Ο Βασίλης Βιλιάρδος, Αντιπρόεδρος της Ελληνικής Λύσης, κατά τη συζήτηση στην Διαρκή Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου στις 27/07/2022, του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Ανάπτυξης και Επενδύσεων «Εξυγίανση των Ναυπηγείων Ελευσίνας και άλλες διατάξεις αναπτυξιακού χαρακτήρα».
Έγιναν οι εξής παρατηρήσεις:
– Το νομοσχέδιο περιλαμβάνει, στην ουσία, με τα άρθρα 1 έως 4, τη σύμβαση παραχώρησης, χωρίς αντίτιμο, των ναυπηγείων Ελευσίνας, κάτι που, ασφαλώς, δεν μπορεί να θεωρηθεί εξυγίανση, αφού οι υποχρεώσεις μένουν, αν και διαγράφεται μεγάλο μέρος τους. Το «αντίτιμο» είναι η λειτουργία και οι μελλοντικές εργασίες του ναυπηγείου, οι οποίες, όμως, εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από αυτές που θα δοθούν από το Πολεμικό μας Ναυτικό. Οπότε ο επενδυτής προσφέρει τη διοίκηση και τις όποιες πρόσθετες εργασίες που δεν έχουν ποσοτικοποιηθεί. Υπέρ του επενδυτή μπορεί να θεωρηθεί η μέχρι σήμερα λειτουργία των μικρότερων ναυπηγείων της Σύρου, όπου επίσης υπήρξε μεγάλη διαγραφή των υποχρεώσεων.
– Ασφαλώς πρέπει να λειτουργήσουν, ενώ η Ελλάδα έχει πολλές δυνατότητες, μεταξύ άλλων τη ναυτιλία που είναι το νούμερο 1 στον πλανήτη, παρά το μικρό πληθυσμιακό μέγεθος της χώρας μας. Εντούτοις, δεν μπορούμε να λειτουργούμε με ευχολόγια, θυμίζοντας πως ο Υπουργός Ανάπτυξης υποσχόταν τη λειτουργία της ελληνικής βιομηχανίας ζάχαρης, λέγοντας τότε πως είχε βρει επενδυτή. Αργότερα όμως δήλωσε πως δεν ήταν εφικτό, επειδή ο επενδυτής είχε μαύρες επιταγές και δεν μπορούσε να βρει κορόιδα να την πουλήσει.
– Κάτι ανάλογο λοιπόν, δεν πρέπει να συμβεί με τα ναυπηγεία μας τα οποία είναι σε θέση όχι μόνο να επισκευάζουν πλοία αλλά επιπλέον να κατασκευάζουν μηχανήματα. Ως εκ τούτου, το σημαντικότερο είναι να υπάρχει επενδυτής. να έχει αποδεδειγμένα χρήματα, να γνωρίζει τη δουλειά, να είναι σε θέση να προσελκύει πελάτες καθώς επίσης να είναι σωστός απέναντι στους εργαζόμενους, οι οποίοι αποτελούν κεφάλαιο για τον κλάδο και τη χώρα με δεδομένη την τεχνογνωσία τους.
– Διαφορετικά, θα φύγουν σε άλλες χώρες και αυτοί όπως πολύ εύκολα γίνεται και το βλέπουμε με τα Ναυπηγεία της Τουρκίας.
– Εάν τα είχε εξασφαλίσει όλα αυτά ο Υπουργός, τότε θα υπερψηφίσουμε το νομοσχέδιο, εάν όχι πολύ φοβόμαστε ότι θα μπλέξει πολύ σοβαρά τόσο ο ίδιος όσο και η χώρα μας
– Τα 166 σχόλια στη διαβούλευση εξπρές, αποτελούν ένα σημαντικό αριθμό. Σημειώνοντας πως δεν είναι σωστό ο Υπουργός που δεν έχει να παρουσιάσει τίμημα εξασφάλιση λειτουργίας και επενδύσεις, να υπόσχεται διασφάλιση των θέσεων εργασίας πόσω μάλλον χωρίς να γνωρίζουμε τους όρους και χωρίς να εξασφαλίζονται τα οφειλόμενα. Ούτε βέβαια να υπόσχεται 1.400 νέες θέσεις εργασίας, χωρίς να συγκεκριμενοποιεί από πού ακριβώς θα προέλθουν. Στην αρχή πάντως, η Αμερικανική Πρεσβεία που εμπλεκόταν στα Ναυπηγεία της Σύρου ήταν ευνοϊκή ως προς την ΟΝΕΧ, κάτι που δεν βλέπουμε πια. Αλήθεια, έχει λάβει εγγυητικές επιστολές ο Υπουργός για να μην έχουμε επανάληψη της ίδιας ιστορίας με την ελληνική βιομηχανία ζάχαρης;
– Σχετικά τώρα με τη σύμβαση, αρχικά πρέπει να επισημανθεί ότι το τίμημα για τη μεταβίβαση του ενεργητικού, είναι η ανάληψη και η αποπληρωμή των υποχρεώσεων δηλαδή η δέσμευση πληρωμής των απειλών των οφειλών την NΒΕΕ, τις υπάρχουσες δηλαδή εταιρείας των Ναυπηγείων Ελευσίνας. Επομένως, το ενεργητικό μεταβιβάζεται δωρεάν ενώ θα αποπληρωθεί μέρος των οφειλών προς τους εργαζομένους, μέσω των μελλοντικών εργασιών που θα πάρει λογικά από το δημόσιο, χωρίς να υπάρχει αναφορά σε ίδιους πόρους. Επομένως, οι εργαζόμενοι είναι όμηροι και θα υποχρεώνονται πιθανότατα να διαδηλώνουν όπως συνέβη με την el dorado gold. Και να διεκδικούν δεδουλευμένα και έργα.
– Από εκεί και μετά, δεν είχε κάποια ευθύνη για την ενδιάμεση περίοδο έως τη μεταβίβαση. Επομένως, αυτές οι υποχρεώσεις παραμένουν στην ΝΒΕΕ., ενώ ο επενδυτής θα διαχειρίζεται τα ναυπηγεία.
– Λοιπόν, είναι μια πολύ άσχημη σύμβαση για τους εργαζόμενους, κάτι που δεν είναι δίκαιο, πόσο μάλλον αυτοί διαθέτουν την τεχνογνωσία που χρειαζόμαστε.
– Είναι, επίσης, κακή, ως προς το δημόσιο, που δεν εισπράττει τις απαιτήσεις του. Όμως, εάν δεχτούμε πως όλα αυτά μπορούν να παραβλεφθούν στο όνομα της λειτουργίας των ναυπηγείων και αν σε αυτό δεν φέρει αντιρρήσεις η Ευρωπαϊκή Ένωση, είμαστε τουλάχιστον σίγουροι ότι θα λειτουργήσουν τα ναυπηγεία και θα εισπραχθούν οι υποχρεώσεις προς τα ασφαλιστικά ταμεία και τους εργαζόμενους; Πόσα έσοδα χρειάζεται ο επενδυτής για να μπορέσει να τα καταφέρει; Υπάρχει ανάλογο business plan με νούμερα, που να μπορούμε να καταλάβουμε κάτι; Προφανώς, θα απαντήσει σε όλα αυτά ο Υπουργός, αφού θα πρέπει να τα γνωρίζει.
– Κλείνοντας, το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους δεν έχει υπολογίσει το κόστος της σύμβασης, παρά το ότι θα υπάρχει από τη διαγραφή οφειλών και προστίμων, καθώς, επίσης, από την παραχώρηση του αιγιαλού και των εγκαταστάσεων.
