Ο Βασίλης Βιλιάρδος, Βουλευτής Επικρατείας της Ελληνικής Λύσης, κατά τη συζήτηση στην Διαρκή Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου στις 13/05/2022, του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Ανάπτυξης και Επενδύσεων «Προσαρμογή της ελληνικής νομοθεσίας προς την Οδηγία (ΕΕ) 2019/2161 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 27ης Νοεμβρίου 2019 για την τροποποίηση της Οδηγίας 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου και των Οδηγιών 98/6/ΕΚ, 2005/29/ΕΚ και 2011/83/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά στην καλύτερη επιβολή και τον εκσυγχρονισμό των κανόνων της Ένωσης για την προστασία των καταναλωτών και άλλες διατάξεις.».
Έγιναν οι εξής παρατηρήσεις :
– Πρόκειται για ένα ακόμη ανούσιο νομοσχέδιο όπως φαίνεται μεταξύ άλλων από τα μόλις 35 σχόλια στη διαβούλευση, ενώ κατατίθεται σε μία χρονική στιγμή που η Ελλάδα αντιμετωπίζει τεράστια προβλήματα. Ένα μεγάλο μέρος τους δε οφείλεται στα λάθη της κυβέρνησης. Όπως όσον αφορά την αισχροκέρδεια του ενεργειακού καρτέλ με τη βοήθεια του χρηματιστηρίου ενέργειας που ίδρυσε ο κύριος Χατζηδάκης, η βίαιη και πρόωρη απολιγνιτοποίηση, την υπερχρέωση και τα θηριώδη ελλείμματα λόγω των αχρείαστων lockdowns, την εθνική ταπείνωση με τις προκλήσεις της Τουρκίας, την ακύρωση του EastMed και ούτω καθεξής.
– Το νομοσχέδιο είναι επίσης ανούσιο, αφού αφορά την προστασία των καταναλωτών σε μία εποχή που πλήττονται κυριολεκτικά θανατηφόρα από την ακρίβεια μετά από 12 συνεχή χρόνια μνημονίου, κυρίως λόγω των λαθών που αναφέραμε.
– Φυσικά η κυβέρνηση θέλοντας ως συνήθως να δικαιολογήσει τα λάθη της ισχυρίζεται πως δεν πλήττεται μόνο η Ελλάδα από τον πληθωρισμό που καλπάζει, χωρίς βέβαια να αναφέρει πως είναι διαφορετικές οι αιτίες για κάθε χώρα με ορισμένα μόνο κοινά σημεία μεταξύ τους. Ενώ συγκρίνει τώρα το ποσοστό του πληθωρισμού με τις άλλες χώρες, χωρίς να λαμβάνει υπόψη τον αποπληθωρισμό που είχε η Ελλάδα στο παρελθόν, δεν αναφέρει τη σχέση του με τους εκάστοτε μισθούς, ούτε το γεγονός ότι όσον αφορά τα βασικά αγαθά και την ενέργεια έχει υπερβεί κατά πολύ το 20%.
– Με δεδομένο δε το ότι, ο κατώτατος μισθός στην Ελλάδα είναι εξαιρετικά χαμηλός, πόσο μάλλον σε όρους κόστους διαβίωσης -είναι σημαντικό, σε όρους κόστους διαβίωσης πρέπει να υπολογίζεται – είναι φανερό πως ο πληθωρισμός για τα χαμηλά εισοδηματικά στρώματα, είναι πολύ μεγαλύτερος από τη συντριπτική πλειοψηφία των άλλων χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εάν όχι όλων. Γεγονός που τεκμηριώνει το μέγεθος της αποτυχίας της κυβέρνησης. Ακόμη χειρότερα, δεν είναι σε θέση να στηρίξει, όπως οφείλει, τις ελληνικές επιχειρήσεις και τα νοικοκυριά σήμερα. Ειδικά τον πρωτογενή μας τομέα, που χρεοκοπεί.
Γιατί δε μπορεί; Απλούστατα, επειδή τα προηγούμενα χρόνια σπατάλησε τα 44 δισεκατομμύρια ευρώ που δεν είχε, άλλα δανείστηκε. Όχι για την καταπολέμηση της πανδημίας, όπως ισχυρίζεται, αλλά για το λάθος των αυστηρών lockdowns, που δεν έκαναν πλούσιες χώρες, όπως η Ελβετία, η Σουηδία ή αρκετές πολιτείες των Ηνωμένων Πολιτειών. Αυτά τα 44 δισεκατομμύρια, πάντως, όπως επίσης, τα νέα επιδόματα που υπόσχεται η κυβέρνηση, δεν είναι τίποτα άλλο από μελλοντικοί φόροι, αφού αυτή η κυβέρνηση παράγει μόνο ελλείμματα και χρέη, αντί πλούτο, ενώ δανείζεται σαν να μην υπάρχει αύριο.
– Το νομοσχέδιο είναι το πλέον ανούσιο, επειδή προσθέτει μόνο ορισμένες διατάξεις στο προηγούμενο, όταν αυτό που λείπει είναι η εφαρμογή των υφιστάμενων νόμων και η περιφρούρησή τους.
Πόσο μειώθηκε το παραεμπόριο, που σύμφωνα με την Ελληνική Συνομοσπονδία Εμπορίου και Επιχειρηματικότητας, εκτιμάται στα 15 έως 20 δισεκατομμύρια ευρώ, με διαφυγόντα έσοδα του δημοσίου 3 έως 4 δισεκατομμύρια; Έχει νόημα να γίνονται αλλαγές και να κατατίθενται συνεχώς νομοσχέδια, χωρίς στόχους και χωρίς απολογισμό; Ποιος ιδιώτης μάνατζερ λειτουργεί έτσι; Κανένας.
– Σε κάθε περίπτωση, όλες οι καταχρηστικές πρακτικές, μπορούν να προληφθούν και με την υπάρχουσα νομοθεσία, αρκεί να εφαρμόζεται σωστά και να υπάρχουν επαρκείς έλεγχοι.
Έχουμε την άποψη πως ο πραγματικός σκοπός της δεν είναι η προστασία των καταναλωτών, γενικότερα βέβαια για την Ευρώπη όχι μόνο για την Ελλάδα, αλλά η ομοιόμορφοι κανόνες για τις πολυεθνικές εντός της κοινής αγοράς. Η άποψή μας αυτή τεκμηριώνεται από το ότι, προωθήθηκε επειδή μόνο το 36% των ευρωπαίων καταναλωτών εμπιστευόταν με στοιχεία του 2015 να προβεί σε διασυνοριακές αγορές, ενώ το 40% των εμπόρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης θεωρούσαν εμπόδιο τις διαφορετικές νομοθεσίες στη δουλειά τους.
– Περαιτέρω στα περιεχόμενα του νομοσχεδίου οι ρυθμίσεις του στην ουσία προσθέτουν στοιχεία στον υφιστάμενο νόμο 2251/ 1994 με τον τίτλο «προστασία των καταναλωτών», ο οποίος έχει ανάλογη κατεύθυνση με την ευρωπαϊκή Οδηγία από πολλά χρόνια πριν.
