Ο Βασίλης Βιλιάρδος, Βουλευτής Επικρατείας της Ελληνικής Λύσης, κατά τη συζήτηση στην Διαρκή Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου στις 19/07/2021, του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας: «Ολοκληρωμένο πλαίσιο για τη διαχείριση των αποβλήτων – Ενσωμάτωση των Οδηγιών 2018/851 και 2018/852 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 30ης Μαΐου 2018 για την τροποποίηση της Οδηγίας 2008/98/ΕΚ περί αποβλήτων και της Οδηγίας 94/62/ΕΚ περί συσκευασιών και απορριμμάτων συσκευασιών, πλαίσιο οργάνωσης του Ελληνικού Οργανισμού Ανακύκλωσης, διατάξεις για τα πλαστικά προϊόντα, επείγουσες διατάξεις για την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος, χωροταξικές – πολεοδομικές και ενεργειακές ρυθμίσεις».
Έγιναν οι εξής παρατηρήσεις :
– Στο άρθρο 25 προβλέπεται ο διαχωρισμός, η επαναχρησιμοποίηση και η ανακύκλωση των αστικών αποβλήτων των ΟΤΑ πρώτου βαθμού για χαρτί, μέταλλο, πλαστικό και γυαλί σε ποσοστό τουλάχιστον 55% το 2025, 60% το 2030 και 65% το 2035. Εν προκειμένω, χωρίς ένα πλαίσιο κυρώσεων και κινήτρων δεν θα υπάρξει κανένα αποτέλεσμα. Άλλωστε και σήμερα υπάρχει η χωριστή διαλογή, αλλά, τελικά τα πλαστικά που συλλέγονται χωριστά καίγονται όταν δεν θάβονται μαζί με τα άλλα απορρίμματα. Είναι κοινό μυστικό σε όλους μας.
– Το άρθρο 26, είναι πραγματικά διασκεδαστικό αφού όλα όσα αναφέρονται απαιτούν πόρους και χρήματα που δεν πρόκειται να υπάρξουν.
– Το άρθρο 30, είναι μεν θετικό ως προς τη σκέψη, αλλά στην πράξη εισάγει σημαντικά κόστη και αλλαγή διαδικασιών στα έργα, χωρίς κανέναν ποσοτικό και ποιοτικό έλεγχο της διαδικασίας της ανακύκλωσης και της εποπτείας των ΣΕΠ για αυτά τα υλικά.
– Το άρθρο 33, στο οποίο αναφέρονται οι τρόποι μέτρησης των αποβλήτων, είναι πολύ σημαντικό ως προς την επίτευξη των στόχων. Με κριτήριο διάφορα δημοσιεύματα που έχουν διαβάσει, παρατηρούνται αποκλίσεις μεταξύ των εκτιμώμενων και των πραγματικά μετρούμενων ποσοτήτων αποβλήτων, κάτι που βοηθάει στην επίτευξη των στόχων και διευκολύνει την εισφοροδιαφυγή.
– Σχετικά με τον τρόπο διαχείρισης αποβλήτων στην Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής
– Στο άρθρο 42, ενώ στην παρ. 1 αναφέρεται ότι η χώρα υποχρεούται να διαθέτει ολοκληρωμένο δίκτυο εγκαταστάσεων διάθεσης αποβλήτων και ανάκτησης σύμμεικτων αποβλήτων, στην παρ. 4 αναφέρεται ότι μπορεί κάποιες εγκαταστάσεις ανάκτησης να μην είναι στο έδαφος της. Εδώ, όπως, επίσης, στα άρθρα 33 και 82, πρόκειται ξεκάθαρα για μία περιβαλλοντική υποκρισία αφού στην ουσία, θα διεξάγεται εμπόριο σκουπιδιών. Κόστος πάντως δεν δίνεται από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, οπότε, τι να συμπεράνουμε;
– Στο άρθρο 47, έχουμε μία σειρά από διατάξεις με τις οποίες προωθείται η διαχείριση αποβλήτων, ελαίων και ορυκτελαίων ενώ συνοδεύονται από πολλές εξαιρέσεις που μπορούν να τις αναιρούν, τελικά. Για παράδειγμα, στην παρ. 1, απαγορεύεται η εξαγωγή αποβλήτων εκτός εάν δεν υπάρχει δυνατότητα επεξεργασίας στη χώρα. Με δεδομένο, όμως, το ότι δεν προβλέπεται κόστος από το Γενικό Λογιστήριο για σχετικές επενδύσεις, ούτε κίνητρα για επενδύσεις, ούτε κυρώσεις για τη συμμόρφωση, δεν είναι λογικό να υποθέσουμε πως δεν θα διενεργηθούν επενδύσεις για εγχώρια επεξεργασία; Η λύση θα είναι οι εξαγωγές αποβλήτων;
– Στο άρθρο 71, διαπιστώνουμε πως δεν υπάρχουν εκθέσεις για την ανακύκλωση των ΑΠΕ που επιδοτεί η Ε.Ε. κάτι που θα έπρεπε να συμβαίνει.
– Όσον αφορά το άρθρο 72, είναι πολύ κρίσιμο με ένα μεγάλο κατάλογο εξουσιοδοτήσεων που μπορούν να αλλάξουν εντελώς το πνεύμα του νόμου. Οπότε προφανώς δεν είναι αποδεκτές. Λείπουν, επίσης, προβλέψεις για ανακύκλωση ΑΠΕ.
– Στα άρθρα 95 έως 105 συμπεριλαμβάνονται αρκετά οργανωτικά για τον Ελληνικό Οργανισμό Ανακύκλωσης όσον αφορά το προσωπικό, χωρίς πλήρη ποσοτικοποίηση από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους.
– Επίσης, η συμμετοχή Μ.Κ.Ο. σε μία ευρεία γκάμα δραστηριοτήτων που μάλλον ξεφεύγουν από το πλαίσιο ενός Νομικού Προσώπου Ιδιωτικού Δικαίου. Θέματα για τα οποία είμαστε επιφυλακτικοί, ειδικά, επειδή δεν γνωρίζουμε τις δυνατότητες του Ε.Ο.ΑΝ.
– Το ίδιο για τον Οργανισμό Φυσικού Περιβάλλοντος και Κλιματικής Αλλαγής, στα άρθρα 112 έως 114 που αφορούν θέματα προσωπικού, επίσης, χωρίς ποσοτικοποίηση από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους. Όπως, επίσης, συμμετοχή Μ.Κ.Ο σε ευρεία γκάμα δραστηριοτήτων που δεν είναι ξεκάθαρες.
– Στο έκτο μέρος με τα άρθρα 118 έως 127 εισάγονται πολλές πολεοδομικές τροπολογίες αυθαιρεσίες, ενδεχομένως φωτογραφικές ρυθμίσεις για μεταφορά συντελεστή δόμησης στο άρθρο 119, για όρους δόμησης σε οικόπεδα που δεν έχουν πρόσοψη σε εγκεκριμένη οδό κ.λπ.. Όλα αυτά δεν έχουν τεθεί σε διαβούλευση, έτσι ώστε να κριθούν από τους ειδικούς, όπως το Τ.Ε.Ε και την αγορά.
