Ο Βασίλης Βιλιάρδος, Βουλευτής Επικρατείας της Ελληνικής Λύσης, κατά τη συζήτηση στην Διαρκή Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων στις 17/05/2022, του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Οικονομικών «Κίνητρα ανάπτυξης επιχειρήσεων, μέσω συνεργασιών και εταιρικών μετασχηματισμών».
Έγιναν οι εξής παρατηρήσεις :
– Σε γενικές γραμμές το σημερινό σχέδιο νόμου παρέχει κάποια φορολογικά κίνητρα για εξαγορές και συγχωνεύσεις εταιρειών και φυσικών προσώπων, όπως επίσης για τον αγροτικό τομέα. Εντούτοις δεν φαίνεται να υπαγορεύεται από την ανάγκη βιώσιμης ανάπτυξης της οικονομίας μας που έχει τελματώσει, αλλά από τη συνήθη κομματική παροχολογία ειδικά για τις πολύ μεγάλες εταιρείες.
– Δυστυχώς η κυβέρνηση διακρίνεται σταθερά από μία προκατάληψη εναντίον των μικρομεσαίων επιχειρήσεων με κριτήριο τις συνεχείς αναφορές της στο ότι ή θα κλείσουν ή θα συγχωνευθούν, όπως το παράδειγμα των δηλώσεων του Υπουργού Ανάπτυξης. Σε μια τέτοια εξέλιξη συνέβαλαν, βέβαια, τα αχρείαστα lockdown που κόστισαν στη χώρα μας 43 δισεκατομμύρια δανεικά, ενώ οφείλουμε να τονίσουμε, επειδή συνεχώς επικαλείται η κυβέρνηση τους δήθεν κοινωνικούς στόχους της, ότι κοινωνική πολιτική με δανεικά δεν γίνεται. Αυτό που έχει καταφέρει η κυβέρνηση είναι η εκτόξευση των δίδυμων ελλειμμάτων και δίδυμων χρεών σε πρωτοφανή επίπεδα, ενώ τα δανεικά δεν είναι τίποτα άλλο από μελλοντικοί φόροι και δυσανάλογα ανταλλάγματα στους ξένους.
– Η κυβέρνηση οφείλει να πει στους Έλληνες πως ο πληθωρισμός είναι συνώνυμος με νέους φόρους
– Σε έρευνα του ΣΕΒ, όσον αφορά το επιχειρηματικό κλίμα από το Δεκέμβριο του 2021, το μεγαλύτερο αίτημα ήταν η διασφάλιση της βιωσιμότητας των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, ενώ το μεγαλύτερο πρόβλημα η εξασφάλιση χρηματοδότησης. Επιλύει κάποια από τα παραπάνω το σημερινό νομοσχέδιο; Δυστυχώς κανένα από τα δύο.
– Από την άλλη πλευρά, μόνο για τις μεγάλες επιχειρήσεις του ενεργειακού καρτέλ έχει ευαισθησία η κυβέρνηση και δεν μείωσε ακόμη τη ρήτρα αναπροσαρμογής για να μην χρεοκοπήσουν, όπως είπε Υπουργός Ανάπτυξης; Γιατί δεν έχει την ίδια ευαισθησία για τις ΔΕΚΟ που ξεπουλιούνται με τη μέθοδο Χατζηδάκη; Με τον τεμαχισμό τους, δηλαδή, σε μικρότερες, όπως της ΔΕΗ σε ΔΕΔΔΗΕ και ΑΔΜΗΕ, της ΔΕΠΑ σε ΔΕΠΑ Εμπορίας και ΔΕΠΑ Υποδομών ή του ΟΣΕ σε ΤΡΑΙΝΟΣΕ, στη ΓΑΙΑΟΣΕ κλπ.; Γιατί σε αυτές τις επιχειρήσεις επιλέγεται ο τεμαχισμός της δημόσιας επιχείρησης, ενώ το σχέδιο νόμου θέλει να στηρίξει τη συγκέντρωση; Δεν αποδυναμώνονται έτσι;
– Η κυβέρνηση είναι επίσης υπέρ της συγκέντρωσης και στον αγροτικό τομέα, μέσω της μείωσης του φορολογικού συντελεστή στο 10% για αγροτικούς συνεταιρισμούς με το νόμο 4346/2019 και με το άρθρο 22, όπως αναφερόταν στο πρόγραμμα της ΝΔ. Επίσης με την προώθηση της δημιουργίας συνεταιρισμών με το νόμο 4673/2020. Ποια ήταν, αλήθεια, τα αποτελέσματα της εφαρμογής αυτών των νόμων; Μηδαμινά, από όσο γνωρίζουμε, ενώ ο πρωτογενής μας τομέας αντιμετωπίζει τεράστια προβλήματα κόστους, όπως στα λιπάσματα, στους σπόρους, στις ζωοτροφές, στα καύσιμα ή στο ρεύμα. Επίσης αντιμετωπίζει μεγάλα προβλήματα χρηματοδότησης, έχοντας εγκλωβιστεί σε ένα περιβάλλον επιδοτούμενων αντιπαραγωγικών καλλιεργειών και αθρόων εισαγωγών συν ελληνοποιήσεων.
– Σε κάθε περίπτωση το παρόν νομοσχέδιο δεν πρόκειται να βοηθήσει στη δημιουργία μεγάλων επιχειρήσεων, αφού δεν υπάρχουν πολλές βιομηχανίες, ενώ έχει κυριολεκτικά διαλυθεί ο παραγωγικός ιστός της χώρας με ευθύνη των κυβερνήσεων της Μεταπολίτευσης και ειδικά των μνημονίων. Αυτό που θα βοηθούσε θα ήταν η ύπαρξη οράματος και σχεδίου με κέντρο βάρους τις επιχειρήσεις υψηλής προστιθέμενης αξίας, ενώ δεν υπάρχουν κίνητρα συνένωσης των μικρών επιχειρηματιών και δεν «ντύνονται» ούτε με το σημερινό νομοσχέδιο.
– Δεν υπάρχει κόστος από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, κάτι που το θεωρούμε πολύ μεγάλο πρόβλημα, παρά το ότι αναφέρει πως θα χαθούν φόροι. Δεν θα έπρεπε να υπάρχει έστω μία εκτίμηση με βάση τις εξαγγελθείσα εξαγορές; Είναι αυτονόητο.
