

– Όσον αφορά το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, αν και θεωρεί θετική την υπογραφή της Συμφωνίας, επειδή κατά το ίδιο θα αυξηθεί η φορολογική βάση μας και επομένως τα έσοδα, δεν ανέφερε κάποια ποσά, ούτε καν σε μια τάξη μεγέθους. Επομένως, δεν τεκμηρίωσε αυτά που γράφει ως όφειλε, έστω σε σχέση με την υφιστάμενη φορολόγηση, όπως τα έσοδα των γαλλικών εταιρειών, τους φόρους που πληρώνουν στην Ελλάδα και τους Γάλλους φορολογούμενους εδώ.

– Προφανώς βέβαια, η Γαλλία είναι μια φιλικά προσκείμενη χώρα στην Ελλάδα αλλά όχι χωρίς ανταλλάγματα, όπως σε σχέση με την πρόσφατη αμυντική συμφωνία την οποία «πληρώσαμε», αλλά στην ουσία χρεωθήκαμε με την πανάκριβη παραγγελία των BELHARRA και των RAFALE.

– Ενδιαφέρον πάντως είναι το άρθρο 23, με το οποίο προβλέπεται διακανονισμός μεταξύ των αρχών, όπου επιτέλους ως αρχή για τους Γάλλους θεωρείται το Υπουργείο Οικονομικών και όχι η ΑΑΔΕ των ξένων.

– Επίσης, στο άρθρο 24 με το οποίο προβλέπεται μεν η ανταλλαγή πληροφοριών, αλλά διασφαλίζεται ο απόλυτος χαρακτήρας τους, ενώ τίθενται περιορισμοί στη χρήση τους για τον σκοπό που έχουν ζητηθεί. Εδώ πρόκειται για μία διάταξη που λείπει από τον πρόσφατο πτωχευτικό νόμο, κάτι που τεκμηριώνει μεταξύ άλλων πως πρόκειται πραγματικά για έναν νόμο-έκτρωμα.

Προηγούμενο άρθροΒασίλης Βιλιάρδος – Διαρκή Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου 20/10/2022
Επόμενο άρθροΘέμα: Αλλοίωση του δασικού χαρακτήρα του κτήματος Συγγρού υπό το πρόσχημα εργασιών καθαρισμού