Ο Βασίλης Βιλιάρδος, Βουλευτής της Ελληνικής Λύσης, κατά τη συζήτηση στην Επιτροπή Απολογισμού και του Γενικού Ισολογισμού του Κράτους και Ελέγχου της Εκτέλεσης του Προϋπολογισμού του Κράτους στις 07/11/2023, με θέμα ημερήσιας διάταξης, Συζήτηση επί των σχεδίων νόμων του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών:
α) «Κύρωση του Απολογισμού του Κράτους οικονομικού έτους 2021».
β) «Κύρωση του Ισολογισμού και των λοιπών Χρηματοοικονομικών Καταστάσεων της Κεντρικής Διοίκησης, περιόδου αναφοράς 1/1/2021 έως 31/12/2021»..
Έγιναν οι εξής παρατηρήσεις :
– Η πρώτη μας παρατήρηση, όσον αφορά στον Ισολογισμό, είναι, όπως κάθε χρόνο, η αρνητική καθαρή θέση των πολιτών, στα πλην 352 δισεκατομμύρια. Δηλαδή, όταν πουλήσουμε όλα όσα έχουμε και δεν έχουμε, θεωρητικά θα μείνουμε με 352 δισεκατομμύρια χρέη. Το 2020, ήταν 340 δισ., το 2019 318 δισ. και το 2018, όπου ανέλαβε η Νέα Δημοκρατία, είναι στα πλην 217 δισ.. Έχουμε δηλαδή μία κατακόρυφη αύξηση της αρνητικής καθαρής θέσης κατά 135 δισεκατομμύρια μέσα σε 4 μόλις χρόνια, κάτι που είναι αρκετό για να μην εγκρίνουμε ούτε τον Απολογισμό ούτε τον Ισολογισμό, όπως και πέρυσι.
– Εμείς έχουμε άλλες επιδιώξεις για την Ελλάδα και άλλες εκτιμήσεις όσον αφορά στην αξία τους και την καθαρή θέση των πολιτών. Ενώ, εκτός αυτού, υπάρχουν θέματα και σημαντικές ασάφειες σε κάποιες εγγραφές.
– Τώρα, όπως αναφέρει το Ελεγκτικό Συνέδριο, ο Απολογισμός είναι σε ταμειακή βάση, ενώ οι χρηματοοικονομικές καταστάσεις, ο Ισολογισμός δηλαδή, καταρτίστηκε εν μέρει με ένα είδος διπλογραφικού λογιστικού συστήματος, που, όμως, δεν καλύπτει όλα τα κονδύλια. Τι είδους λογιστικό σύστημα είναι αυτό που δεν καλύπτει τα κονδύλια, είναι μία απορία που είχαμε και θα συνεχίσουμε να έχουμε.
– Υπάρχει τώρα διαφορά του υποβληθέντος από την Κυβέρνηση Απολογισμού, όπου, όπως αναφέρει το Ελεγκτικό Συνέδριο έκανε διόρθωση στις ταμειακές ροές. Υπάρχουν και άλλες διορθώσεις. Το αποτέλεσμα στην κατάσταση ταμειακών ροών είναι θετικό στα 1,77 δισ., ενώ και εδώ είχαμε τη διόρθωση από το Ελεγκτικό Συνέδριο, αφού πριν το αποτέλεσμα ήταν αρνητικό.
– Το πιο σημαντικό, είναι ότι παραμένει η μη καταγραφή των παγίων, όπως σημειώνει το Ελεγκτικό Συνέδριο και τονίσαμε και εμείς προηγουμένως.
– Στους ΟΤΑ δόθηκαν 2,75 δισεκατομμύρια, ενώ, γενικότερα, οι μεταβιβάσεις σε ΟΤΑ, έχουν αυξηθεί σε επίπεδα προ μνημονίων.
– Όσον αφορά στο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, δεν υπήρξε αναλογική αύξηση από την Ευρωπαϊκή Ένωση σε σχέση με την εθνική, ενώ δεν εισπράχθηκαν 424 εκατ. του Ταμείου Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης. Επιπλέον, έμειναν αδιάθετες 2,33 δις πιστώσεις του συγκεκριμένου προγράμματος.
– Περαιτέρω, έχουμε μία μείωση της αξίας του ΕΤΕΑΝ στα 543 εκατομμύρια από 1,01 δις. Ρωτήσαμε γιατί υπάρχει αυτή η διαγραφή, αλλά δεν πήραμε απάντηση.
– Το επόμενο παράδοξο είναι τα λιμάνια, που καταγράφονται κυριολεκτικά σε αξίες πολυκατοικίας, ενώ ξεπουλιούνται. Μετά, η ΕΛΒΟ καταγράφεται με μηδενική αξία που έχει παραχωρηθεί και, όμως, συνεχίζει να παραμένει αδρανής. Η Εγνατία καταγράφεται με 6,12 δισ., ενώ ξέρουμε ότι προορίζεται για παραχώρηση στην ΤΕΡΝΑ και για πολύ λιγότερα. Άρα, τι βάζουμε εδώ 6,12 δισ.; Η Αττικό Μετρό με 3,55 δισ. και ο ΟΣΕ με 97,8 εκατομμύρια, που συνεχίζει να συσσωρεύει ζημιές.
– Στα παράγωγα είχαμε πληρωμές 2 δισ. και επιβάρυνση των αποτελεσμάτων, ενώ συνολικά οι κρατικές εγγυήσεις ήταν 28,84 δισ., από τις οποίες οι εγγυήσεις του «Ηρακλής» ανέρχονταν στα 18,56 δισ., με τις τράπεζες σήμερα να έχουν αποθρασύνει εντελώς και να χρεώνουν ό,τι θέλουν. Υπάρχουν αναφορές για κατάπτωση εγγυήσεων, στις οποίες επιμένουν οι τράπεζες, ύψους τουλάχιστον 2 δισ.
– Στο παράδοξο του «μαξιλαριού», όπου οι καταθέσεις των οργανισμών του Δημοσίου είναι 48,2 δισ., στα οποία θα πρέπει να προσθέσουμε τα 9,4 δισ. του ESM, άρα θα ήταν πολύ περισσότερο, αναφερθήκαμε προηγουμένως και απάντηση δεν πήραμε.
– Συμπερασματικά, πάντως, πρόκειται για έναν ακόμη αναξιόπιστο Ισολογισμό που δεν καταρτίζεται με διπλογραφικό λογιστικό σύστημα και δεν αποτυπώνει την καθαρή θέση των πολιτών, αφού δεν καταγράφονται και δεν αποτιμώνται πάγια, όπως συμβαίνει, επίσης, με το Υπερταμείο που είναι εκτός Δημοσίου και τονίσαμε ότι ελέγχεται από ορκωτούς, οι οποίοι δεν θα έπρεπε να αποδέχονται κάτι τέτοιο.
-Πρόκειται, πάντως, για μία ακόμη ζημιογόνα χρήση, όπου δαπανήθηκαν τεράστια ποσά για την πανδημία, όχι για την πανδημία κυριολεκτικά, αλλά για τα lockdown, τα οποία ήταν μια εντελώς λανθασμένη απόφαση. Όχι, όμως, για νοσηλείες, όταν δόθηκαν ποσά για την πανδημία, αλλά για τη στήριξη εταιρειών και για αναθέσεις, εκ των οποίων πολλές από αυτές ήταν απευθείας, που δεν ξέρουμε πού πήγαν και οπωσδήποτε πρέπει να ελεγχθούν.
-Γενικά πάντως, η διαχείριση της πανδημίας ήταν εγκληματική, με πολύ περισσότερους νεκρούς συγκριτικά με άλλες χώρες και με κοινωνικό διχασμό, ενώ δεν επιδοτήθηκαν η παραγωγή, ο πρωτογενής τομέας και η εργασία, αλλά οι υπηρεσίες, όπως η εστίαση και ο τουρισμός, καθώς επίσης η ημιαπασχόληση.
